Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 8 › Życiorysy › Święta Rejnilda

Święta Rejnilda
Kliknij, aby powiększyć
×
Święta Rejnilda
Święta Rejnilda. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘTA · OPATKA

Święta Rejnilda

Dzień wspomnienia
6 lutego
Okres
Wiek 8
Śmierć
750

Życie

Święta Reinilda, w dawnych zapisach nazywana także Renulą, była pobożną chrześcijańską dziewicą i opatką, która w VIII wieku działała w ziemi Tongeren w Brabancji w Austrazji, na terenie dzisiejszej Belgii. Pochodziła ze szlachetnej i bogatej rodziny możnowładczej, która dała jej chrześcijańskie wychowanie, lecz Reinilda już we wczesnej młodości rozpoznała marność ziemskiego przepychu i postanowiła poświęcić swoje życie wyłącznie niebieskiemu Oblubieńcowi.

Wstąpiła do klasztoru w Eyck (Maaseik nad rzeką Mozą), gdzie poświęciła się modlitwie, surowemu postowi i pracy własnych rąk. Z powodu swej wyjątkowej cichości, mądrości i dojrzałości zakonnej Reinilda została wybrana na opatkę klasztoru Eyck, zostając następczynią świętych sióstr Harlindy i Relindy. Jako matka duchowa z wielką łagodnością i roztropnością ewangeliczną kierowała wspólnotą zakonną, dbając o zachowanie reguły, przepisywanie ksiąg świętych oraz pracę artystyczną w klasztorze. Szczególnie odznaczyła się dziełami miłosierdzia wobec ubogich i chorych w dolinie rzeki Mozy. Po świętym i owocnym życiu zmarła w Panu w pokoju w klasztorze Eyck w drugiej połowie VIII wieku.

Kult i patronat

Wspomnienie świętej Reinildy obchodzone jest 6 lutego według Martyrologium Rzymskiego, które czci ją jako opatkę klasztoru w Eyck w krainie Tongeren w Brabancji. Jej relikwie z wielką pobożnością przechowywano w Maaseik, a kościół lokalny przez wieki czcił ją jako wzór zakonnego oddania. W sztuce przedstawiana jest w habicie opackim z welonem i pastorałem, trzymając w ręku Pismo Święte i krzyż. Jest patronką zakonnic, opatek oraz wiernych w dolinie rzeki Mozy.

Tego samego dnia, 6 lutego, wspomina się również