Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 11 › Życiorysy › Święta Kunegunda

Święta Kunegunda
Kliknij, aby powiększyć
×
Święta Kunegunda
Święta Kunegunda. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘTA · CESARZOWA

Święta Kunegunda

Dzień wspomnienia
3 marca
Okres
Wiek 11
Śmierć
1039

Życie

Święta Kunegunda pochodziła ze znamienitego rodu hrabiowskiego w Luksemburgu i wstąpiła w święty związek małżeński z cesarzem świętym Henrykiem II. Wraz ze swym małżonkiem wyświadczyła Kościołowi niezliczone dobrodziejstwa, wspierając odnowę diecezji, budowę katedr oraz fundację klasztorów. Szczególnie zasłużyła się przy tworzeniu biskupstwa w Bambergu, ofiarowując własne posiadłości na to ważne dzieło kościelne.

Po śmierci świętego Henryka w 1024 roku Kunegunda całkowicie porzuciła dworski blask. W rocznicę śmierci cesarza usunęła się do ufundowanego przez siebie klasztoru w Kaufungen w Hesji. Tam przyjęła welon zakonny, czyniąc Chrystusa swym jedynym dziedzicem, a w wielkiej pokorze posługiwała chorym i wykonywała najprostsze prace klasztorne. Zasnęła w Panu 3 marca 1033 lub 1039 roku.

Kult i patronat

Świętą ogłosił ją papież Innocenty III w 1200 roku. Jej wspomnienie liturgiczne przypada 3 marca. Ciało świętej spoczywa uroczyście w katedrze w Bambergu u boku jej małżonka, świętego Henryka. Jest patronką niewiast brzemiennych, chorych dzieci oraz diecezji bamberskiej. W sztuce chrześcijańskiej ukazuje się ją w stroju cesarskim lub welonie zakonnym, trzymającą model katedry w Bambergu bądź stąpającą po rozżarzonych lemieszach, co nawiązuje do podania o cudownym potwierdzeniu jej niewinności.

Tego samego dnia, 3 marca, wspomina się również