ŚWIĘTY · BISKUP I MĘCZENNIK
Święty Bonifacy
- Dzień wspomnienia
- 5 czerwca
- Okres
- Wiek 8
- Śmierć
- 754
BiskupiMęczennicyOgólny kalendarz rzymski
Wśród najbardziej czczonych: Najbardziej czczeni w obszarze anglojęzycznym, Najbardziej czczeni w obszarze niemieckojęzycznym
Życie
Święty Bonifacy, noszący z urodzenia imię Winfrid, był apostołem Niemiec, sławnym biskupem i męczennikiem, który w VIII wieku położył fundamenty pod chrześcijańską Europę. Pochodził ze szlacheckiej rodziny anglosaskiej w Wesseksie w Anglii. Choć rodzice przeznaczyli go do kariery świeckiej, wizyta mnichów misjonarzy obudziła w jego sercu pragnienie życia zakonnego. Po nauce w klasztorze w Exeter wstąpił do opactwa benedyktynów w Nursling, gdzie odznaczał się głęboką pobożnością, znajomością Pisma Świętego i uczonością. W wieku trzydziestu lat przyjął święcenia kapłańskie.
Odrzuciwszy świetne perspektywy zaszczytów kościelnych w ojczyźnie, Winfrid pałał pragnieniem niesienia Radosnej Nowiny plemionom germańskim. W 716 roku rozpoczął misję w Fryzji, lecz z powodu niepomyślnych okoliczności politycznych powrócił do Anglii, a następnie w 718 roku udał się do Rzymu. Papież Grzegorz II przyjął go z ojcowską miłością, zbadał jego prawowierność i 15 maja 719 roku udzielił mu pełnego upoważnienia do głoszenia Ewangelii poganom po prawej stronie Renu, nadając mu imię Bonifacy.
Po trzech latach pracy u boku świętego Willibrorda w Fryzji Bonifacy działał w Hesji i Turyngii, przywodząc tysiące pogan do prawdy. Papież Grzegorz II wyświęcił go 30 listopada 722 roku w Rzymie na biskupa misyjnego. Powróciwszy do Hesji, Bonifacy na oczach zgromadzonych pogan w Geismar koło Fritzlar ściął siekierą potężny, prastary dąb poświęcony bogu piorunów Torowi. Gdy poganie zobaczyli, że fałszywy bóg nie uderzył go piorunem, masowo się nawrócili, a z drewna dębu Bonifacy wzniósł kaplicę poświęconą świętemu Piotrowi.
Papież Grzegorz III przysłał mu w 732 roku paliusz arcybiskupi z władzą mianowania nowych biskupów. Bonifacy zorganizował hierarchię kościelną w Bawarii, dzieląc ją na diecezje Salzburg, Freising, Pasawa i Regensburg, a następnie założył diecezje Würzburg, Büraburg i Erfurt oraz ustanowił swojego siostrzeńca Willibalda biskupem w Eichstätt. Założył także słynne klasztory Amöneburg, Fritzlar, Ohrdruf oraz wspaniałe opactwo w Fuldzie, które powierzył swojemu uczniowi świętemu Sturmiuszowi. Pod protektoratem majordomów Karlomana i Pepina Krótkiego przewodniczył odnowicielskim synodom kościelnym (Concilium Germanicum w 742 roku), które wykorzeniły błędy i wprowadziły karność wśród kleru frankijskiego.
Po zarządzaniu stolicą arcybiskupią w Moguncji Bonifacy w głębokiej starości powrócił do swojej pierwszej miłości, misji wśród Fryzów. Gdy w Dokkum w święto Zesłania Ducha Świętego przygotowywał novokrzczonych do przyjęcia sakramentu bierzmowania, na obóz nagle napadły uzbrojone gromady pogan. Bonifacy zabronił swoim towarzyszom oporu zbrojnego, mówiąc: „Nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, a duszy zabić nie mogą”. Gdy osłaniał się ręką z rękopisem Świętej Ewangelii przed uderzeniem, pogański miecz przebił księgę i ugodził świętego pasterza 5 czerwca 754 lub 755 roku.
Kult i patronat
Ciało świętego Bonifacego zostało przewiezione rzeką do Moguncji, a następnie z wielkimi honorami pochowane w kościele opackim w Fuldzie, w katedrze, która do dziś strzeże jego świętych relikwii i przebitej Ewangelii. Martyrologium Rzymskie obchodzi jego wspomnienie 5 czerwca, wspominając jego posłanie z Rzymu przez papieża Grzegorza II, zarządzanie stolicą w Moguncji oraz męczeństwo z rąk pogan w Dokkum.
Święty Bonifacy jest czczony jako główny patron Niemiec oraz diecezji w Fuldzie. W sztuce sakralnej przedstawiany jest w stroju biskupim z mitrą i pastorałem, trzymając siekierę przy ściętym dębie, miecz przebijający księgę Ewangelii lub źródło wody. Jest patronem piwowarów, krawców, drukarzy i księgarzy.
Tego samego dnia, 5 czerwca, wspomina się również
- Święci Dominik Toại i Dominik Huyên, męczennicy Wiek 19
- Święci Eoban, biskup, Adelariusz i dziewięciu Towarzyszy, męczennicy Wiek 8
- Święty Franco z Assergi, pustelnik Wiek 13
- Święty Illydiusz z Clermont, biskup Wiek 4
- Święty Łukasz Vũ Bá Loan, prezbiter i męczennik Wiek 19
- Błogosławiony Sankcjusz z Kordoby, męczennik Wiek 13
- Święci Marcjan, Nikander, Apoloniusz i Towarzysze, męczennicy Wiek 4
- Święty Doroteusz z Tyru, biskup i męczennik Wiek 4
- Święty Eutychiusz z Como, biskup Wiek 6
- Święty Piotr Spano, pustelnik Wiek 12