Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 19 › Życiorysy › Święta Teresa Eustochio Verzeri

Święta Teresa Eustochio Verzeri
Kliknij, aby powiększyć
×
Święta Teresa Eustochio Verzeri
Święta Teresa Eustochio Verzeri. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘTA · DZIEWICA

Święta Teresa Eustochio Verzeri

Dzień wspomnienia
3 marca
Okres
Wiek 19
Śmierć
1852

Życie

Święta Teresa Eustochia Verzeri, nosząca na chrzcie imię Ignazia, urodziła się w Bergamo 31 lipca 1801 roku jako najstarsza z siedmiorga dzieci w zacnej i pobożnej rodzinie szlacheckiej Antonia Verzeriego i hrabiny Eleny z domu Pedrocca-Grumelli. Jej młodszy brat Girolamo Verzeri został później biskupem Brescii. Ignazia była dzieckiem niezwykle bystrym, pogodnym i pobożnym. Kształciła się pod kierunkiem kanonika Giuseppe Benagliego, wikariusza generalnego Bergamo, a w młodości wstąpiła do klasztoru benedyktynek świętej Graty w Bergamo. Wkrótce jednak zrozumiała, że Bóg nie wzywa jej do surowego życia klauzurowego, lecz do czynnej posługi apostolskiej wśród opuszczonych dziewcząt.

Przy ojcowskim wsparciu i przewodnictwie prałata Benagliego Ignazia 8 lutego 1831 roku otworzyła wraz z kilkoma współpracowniczkami bezpłatną szkołę dla najuboższych dziewcząt w Bergamo, kładąc w ten sposób podwaliny pod Zgromadzenie Córek Najświętszego Serca Jezusowego. Przywdziawszy habit zakonny, przyjęła imię Teresa Eustochia. Po śmierci Benagliego w 1836 roku matka Teresa wzięła na swe barki całe przewodnictwo i zarząd młodą wspólnotą zakonną. Zmierzyła się z wielkim niezrozumieniem ze strony miejscowych władz kościelnych i świeckich, które sprzeciwiały się powstawaniu nowych samodzielnych zgromadzeń i żądały, aby jej siostry przyłączyły się do już istniejących instytutów, ona jednak stanowczo broniła odrębności swego charyzmatu. Z tego powodu zmuszona była przenieść siedzibę zarządu do Brescii.

Matka Teresa była wybitną pedagożką chrześcijańską. W latach 1838-1843 opracowała słynne dzieło wychowawcze w trzech tomach zatytułowane »Księga powinności«, wydane w 1845 roku, w którym wyłożyła prewencyjny system wychowawczy oparty na łagodności, szacunku i miłości do dziecka, wyprzedzając pod wieloma względami późniejsze reformatorskie kierunki pedagogiczne. Uważała, że wychowanie chrześcijańskie i wykształcenie kulturalne stanowią najpewniejszą drogę do wyzwolenia i podniesienia godności kobiety. Założyła piętnaście klasztorów, szkół i sierocińców w całych Włoszech, w tym w Rzymie, Brescii, Piacenzy i Trydencie, pielęgnując w siostrach bezgraniczną ufność w Najświętsze Serce Jezusa. Wyczerpana niestrudzonym apostolatem, święta Teresa Eustochia zmarła w Brescii 3 marca 1852 roku, w pięćdziesiątym pierwszym roku życia.

Kult i patronat

Doczesne szczątki świętej Teresy Eustochii Verzeri z czcią przechowywane są w kaplicy kurii generalnej Córek Najświętszego Serca Jezusowego w Bergamo. Proces kanonizacyjny rozpoczęto w Rzymie w 1883 roku za pontyfikatu papieża Leona XIII. Papież Pius XI uznał heroiczność jej cnót, ogłaszając ją czcigodną służebnicą Bożą, a papież Pius XII uroczyście zaliczył ją w poczet błogosławionych 27 października 1946 roku.

Świętą ogłosił ją papież Jan Paweł II w dniu 10 czerwca 2001 roku na placu Świętego Piotra w Rzymie. Jej wspomnienie liturgiczne w Kościele rzymskokatolickim przypada 3 marca, w dniu jej narodzin dla nieba (w diecezjach Brescia i Bergamo także 27 października).

Tego samego dnia, 3 marca, wspomina się również