Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 19 › Życiorysy › Święty Leonard Murialdo

Święty Leonard Murialdo
Kliknij, aby powiększyć
×
Święty Leonard Murialdo
Święty Leonard Murialdo. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘTY · PREZBITER

Święty Leonard Murialdo

Dzień wspomnienia
30 marca
Okres
Wiek 19
Śmierć
1900

Życie

Święty Leonard Murialdo urodził się 26 października 1828 roku w Turynie, w zamożnej rodzinie wekslarza Leonarda Franchino Murialdo i matki Teresy z domu Rho, jako siódme z dziewięciorga dzieci. W dzieciństwie pieszczotliwie nazywano go Nadino. Wcześnie stracił ojca, więc wraz z bratem kształcił się w kolegium ojców pijarów w Savonie. Po młodzieńczym kryzysie powrócił do Turynu i poruszony kazaniem wielkopostnym pewnego kapucyna o wieczności, postanowił poświęcić svoje życie Panu. Ukończył studia filozoficzne i teologiczne i 20 września 1851 roku przyjął święcenia kapłańskie.

Natychmiast włączył się w pracę duszpasterską w najuboższej dzielnicy Turynu, Vanchiglia, odwiedzając chłopców z ulicy, młodych robotników i więźniów. Na zaproszenie świętego Jana Bosko objął w 1857 roku kierownictwo oratorium Świętego Alojzego, ściśle współpracując z nim oraz ze świętym Józefem Cafasso. Po pogłębieniu studiów z teologii moralnej w seminarium Saint-Sulpice w Paryżu powrócił do Turynu, gdje w 1866 roku został mianowany dyrektorem Zakładu Młodych Rzemieślników (Collegio Artigianelli), domu dla ubogich chłopców i sierot. Tej pracy poświęcił się do końca życia, ucząc chłopców rzemiosła i życia chrześcijańskiego. Założył kolonię rolniczą w Rivoli, stworzył katolickie biuro pośrednictwa pracy dla robotników, zabiegał o ośmiogodzinny dzień pracy i zakaz pracy nocnej nieletnich oraz założył czasopismo „Głos Robotnika”.

Dnia 19 marca 1873 roku założył wraz ze współpracownikiem księdzem Eugenio Reffo Zgromadzenie Świętego Józefa (murialdyni), poświęcone chrześcijańskiemu i zawodowemu wychowaniu ubogiej i opuszczonej młodzieży. Mówił, że człowiek, który się modli, jest najpotężniejszym człowiekiem na świecie, i żądał od swoich współpracowników, aby w wychowanie wnosili łagodność, cierpliwość i radość. Zmogły ciężkim zapaleniem płuc, zmarł w Turynie 30 marca 1900 roku w siedemdziesiątym pierwszym roku życia, a jego ostatnie słowa brzmiały: „Czekam”.

Cuda

Do jego beatyfikacji i kanonizacji Kościół zbadał i potwerdził cudowne uzdrowienia wyproszone za jego wstawiennictwem w niebie. Komisje lekarskie w Rzymie potwerdziły, że miały miejsce natychmiastowe i trwałe uzdrowienia ciężko chorych osób, których medycyna nie potrafi wyjaśnić, co papież Paweł VI potwerdził uroczystymi dekretami o cudach.

Kult i patronat

Wspomnienie liturgiczne świętego Leonarda Murialdo w kalendarzu ogólnym zapisane jest pod datą 30 marca, podczas gdy rodzina salezjańska, archidiecezja turyńska i jego zgromadzenie obchodzą je 18 maja, aby wspomnienie nie nakładało się z Wielkim Postem lub oktawą wielkanocną. Papież Paweł VI ogłosił go błogosławionym 3 listopada 1963 roku, a świętym 3 maja 1970 roku w bazylice Świętego Piotra w Rzymie. Jego ciało spoczywa w szklanej urnie w sanktuarium Matki Bożej Zdrowia w Turynie. W sztuce sakralnej przedstawiany jest w stroju kapłańskim, z krzyżem lub księgą reguły, otoczony młodymi robotnikami i wychowankami z narzędziami rzemieślniczymi.

Tego samego dnia, 30 marca, wspomina się również