ŚWIĘTY · BISKUP
Święty Antoni Maria Gianelli
- Dzień wspomnienia
- 7 czerwca
- Okres
- Wiek 19
- Śmierć
- 1846
Życie
Święty Antoni Maria Gianelli urodził się w Wielkanoc, 12 kwietnia 1789 roku, w miejscowości Cerreta w gminie Carro w Ligurii, w ubogiej rodzinie chłopskiej Giacoma i Marii Gianellich. Ponieważ rodzice nie mieli pieniędzy na jego naukę, zamożna szlachcianka Nicoletta Rebizzo dostrzegła niezwykłą bystrość chłopca i opłaciła mu naukę w seminarium w Genui, do którego wstąpił w listopadzie 1807 roku. Ze względu na niezwykłą wymowę otrzymał przywilej głoszenia kazań już jako subdiakon. Święcenia kapłańskie przyjął na mocy specjalnej dyspensy papieskiej ze względu na młody wiek 24 maja 1812 roku w kościele Matki Bożej z Góry Karmel w Genui. Działał jako profesor retoryki i prefekt studiów w Genui i Carcare, wychowując wielu znakomitych kapłanów i biskupów.
W 1826 roku został mianowany proboszczem kościoła świętego Jana Chrzciciela w Chiavari oraz wikariuszem dla stu dziesięciu parafii tego okręgu. W Chiavari przeprowadził głęboką odnowę duszpasterską duchowieństwa, organizował rekolekcje i założył wspólnotę księży misjonarzy oddanych misjom ludowym, zwanych oblatami świętego Alfonsa. 12 stycznia 1829 roku założył w Chiavari żeńskie zgromadzenie zakonne Córek Maryi Wspomożycielki Ogrodu (Figlie di Maria Santissima dell'Orto), popularnie zwanych gianellinkami. Siostry poświęciły się bezpłatnemu wychowaniu ubogich dziewcząt, otwieraniu pierwszych przedszkoli we Włoszech oraz prowadzeniu szpitali i przytułków dla bezsilnych.
Papież Grzegorz XVI mianował go w 1837 roku biskupem Bobbio. Jako biskup Antoni Maria żył w skrajnym ubóstwie, spał niewiele i niestrudzenie wizytował górskie parafie swojej diecezji, spędzając długie godziny w konfesjonale. Ze względu na niezłomną siłę ducha i niestrudzoną pracę lud nazwał go »człowiekiem z żelaza«. Odnowił kult świętego Kolumbana i przeprowadził dwa synody diecezjalne. Zapadłszy na ciężką suchoty, czyli gruźlicę, zmarł w pałacu biskupim w Piacenzy 7 czerwca 1846 roku, w pięćdziesiątym siódmym roku życia.
Cuda
25 sierpnia 1835 roku w Chiavari, podczas ciężkiej zarazy cholery, ojciec Gianelli niósł w procesji pokutnej dawny cudowny krucyfiks zwany Czarnym Chrystusem. Gdy unosił krzyż, błogosławiąc zgromadzony, przerażony lud, na oczach tysięcy ludzi wydarzył się tak zwany cud jaskółek: stado jaskółek zniżyło się z nieba i w zwartym locie zaczęło krążyć dokładnie wokół głowy Chrystusa na krzyżu, towarzysząc procesji aż do kościoła, po czym śmiertelna epidemia cholery w mieście nagle i całkowicie ustała.
Kult i patronat
Wspomnienie liturgiczne świętego Antoniego Marii Gianellego przypada 7 czerwca, w dniu jego śmierci. Papież Benedykt XV uznał w 1920 roku heroiczność jego cnót, papież Pius XI ogłosił go błogosławionym 19 kwietnia 1925 roku, a papież Pius XII zaliczył go w poczet świętych 21 października 1951 roku w bazylice Świętego Piotra w Rzymie. Jego ciało spoczywa w przezroczystej urnie w krypcie katedry w Bobbio. W sztuce ukazywany jest w szatach biskupich z krucyfiksem w dłoni, z wizerunkiem Matki Bożej dell'Orto lub w otoczeniu jaskółek krążących wokół krzyża.
Tego samego dnia, 7 czerwca, wspomina się również
- Błogosławiona Anna od św. Bartłomieja, dziewica Wiek 17
- Błogosławiona Maria Teresa de Soubiran, dziewica Wiek 19
- Święty Kolman z Dromore, biskup i opat Wiek 6
- Święty Robert z Newminster, opat Wiek 12
- Święci Piotr, prezbiter, Walabons, diakon, Sabinian, Wistremund, Habencjusz i Jeremiasz, zakonnicy, męczennicy Wiek 9