Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Stary Testament › Życiorysy › Święty Abdiasz

Święty Abdiasz
Kliknij, aby powiększyć
×
Święty Abdiasz
Święty Abdiasz. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘTY · PROROK

Święty Abdiasz

Dzień wspomnienia
19 listopada
Okres
Stary Testament

Życie

Święty Abdiasz, w hebrajskim oryginale zwany Abdiaszem, co oznacza Sługę Pańskiego lub Czciciela Jahwe, był czwartym z kolei wśród proroków mniejszych Starego Testamentu. Jego księga prorocka jest najkrótsza w całym Starym Testamencie i składa się z zaledwie jednego rozdziału liczącego dwadzieścia jeden wersetów. Należał do Królestwa Judy, a Pan natchnął go swoim prorockim Duchem, aby ogłosił Boży wyrok nad narodami, które wrogo postąpiły wobec narodu wybranego (Ab 1,1Widzenie Abdyaszowe. To mówi Pan Bóg do Edom: Słuch słyszeliśmy od Pana, i posła do narodów posłał: Wstańcie, a powstańmy nań ku bitwie.).

Proroctwo Abdiasza odnosi się niemal w całości do losu Edomu, potomków Ezawa, którzy przez stulecia żywili wrogość wobec potomków Jakuba (Ab 1,1-10Widzenie Abdyaszowe. To mówi Pan Bóg do Edom: Słuch słyszeliśmy od Pana, i posła do narodów posłał: Wstańcie, a powstańmy nań ku bitwie.). Prorok surowo gani Edomitów za ich pychę: ufali swoim niedostępnym skalnym twierdzom w górach, lecz Pan ostrzega ich, że strąci ich stamtąd, choćby wzbili się wysoko jak orły i uwiły swe gniazdo wśród gwiazd (Ab 1,3-4Pycha serca twego wyniosła cię, mieszkającego w rozpadlinach skał, podwyższającego stolicę twoję, który mówisz w sercu swojem: Kto mię ściągnie na ziemię?). Główną przyczyną Bożego potępienia było ich bezduszne i bezlitosne postępowanie wobec braci w dniu ich nieszczęścia (Ab 1,10-12Dla zabicia i dla nieprawości przeciw bratu twemu Jakóbowi okryje cię wstyd, i zginiesz na wieki.).

Kiedy Jerozolima wpadła w ręce obcych, a najeźdźcy rzucali losy o święte miasto i prowadzili lud na wygnanie, Edomici stali z boku, cieszyli się z zagłady synów Judy, zagradzali im drogi ucieczki i wydawali ocalałych uciekinierów w ręce wroga (Ab 1,11-14W dzień, kiedyś stał przeciw niemu, gdy imali cudzy wojsko jego, a obcy wchodzili bramami jego a o Jeruzalem miotali los, ty téż byłeś jako jeden z nich.). Dlatego Abdiasz zapowiada sprawiedliwą odpłatę Bożą: Jak postępowałeś, tak postąpią z tobą, twoje czyny spadną na twoją głowę (Ab 1,15Bo blisko jest dzień Pański nad wszystkie narody: jakoś uczynił, stanieć się, zapłatę twoję obróci na głowę twoję.). Prorok wznosi następnie wzrok ku Dniu Pańskiemu, który nadchodzi na wszystkie narody, zwiastując ocalenie na górze Syjon, duchową odnowę i rozszerzenie domu Jakuba oraz ustanowienie wiecznego królestwa Pańskiego: I królestwo będzie należeć do Pana (Ab 1,17-21A na górze Syon będzie zbawienie i będzie Święty: i posiędzie dom Jakóbów te, którzy go byli posiedli.).

Kult i patronat

Kościół rzymskokatolicki obchodzi wspomnienie świętego proroka Abdiasza 19 listopada. Martyrologium Rzymskie wspomina go jako proroka, który po wygnaniu ludu Izraela zapowiedział gniew Pański przeciwko wrogim narodom. Według starożytnej tradycji chrześcijańskiej jego grób otaczany był czcią w Samarii obok grobów proroka Elizeusza i świętego Jana Chrzciciela, gdzie wierni przez wieki oddawali mu hołd. W ikonografii chrześcijańskiej ukazywany jest w szatach prorockich ze zwojem w dłoni, na którym wypisane są słowa o ocaleniu na górze Syjon, lub z kielichem Bożego sądu. Jest patronem wygnańców, niewinnie skazanych oraz tych, którzy doznają zdrady od najbliższych.

Tego samego dnia, 19 listopada, wspomina się również