Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 14 › Życiorysy › Święty Brynolf Algotsson

Święty Brynolf Algotsson
Kliknij, aby powiększyć
×
Święty Brynolf Algotsson
Święty Brynolf Algotsson. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘTY · BISKUP

Święty Brynolf Algotsson

Dzień wspomnienia
6 lutego
Okres
Wiek 14
Śmierć
1317

Życie

Święty Brynolf Algotsson urodził się między 1240 a 1248 rokiem w szwedzkiej prowincji Västergötland, w potężnej i szanowanej rodzinie szlacheckiej rycerza Algota Brinolfssona oraz jego żony Małgorzaty. Pierwsze wykształcenie odebrał w szkole katedralnej w Skarze, a następnie został wysłany na słynny Uniwersytet w Paryżu. W Paryżu spędził prawie dwie dekady, gruntownie studiując prawo kanoniczne i rzymskie, teologię, filozofię oraz nauki przyrodnicze, a także miał łaskę osobiście słuchać wykładów świętego Tomasza z Akwinu. Do ojczyzny powrócił jako jeden z najbardziej wykształconych ludzi północnej Europy.

Po przyjęciu święceń kapłańskich pełnił urząd dziekana kapituły katedralnej w Linköping oraz kanonika w Skarze, a w 1278 roku został wybrany na biskupa Skary, co zatwierdził papież Mikołaj III. Obejmując diecezję wiosną 1279 roku, Brynolf z wielką gorliwością poświęcił się wszechstronnej odnowie duchowej i duszpasterskiej. Wprowadził surowe rozporządzenia dotyczące dyscypliny kościelnej, sprawiedliwego pobierania dziesięciny oraz życia duchowego duchowieństwa. Założył w Paryżu specjalny dom dla ubogich studentów ze swojej diecezji, wspierał misjonarzy i niezmordowanie bronił praw Kościoła przed zamachami władców świeckich. W latach 1282 i 1283 udał się na pobożną pielgrzymkę do Ziemi Świętej, nawiedzając święte miejsca życia i męki Jezusa.

Z powodu bezkompromisowej obrony wolności Kościoła w 1288 roku wszedł w konflikt ze szwedzkim królem Magnusem Ladulåsem i musiał na krótko udać się na wygnanie. Podczas tego wygnania jego ojciec został wtrącony do więzienia, a bracia ucierpieli z powodu uwięzienia i przemocy. Po pojednaniu z królem w 1289 roku Brynolf powrócił do Skary i kontynuował swoją owocną posługę biskupią. W 1304 roku w porcie Lödöse uroczyście powitał cenną relikwię ciernia z korony Chrystusowej, podarowaną jego diecezji, i przeniósł ją w procesji do katedry, co przyciągnęło rzesze pielgrzymów i umożliwiło odbudowę katedry. Był także płodnym poetą liturgicznym, komponując rymy i hymny na cześć świętych szwedzkich męczenników Heleny z Skövde i Eskila z Tuny oraz poemat o Koronie Cierniowej. Święty biskup zmarł w Panu w Skarze 6 lutego 1317 roku.

Cuda

Święty Brynolf već za życia zasłynął z cudownych dzieł. Tradycja przekazuje, że wielokrotnie dzięki jego modlitwie i błogosławieństwu woda została cudownie przemieniona w wino, podobnie jak podczas znaku na weselu w Kanie Galilejskiej, aby pokrzepić zmęczonych i ubogich gości. Gdy święta Brygida Szwedzka 2 lutego 1349 roku odwiedziła jego grób w katedrze w Skarze, miała podniosłe widzenie, w którym ukazali się jej Pan Jezus i Najświętsza Maryja Panna, zaświadczając o wielkiej świętości biskupa Brynolfa. W procesie kanonizacyjnym odnotowano liczne pośmiertne cuda i uzdrowienia ślepych, gluchego oraz kulawych chorych przy jego grobie.

Kult i patronat

Ciało świętego Brynolfa spoczęło w katedrze w Skarze. Wniosek o jego kanonizację skierowano na Sobór w Konstancji, a papież Marcin V zachęcił do kontynuowania procesu. Papież Innocenty VIII zatwierdził uroczyste podniesienie i przeniesienie jego relikwii, co odbyło się uroczyście 16 sierpnia 1492 roku za pontyfikatu papieża Aleksandra VI, co stanowiło faktyczne zaliczenie w poczet świętych. W Martyrologium Rzymskim jego wspomnienie liturgiczne przypada na 6 lutego. Przedstawia się go w szatach biskupich z mitrą i pastorałem, trzymającego w ręku księgę swoich hymnów lub naczynie z wodą i winem, często z koroną cierniową w pobliżu. Jest patronem diecezji Skara oraz chrześcijańskich uczniów.

Tego samego dnia, 6 lutego, wspomina się również