ŚWIĘTY · OPAT
Święty Idzi
- Dzień wspomnienia
- 1 września
- Okres
- Wiek 8
- Śmierć
- 710
Wśród najbardziej czczonych: Najbardziej czczeni w obszarze niemieckojęzycznym, Najbardziej czczeni w obszarze francuskojęzycznym, Najbardziej czczeni w obszarze słoweńskim
Życie
Święty Idzi (wśród ludu czczony także jako Giles) był pustelnikiem i opatem, który uświęcił ziemię Galii swoim samotniczym życiem pod koniec siódmego i na początku ósmego wieku. Według czcigodnej tradycji kościelnej urodził się w Atenach w znamienitej rodzinie chrześcijańskiej około połowy siódmego wieku. Po śmierci rodziców rozdał majątek ubogim, a chcąc uniknąć światowej sławy i zaszczytów, jakie mu oddawano ze względu na jego świętość, opuścił rodzinne strony i odpłynął do Galii.
Po przybyciu do Galii Idzi osiedlił się najpierw w pustynnych okolicach w pobliżu ujścia rzeki Rodan, a następnie nad rzeką Gard. Gdy tłumy ponownie zaczęły do niego lgnąć, przyciągnięte jego modlitwami, wycofał się do gęstego i nieprzebytego lasu w pobliżu Nîmes. Spędził tam wiele lat w całkowitej samotności, szukając Boga w nieustannym poście i kontemplacji, a jego jedyną towarzyszką na pustyni była łania, która według podania karmiła go swoim mlekiem.
Królewscy łowcy odkryli jego kryjówkę, ścigając łanię. Gdy myśliwy wypuścił strzałę w stronę zwierzęcia, ugodziła ona świętego Idziego w rękę, gdy ten osłaniał łanię podczas modlitwy. Król, zdumiony jego świętością i pokorą, poprosił go o przebaczenie i ofiarował mu bogate dary, lecz Idzi odrzucił wszelkie zaszczyty. Zgodził się przyjąć uczniów i w tej dolinie wzniósł klasztor, który poddał Regule świętego Benedykta, zostając jego pierwszym opatem. Po świętym życiu spędzonym na ascezie i duchowym przewodnictwie, zmarł w pokoju w Panu na początku ósmego wieku w klasztorze, wokół którego rozwinęło się miasto Saint-Gilles.
Kult i patronat
Martyrologium Rzymskie obchodzi wspomnienie świętego Idziego, opata, w dniu 1 września, przypominając o mieście w regionie Nîmes w Galii Narbońskiej, które nosi jego imię, gdzie wzniósł klasztor i zakończył ziemski bieg. W średniowieczu został zaliczony do grona Czternastu Świętych Wspomożycieli, a jego grób w Saint-Gilles był jednym z najczęściej odwiedzanych celów pielgrzymkowych w Europie, obok Rzymu, Jerozolimy i Composteli. Jego relikwie czczone są w Saint-Gilles i Tuluzie. W sztuce sakralnej przedstawiany jest w habicie benedyktyńskim z laską opacką, trzymając w ręku księgę, podczas gdy jego ręka lub pierś przebita jest strzałą, obok łani chroniącej się u jego stóp. Jest patronem kulawych, żebraków, matek karmiących, pustelników, a wzywany jest przeciwko dżumie, strachowi i lękowi.
Tego samego dnia, 1 września, wspomina się również
- Błogosławiona Julianna z Collalto, przełożona Wiek 13
- Święta Werena z Zurzach, dziewica Wiek 4
- Święty Jozue, sługa Pański Stary Testament
- Święty Konstancjusz z Akwinu, biskup Wiek 6
- Święty Lupus z Sens, biskup Wiek 7
- Święty Pryskus z Kapui, męczennik Wiek 1
- Święty Sykstus z Reims, biskup Wiek 1
- Święty Terencjusz z Todi, biskup Wiek 2
- Święty Wincenty z Dax, biskup i męczennik Wiek 4
- Błogosławiona Joanna z Florencji, dziewica Wiek 14
- Święty Wiktoriusz z Le Mans, biskup Wiek 5