Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Stary Testament › Życiorysy › Święty Ozeasz

Święty Ozeasz
Kliknij, aby powiększyć
×
Święty Ozeasz
Święty Ozeasz. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘTY · PROROK

Święty Ozeasz

Dzień wspomnienia
17 października
Okres
Stary Testament

Życie

Święty Ozeasz, syn Beeriego, był prorokiem Królestwa Północnego, który działał w ósmym wieku przed Chrystusem, w okresie od panowania Jeroboama II aż do upadku Samarii. Jego działalność prorocka toczyła się w niezwykle burzliwym i trudnym czasie, kiedy niestabilność polityczna, krwawe przewroty, zabójstwa królów oraz sojusze z pogańskimi potęgami Asyrii i Egiptu prowadziły królestwo do nieuchronnego upadku. Jednakże największą raną ludu była niewierność religijna i bałwochwalstwo. Naród porzucił Przymierze z Panem i oddał się czczeniu pogańskich baalów oraz złotego cielca, pogrążając się w haniebnych praktykach kultowych. Aby plastycznie ukazać ludowi ciężar jego grzechu i wielkość Bożej miłości, Ozeasz z Bożego nakazu pojął za żonę Gomer, która była mu niewierna i uganiała się za innymi kochankami. Z tego bolesnego osobistego dramatu wypłynęło najgłębsze orędzie jego księgi: Pan jest wiernym i miłującym Oblubieńcem swego ludu, a Izrael niewierną oblubienicą goniącą za fałszywymi bożkami. Dzieci proroka otrzymały symboliczne imiona oznaczające zerwanie przymierza: Jezreel jako zapowiedź kary za przelaną krew, Nielubiona, ponieważ Bóg nie okaże już miłosierdzia, oraz Nie-mój-lud, gdyż Izraelici przestali być Jego ludem. Lecz miłość Boża nie pozwala, by zagłada miała ostatnie słowo. Pan ponownie wzywa swoją oblubienicę na pustynię, aby przemówić do jej serca, poślubić ją sobie w sprawiedliwości, prawie, miłosierdziu i wierności oraz z tych, którzy nie byli Jego ludem, uczynić dzieci Boga żywego. Ozeasz wyraźnie przekazał Boże napomnienie, że Bóg pragnie miłości, a nie ofiary, i poznania Boga bardziej niż całopaleń, które to słowa potwierdził sam Pan Jezus Chrystus w Ewangelii (Mt 9,13A szedłszy nauczcie się, co jest: Miłosierdzia chcę, a nie ofiary; bom nie przyszedł wzywać sprawiedliwych, ale grzesznych.).

Kult i patronat

Święty Ozeasz wspominany jest 17 października. Martyrologium Rzymskie wymienia jego wspomnienie jako proroka, który nie tylko słowami, lecz także sposobem swego życia ukazał niewiernemu ludowi Pana jako zawsze wiernego Oblubieńca, poruszonego nieskończonym miłosierdziem. W sztuce ukazywany jest ze zwojem prorockim lub z rogiem obfitości, często w postawie współczucia i głębokiej modlitwy za swój zbłąkany lud.

Tego samego dnia, 17 października, wspomina się również