Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Stary Testament › Życiorysy › Święty Nahum

Święty Nahum
Kliknij, aby powiększyć
×
Święty Nahum
Święty Nahum. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘTY · PROROK

Święty Nahum

Dzień wspomnienia
1 grudnia
Okres
Stary Testament

Życie

Święty Nahum, którego imię w języku hebrajskim oznacza Pocieszyciela lub Pełnego pociechy, był siódmym z kolei pośród dwunastu proroków mniejszych Starego Testamentu. Zgodnie z nagłówkiem swojej księgi pochodził z miejscowości Elkosz (Na 1,1Brzemię Niniwe. Księgi widzenia Nahum Elcesejczyka.). Starożytna tradycja chrześcijańska, przekazana również przez świętego Epifaniusza, umieszcza jego ojczyznę w okolicach Bet-Gabre w pobliżu Eleuteropolis na granicy Judy i Symeona, co odnotowuje także Martyrologium Rzymskie. Swoją posługę prorocką sprawował w siódmym wieku przed Chrystusem, w okresie pomiędzy upadkiem egipskiego miasta No-Amon, czyli Teb, a zagładą potężnej stolicy asyryjskiej, Niniwy.

Prorocka księga Nahuma jest wspaniałym poetyckim i teologicznym obwieszczeniem ostatecznego sądu Bożego nad pysznymi ciemiężycielami. Podczas gdy Imperium Asyryjskie przez dziesięciolecia ogniem, mieczem i niesłychaną przemocą deptało narody starożytnego Wschodu i uciskało lud Boży, Nahum wystąpił jako zwiastun Bożej sprawiedliwości. Proroctwo rozpoczyna się wzniosłym hymnem o Panu, który kieruje biegiem wieków i sądzi narody w sprawiedliwości: Bóg jest zazdrosnym i sprawiedliwym Mścicielem, nieskorym do gniewu, lecz potężnym w mocy, przed którego obliczem drżą góry i wysychają morza (Na 1,2-6Bóg rzewniwy i mszczący się Pan, mszczący się Pan, i mający zapalczywość, mszczący się Pan nad nieprzyjaciółmi swymi, a gniewający się na przeciwniki swoje.). Lecz równocześnie z tym straszliwym obrazem sądu Bożego prorok niesie niezmierzone pocieszenie wiernym, ogłaszając, że Pan jest dobry, jest schronieniem w dniu niedoli i zna tych, którzy się do Niego uciekają (Na 1,7Dobry Pan i posilający w dzień utrapienia, a zna mające nadzieję w nim.).

W drugiej i trzeciej części księgi Nahum z niezwykłą siłą poetycką i dramatycznym dynamizmem opisuje oblężenie, zdobycie i całkowity upadek krwiożerczej Niniwy (Na 2,1-13Przyciągnął, któryby rozpraszał przed tobą, któryby strzegł oblężenia: przypatrz się drodze, posil biodra, umocnij siłę bardzo.; 3,1-19). Miasto, które było jak lwia jaskinia pełna łupu, ufundowane na kłamstwie, krwi i czarach, zniknie na zawsze pod ciosem Bożego sądu (Na 2,12Lew nachwytał dostatecznie szczeniętom swym i nabił lwicom swym, a napełnił łupem jaskinie swoje a łożysko swe wydartkiem.; 3,1). Upadek potężnego ciemiężyciela oznaczał wyzwolenie dla uciemiężonego ludu i zapowiedź nowej nadziei, dlatego prorok woła: Oto na górach stopy zwiastuna, który ogłasza pokój (Na 2,1Przyciągnął, któryby rozpraszał przed tobą, któryby strzegł oblężenia: przypatrz się drodze, posil biodra, umocnij siłę bardzo.). Nahum wiernie wypełnił swoje posłannictwo i spoczął w Panu w swojej ojczyźnie.

Kult i patronat

Liturgiczne wspomnienie świętego proroka Nahuma obchodzone jest 1 grudnia. Martyrologium Rzymskie wspomina go jako proroka, który głosił Boga kierującego biegiem wieków i sądzącego narody w sprawiedliwości. Jego relikwie według tradycji otaczano czcią w jego ojczystej Judei. W sztuce chrześcijańskiej przedstawiany jest jako starotestamentowy mędrzec z długą brodą, trzymający w dłoni rozwinięty zwój z proroctwem o upadku Niniwy lub z wyobrażeniem zburzonych murów miejskich pod Bożym gniewem. Wzywany jest jako patron narodów uciemiężonych, sprawiedliwych sędziów oraz wszystkich, którzy w trudnych próbach dziejowych szukają Bożej sprawiedliwości i pociechy.

Tego samego dnia, 1 grudnia, wspomina się również