Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 19 › Życiorysy › Święty Józef Cafasso

Święty Józef Cafasso
Kliknij, aby powiększyć
×
Święty Józef Cafasso
Święty Józef Cafasso. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘTY · PREZBITER

Święty Józef Cafasso

Dzień wspomnienia
23 czerwca
Okres
Wiek 19
Śmierć
1860

Życie

Święty Józef Cafasso urodził się 15 stycznia 1811 roku w miejscowości Castelnuovo d'Asti w Piemoncie, w skromnej i głęboko pobożnej rodzinie rolniczej Giovanniego Cafasso i Orsoli z domu Beltramo, jako trzecie z czworga dzieci. Jego najmłodsza siostra Marianna była matką błogosławionego Józefa Allamaneo, założyciela misjonarzy i misjonarek Consolate. Józef urodził się z ciężką wadą kręgosłupa, z powodu której przez całe życie pozostał niskiego wzrostu oraz słabej, pochylonej sylwetki. Jednak jego dusza była przepełniona niezwykłą łaską, ci, którzy znali go w dzieciństwie, mówili, że nie pamiętają, by kiedykolwiek popełnił choćby najmniejszy grzech. Po nauce w rodzinnej miejscowości i w seminarium w Chieri otrzymał święcenia kapłańskie 21 września 1833 roku w katedrze w Turynie.

Zaraz po święceniach wstąpił do konwiktu kościelnego Świętego Franciszka z Asyżu w Turynie, kierowanego przez wybitnego teologa Luigiego Gualę, w celu pogłębienia wiedzy teologicznej i duchowej. W instytucji tej spędził resztę życia, awansując od studenta i wykładowcy teologii moralnej do ojca duchownego, a wreszcie rektora w 1848 roku. Należał również do Trzeciego Zakonu Świętego Franciszka. W czasie, gdy wśród kleru panował jeszcze surowy jansenistyczny duch gróźb i lęku przed potępieniem, ks. Cafasso wnosił łagodną i duszpasterską naukę świętego Alfonsa Marii de Liguori i świętego Franciszka Salezego. Wychował pokolenia świętych i gorliwych kapłanów oraz stał się mądrym przewodnikiem i kierownikiem duchowym dla wielu wielkich postaci chrześcijańskiego Turynu, wśród których wyróżnia się święty Jan Bosco, któremu ks. Cafasso towarzyszył od wczesnej młodości, skierował go ku wychowaniu opuszczonej młodzieży oraz wspierał go finansowo i duchowo w zakładaniu dzieła salezjańskiego.

Ks. Józef żył w stałym i surowym wyrzeczeniu, wstając każdego ranka o w pół do piątej na modlitwę i Mszę świętą. Nie pijał niczego prócz wody, nigdy nie palił ani nie jadł między posiłkami, a nieznośne bóle zębów i cierpienia fizyczne znosił w całkowitym milczeniu. Na pytanie, czy nigdy się nie męczy, odpowiadał: „Nasz odpoczynek będzie w niebie”. Gdy osobistości zaproponowały mu kandydowanie na posła do parlamentu, odmówił słowami: „W Dniu Sądu Pan zapyta mnie, czy byłem dobrym kapłanem, a nie czy byłem posłem”.

Szczególnym rozdziałem jego świętej działalności była praca w więzieniach i opieka nad skazanymi na śmierć, z powodu której nazwano go kapłanem szubienic. Niezmordowanie odwiedzał cele więzienne, budził żal za grzechy w najbardziej zatwardziałych przestępcach i towarzyszył im aż na samo miejsce straceń. Ściskał skazanych pod szubienicą, wlewał w nich ufność w nieskończone miłosierdzie Boże i udzielał im rozgrzeszenia przed egzekucją, nazywając ich swoimi powieszonymi świętymi, gdyż umierali pojednani z Bogiem. Wycieńczony pokutą i pracą, zmarł na zapalenie płuc i krwotok wewnętrzny 23 czerwca 1860 roku w Turynie, w wieku czterdziestu dziewięciu lat, a homilię pogrzebową wygłosił jego oddany duchowy syn, ks. Bosco.

Kult i patronat

Święty Józef Cafasso spoczywa w sanktuarium Matki Bożej Pocieszycielki w Turynie, dokąd jego szczątki zostały przeniesione wraz z konwiktem kościelnym. Papież Pius XI ogłosił go błogosławionym 3 maja 1925 roku, nazywając go perłą włoskiego kleru, a papież Pius XII uroczyście go kanonizował 22 czerwca 1947 roku w Bazylice Świętego Piotra w Rzymie. Ten sam papież w 1948 roku ogłosił go niebieskim patronem wszystkich więzień, więźniów i skazanych na śmierć we Włoszech, a w encyklice Menti Nostrae ukazał go jako trwały wzór dla wszystkich kapłanów, spowiedników i kierowników duchowych.

Jego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 23 czerwca, w dniu jego świętej śmierci. Na skrzyżowaniu ulic w Turynie, gdzie niegdyś wykonywano publiczne egzekucje, wzniesiono pomnik przedstawiający świętego Józefa Cafasso pocieszającego skazanego na śmierć.

Tego samego dnia, 23 czerwca, wspomina się również