Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 11 › Wspomnienie › Święty Jan Gwalbert

ŚWIĘTY · OPAT

Święty Jan Gwalbert

Dzień wspomnienia
12 lipca
Okres
Wiek 11

Życie

Święty Jan Gwalbert urodził się pod koniec X wieku we Florencji, w szlacheckiej rodzinie Visdomini. Jako młody szlachcic i rycerz wychowywany był w duchu świeckim owych czasów. Kiedy jego brat Hugo został skrytobójczo zamordowany, Jan zgodnie ze zwyczajem krwawej zemsty postanowił odnaleźć i zabić jego mordercę. W Wielki Piątek spotkał bezbronnego zabójcę w wąskim wąwozie w pobliżu kościoła San Miniato al Monte koło Florencji. Gdy dobywał miecza, zabójca padł na kolana i z rękami rozkrzyżowanymi błagał o łaskę ze względu na miłość do Chrystusa Ukrzyżowanego. Jan, poruszony łaską Bożą, przebaczył mu i uściskał go, a następnie wszedł do kościoła przed krucyfiks, gdzie ukrzyżowany Chrystus z krzyża w cudowny sposób skłonił ku niemu głowę.

Wydarzenie to całkowicie odmieniło jego życie. Złożył broń i wstąpił do klasztoru benedyktyńskiego we Florencji. Widząc jednak zgorszenie symonii i pragnąc życia surowszego i bardziej odosobnionego, udał się w lasy Vallombrosa w Apeninach. Tam położył podwaliny pod nową rodzinę zakonną walombrozjanów, żyjącą według reguły świętego Benedykta w ścisłym milczeniu, ubóstwie i wspólnocie życia. Stał się jednym z najgorliwszych bojowników przeciwko symonii i zgorszeniu w Kościele swoich czasów. Zmarł w klasztorze w Passignano w Toskanii 12 lipca 1073 roku.

Kult i patronat

Świętym ogłosił go papież Celestyn III w 1193 roku, a jego wspomnienie przypada 12 lipca. Jego relikwie spoczywają w opactwie Passignano w Toskanii. Papież Pius XII ogłosił go patronem leśników, gajowych i strażników przyrody ze względu na jego troskę o zalesianie i zachowanie lasów wokół klasztoru w Vallombrosie. W sztuce ukazywany jest w ciemnym habicie z krzyżem i laską, a u jego stóp leży porzucony miecz rycerski.

Tego samego dnia, 12 lipca, wspomina się również