Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 8 › Życiorysy › Święta Walburga

Święta Walburga
Kliknij, aby powiększyć
×
Święta Walburga
Święta Walburga. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘTA · OPATKA

Święta Walburga

Dzień wspomnienia
25 lutego
Okres
Wiek 8
Śmierć
777

Życie

Święta Walburga urodziła się w Devonshire w Anglii oko 710 roku w królewskiej rodzinie świętego Ryszarda i matki Wuny, siostry świętego Bonifacego, apostoła Niemiec. Jej braćmi byli święty Willibald i święty Wunibald. Gdy ojciec z synami udał się na pielgrzymkę do Ziemi Świętej, powierzył jedenastoletnią Walburgę klasztorowi Wimborne w Dorsecie, gdzie spędziła dwadzieścia sześć lat w świętości, ascezie i zdobywaniu głębokiej wiedzy. W klasztorze nauczyła się pisać po łacinie, a później spisała żywot swojego brata Wunibalda oraz opis podróży Willibalda po Palestynie, z jakiego powodu uważa się ją za pierwszą pisarkę Anglii i Niemiec.

W 748 roku święty Bonifacy wezwał zakonnice z Anglii, aby pomogły w ewangelizacji Niemiec, przeto opatka Tetta wysłała Walburgę i świętą Liobę na kontinent. Po pobycie w Bischofsheim pod kierunkiem świętej Lioby Walburga została mianowana opatką klasztoru w Heidenheim w Frankonii, w pobliżu swojego brata Wunibalda, który kierował klasztorem męskim. Po śmierci Wunibalda przejęła również zarząd nad klasztorem męskim, mądrze kierując podwójną wspólnotą zakonną z niezwykłą łagodnością, roztropnością i świętością. W 776 roku uczestniczyła w przeniesieniu nienaruszonego ciała swojego brata Wunibalda. Wyprzedana z sił pracą i postem zmarła w Panu w Heidenheim 25 lutego 777 roku, w obecności brata, świętego Willibalda.

Cuda

Podczas żeglugi z Anglii do Niemiec na morzu zerwała się straszliwa burza, koja groziła zatopieniem statku. Walburga padła na kolana na pokładzie okrętu w gorącej modlitwie, a wzburzone morze w tej samej chwili całkowicie się uspokoiło, co żeglarze wszędzie rozgłosili jako wielki cud. Gdy jej relikwie w 893 roku przeniesiono do Eichstätt, z jej świętych doczesnych szczątków, a zwłaszcza z piersi, zaczęła nieustannie wypływać cudowna lecznicza oliwa lub niebiańska rosa. Owa oliwa świętej Walburgi płynie przez wieki i brings uzdrowienie wielu chorym na całym świecie.

Kult i patronat

Główny dzień wspomnienia świętej Walburgi w zakonie benedyktyńskim obchodzony jest 25 lutego, podczas gdy w niektórych krainach świętuje się także 1 maja. Martyrologium Rzymskie czci ją w klasztorze Heidenheim w niemieckiej Frankonii jako opatkę, koja na wezwanie świętego Bonifacego oraz swoich braci Willibalda i Wunibalda przybyła z Anglii do Niemiec i wzorowo prowadziła podwójny klasztor. Jej relikwie spoczywają w klasztorze świętej Walburgi w Eichstätt. Jest patronką Eichstätt, Antwerpii, Zutphen oraz żeglarzy, a wzywa się ją przeciw wściekliźnie, morowemu powietrzu, chorobom oczu i burzom na morzu. W sztuce przedstawiana jest w habicie benedyktyńskim z pastorałem opackim, koroną królewską u stóp i flakonikiem cudownego oleju w dłoni.

Tego samego dnia, 25 lutego, wspomina się również