Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 8 › Życiorysy › Święty Switbert

Święty Switbert
Kliknij, aby powiększyć
×
Święty Switbert
Święty Switbert. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘTY · BISKUP

Święty Switbert

Dzień wspomnienia
1 marca
Okres
Wiek 8
Śmierć
713

Życie

Święty Switbert (lub Suitbert) był mnichem anglosaskim, misjonarzem i biskupem, który w VII i VIII wieku przyniósł światło Ewangelii ludom germańskim nad rzeką Ren. Urodził się w Anglii w VII wieku, gdzie otrzymał powołanie zakonne. W celu podjęcia studiów i doskonalenia duchowego udał się do Irlandii, do klasztoru Rathmelsigi w Connacht, gdzie poświęcił się Pismu Świętemu pod kierunkiem świętego Egberta.

Gdy Egbert zorganizował misję w celu ewangelizacji ludów pogańskich, Switbert dołączył do świętego Willibrorda i grupy dwunastu misjonarzy, którzy wylądowali u ujścia Renu i udali się do Utrechtu. Switbert z wielkim sukcesem głosił Ewangelię wśród Batawów i Fryzów na terenie północnej Brabancji, Gelderlandii i Kleve. W 693 roku powrócił do Anglii, gdzie święty Wilfryd z Yorku w Mercji wyświęcił go na biskupa misyjnego.

Powróciwszy na kontynent europejski, ustanowił swoją siedzibę biskupią w Wijk bij Duurstede. Później przekazał nawrócone stado Willibrordowi i udał się na północ od rzek Ren i Lippe, pośród pogańskie plemię Brukterów w krainie Berg w Westfalii. Tam nawrócił wielu mieszkańców, lecz gdy pogańscy Sasi spustoszyli ów kraj, Switbert wycofał się na wyspę rzeczną na Renie w pobliżu Düsseldorfu, którą podarował mu frankijski książę Pipin z Heristalu. Na owej wyspie wzniósł klasztor, wprowadził dyscyplinę zakonną i spędził ostatnie dni w pokoju i modlitwie. Zmarł w Panu 1 marca 713 roku w klasztorze, który od jego imienia nazwano Kaiserswerth.

Kult i patronat

Martyrologium Rzymskie obchodzi wspomnienie świętego Switberta, biskupa, 1 marca, podkreślając jego życie zakonne w Northumbrii, współpracę ze świętym Willibrordem, chirotonię biskupią z rąk świętego Wilfryda, głoszenie Ewangelii wśród Batawów i Fryzów oraz pobożną śmierć w klasztorze na wyspie Werth. Jego relikwie odnaleziono ponownie w 1626 roku w kościele w Kaiserswerth, gdzie do dziś przechowywane są z wielkim szacunkiem w cennym relikwiarzu. W sztuce sakralnej przedstawiany jest w szatach biskupich z mitrą i pastorałem, trzymając w ręku księgę Ewangelii oraz model klasztoru na wyspie nad rzeką. Jest patronem chorych cierpiących na dusznicę bolesną i choroby gardła.

Tego samego dnia, 1 marca, wspomina się również