Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 13 › Życiorysy › Święty Herman Józef

Święty Herman Józef
Kliknij, aby powiększyć
×
Święty Herman Józef
Święty Herman Józef. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘTY · PREZBITER

Święty Herman Józef

Dzień wspomnienia
7 kwietnia
Okres
Wiek 13
Śmierć
1241

Życie

Święty Herman Józef urodził się w Kolonii okołos 1150 roku w szlacheckiej, lecz ubożałej rodzinie hrabiego Lotara z Meer i matki Hildegundy. Już od siódmego roku życia, uczęszczając do szkoły, żywił ogromną i dziecięcą miłość do Najświętszej Maryi Panny. Każdą wolną chwilę spędzał w kolońskim kościele Najświętszej Maryi Panny na Kapitolu, klęcząc w cichej i ufnej modlitwie przed ołtarzem Matki Bożej.

Gdy ukończył dwanaście lat, wstąpił do klasztoru kanoników regularnych norbertanów (premonstratensów) w Steinfeld. Ponieważ był zbyt młody na złożenie ślubów zakonnych, został wysłany na studia do Holandii, do klasztoru Mariëngaarde we Fryzji. Po powrocie do Steinfeld złożył śluby i przywdział biały habit, otrzymując od współbraci imię Józef ze względu na swoją anielską czystość i czułe oddanie Matce Bożej. Jako nowicjusz i młody zakonnik pokornie pełnił posługę w refektarzu klasztornym, a następnie przez wiele lat w zakrystii, gdzie dbał o naczynia liturgiczne i wystrój domu Pańskiego.

Po święceniach kapłańskich Mszę świętą sprawował z tak wielką pobożnością i bojaźnią Bożą, że obecni skłaniani byli do łez. Był człowiekiem łagodnego usposobienia, głębokiej pokory i bezinteresownej miłości wobec braci. Ze względu na swoje umiejętności był poszukiwany do wykonywania i naprawy zegarów w okolicznych klasztorach. Ponadto sprawował posługę duchową, opiekując się zwłaszcza mniszkami cysterskimi w klasztorze Marienborn w Hoven koło Zülpich. Herman był wielkim mistykiem, który komponował zachwycające łacińskie hymny i modlitwy na cześć Matki Bożej i Najświętszego Serca Jezusowego, pozostawiając po sobie pisma modlitewne oraz komentarz do Pieśni nad pieśniami. Wyczerpany pokutą i trudami duchowymi, zmarł w klasztorze w Hoven w czwartek po Wielkanocy, 7 kwietnia 1241 roku.

Cuda

Życiu Hermana od dzieciństwa towarzyszyły cudowne objawy łaski Bożej. Tradycja przekazuje, że jako chłopiec przyniósł jabłko, zachowane ze swego skromnego posiłku, i podał je figurze Dzieciątka Jezus w ramionach Matki Bożej w Kolonii, a Jezus wyciągnął rękę i z uśmiechem przyjął ofiarowany owoc. Innym razem, gdy podczas zimowego mrozu przyszedł do kościoła boso, Matka Boża ukazała mu się i zapewniła środki na zakup obuwia. W ciągu życia miał liczne widzenia i ekstazy, w których rozmawiał z Chrystusem i Maryją.

Po jego śmierci odnotowano liczne cudowne uzdrowienia kulawych, sparaliżowanych i ślepych na jego grobie. Gdy po kilku tygodniach jego ciało przeniesiono do Steinfeld, znaleziono je całkowicie nienaruszone, a z grobu roztaczała się niezwykła, przyjemna woń.

Kult i patronat

Kult świętego Hermana Józefa zatwierdził papież Pius XII w 1958 roku. Jego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 7 kwietnia. Jego marmurowy grobowiec znajduje się w bazylice opactwa w Steinfeld, gdzie wierni do dziś zostawiają świeże jabłka na jego arce na pamiątkę cudu z dzieciństwa. Części jego relikwii przechowywane są również w Kolonii i Antwerpii. W sztuce sakralnej przedstawiany jest, jak klęczy przed Dziewicą Maryją i Dzieciątkiem Jezus, ofiarowując jabłko, albo z kielichem, w którym znajdują się trzy róże. Jest patronem zegarmistrzów, zakrystianów, ministrantów, dzieci i uczniów, a także matek i kobiet w stanie błogosławionym, które modlą się o szczęśliwe rozwiązanie.

Tego samego dnia, 7 kwietnia, wspomina się również