Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 16 › Życiorysy › Błogosławiony Dominik Spadafora

BŁOGOSŁAWIONY · PREZBITER

Błogosławiony Dominik Spadafora

Dzień wspomnienia
21 grudnia
Okres
Wiek 16

Życie

Błogosławiony Dominik Spadafora urodził się w 1450 roku w Randazzo na Sycylii, w starożytnej i wielce szanowanej rodzinie szlacheckiej wywodzącej się z Konstantynopola. Był synem barona Michelego Spadafory i szlachcianki Marianny Maniaci Ventimiglia. Choć pochodzenie otwierało mu wrota doczesnej władzy i bogactwa, młody Dominik bardzo wcześnie wyrzekł się wszelkich rodzinnych przywilejów i blasku, aby służyć Panu w ewangelicznym ubóstwie. Wstąpił do Zakonu Kaznodziejskiego świętego Dominika w klasztorze świętej Zyty w Palermo, ufundowanym przez błogosławionego Piotra Geremię.

Po złożeniu ślubów i święceniach kapłańskich w 1479 roku przełożeni dostrzegli jego niezwykłe zdolności umysłowe i skierowali go na dalsze studia teologiczne. Kształcił się w Perugii, a następnie w Padwie, gdzie uzyskał stopień bakałarza, oraz w Wenecji, gdzie w 1487 roku po publicznej dyspucie ogłoszono go magistrem świętej teologii. W tym samym roku wziął udział w kapitule generalnej zakonu w Wenecji. Generał zakonu dominikańskiego Gioacchino Torriani rozpoznał w nim męża głębokiej wiary i mądrości, powołując go na swego bliskiego współpracownika w Rzymie.

W owym czasie mieszkańcy Monte Cerignone w krainie Montefeltro pragnęli wznieść kościół przy skromnej kaplicy, w której znajdował się cudowny wizerunek Matki Bożej. Zwrócili się do dominikanów o przewodnika duchowego, który pokierowałby budową i wspólnotą, generał zakonu zaś w 1491 roku skierował tam ojca Dominika. Dominik udał się pieszo do Rzymu, aby uzyskać od papieża Aleksandra VI niezbędne dokumenty, co osiągnął na początku 1493 roku.

Budowa kościoła i klasztoru Matki Bożej Łaskawej rozpoczęła się wkrótce pod jego troskliwym kierownictwem, a świątynię uroczyście poświęcił 16 lipca 1498 roku biskup Marco Vigerio della Rovere. Dominik pozostał przełożonym tego klasztoru aż do śmierci. Odznaczał się jako niestrudzony kaznodzieja apostolski i wytrawny znawca ludzkich serc. Jego surowa pokuta, głęboka skrucha przed męką Jezusa Chrystusa i ojcowska miłość do ubogich przyczyniły się do nawrócenia wielu grzeszników i przyciągnęły licznych młodzieńców do powołania zakonnego.

Gdy zdrowie zaczęło mu podupadać, 21 grudnia 1521 roku odprawił Mszę świętą w Monte Cerignone, zgromadził braci i pokornie poprosił ich o przebaczenie wszelkich swoich uchybień. Przyjąwszy sakramenty święte i udzieliwszy im błogosławieństwa, udał się do swej celi klasztornej i o zmierzchu, podczas gdy współbracia modlili się i śpiewali Salve Regina, świątobliwie oddał duszę swemu Stwórcy.

Cuda

Świętość ojca Dominika potwierdziły liczne cudowne znaki za jego życia i po śmierci. Gdy w 1545 roku po raz pierwszy otwarto jego grób, odnaleziono ciało w stanie nienaruszonym, nieskażone rozkładem i elastyczne. Ten stan nienaruszony zachował się przez stulecia. Wierni pielgrzymujący z wiarą do jego relikwii doznawali za jego wstawiennictwem uwolnienia od rozmaitych niemocy cielesnych, a żywa tradycja pamięta liczne cudowne nawrócenia zatwardziałych grzeszników, którzy po modlitwie przed jego wizerunkiem odnaleźli pokój z Bogiem.

Kult i patronat

Grób błogosławionego Dominika w Monte Cerignone od razu stał się ośrodkiem niegasnącego kultu ludowego. Po zniesieniu klasztoru w XVII wieku jego nienaruszone ciało przeniesiono do miejscowego kościoła Santa Maria in Reclauso, a później do kościoła Trójcy Przenajświętszej. Papież Benedykt XV uroczyście potwierdził jego nieprzerwany kult 14 stycznia 1921 roku, ogłaszając go błogosławionym.

Jego wspomnienie liturgiczne przypada na dzień 21 grudnia, a w zakonie dominikańskim oraz w miejscowej diecezji San Marino-Montefeltro obchodzone jest także 3 października lub 11 września. W sztuce chrześcijańskiej błogosławiony Dominik Spadafora ukazywany jest w biało-czarnym habicie dominikańskim, z księgą świętych nauk lub makietą kościoła w ręku, z krucyfiksem na piersiach i wzrokiem skierowanym ku wizerunkowi Najświętszej Maryi Panny. Jest patronem Monte Cerignone.

Tego samego dnia, 21 grudnia, wspomina się również