Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 11 › Wspomnienie › Święty Emeryk

ŚWIĘTY · KRÓLEWICZ

Święty Emeryk

Dzień wspomnienia
4 listopada
Okres
Wiek 11

Życie

Święty Emeryk (Henryk) urodził się na początku jedenastego wieku w Székesfehérvárze jako syn pierwszego króla Węgier, świętego Stefana, i błogosławionej Gizeli Bawarskiej. Ojciec powierzył jego wychowanie świętemu Gerardowi Sagredo, który uczył młodego królewicza chrześcijańskiej mądrości, głębokiej pobożności i cnót monarszych. Sam król Stefan napisał dla Emeryka słynne Pouczenia, nakłaniając go do zachowania wiary katolickiej, pokory, sprawiedliwości i obrony Kościoła.

Emeryk odznaczał się niezwykłą czystością duszy i złożył Bogu ślub dozgonnego dziewictwa, które w porozumieniu ze swą małżonką wiernie zachował także w małżeństwie. Był nadzieją chrześcijańskiego ludu i następcą tronu, który miał kontynuować ojcowskie dzieło chrystianizacji Węgier. Boża Opatrzność zrządziła jednak inaczej: 2 września 1031 roku, podczas polowania, młody książę został zaatakowany i śmiertelnie ugodzony przez dzika. Odchodząc przedwcześnie z tego świata, święty młodzieniec w niewinności oddał swą czystą duszę Bogu.

Kult i patronat

Świętym ogłosił go papież Grzegorz VII w 1083 roku, tego samego dnia co jego ojca Stefana. Wspomnienie świętego Emeryka przypada 4 listopada, a w niektórych kalendarzach wspominany jest także w dniu śmierci, 2 września. Jego ciało spoczywa w bazylice w Székesfehérvárze. Jest patronem młodzieży katolickiej, studentów i kleryków. W sztuce sakralnej przedstawiany jest jako młody królewicz w szatach książęcych z koroną, trzymający w dłoni białą lilię, symbol dziewiczej czystości.

Tego samego dnia, 4 listopada, wspomina się również