ŚWIĘTY · ZAKONNIK
Święty Paschalis Baylón
- Dzień wspomnienia
- 17 maja
- Okres
- Wiek 16
- Śmierć
- 1592
Życie
Święty Paschalis Baylón, seraficki czciciel Najświętszego Sakramentu, urodził się 16 maja 1540 roku w miejscowości Torrehermosa w Królestwie Aragonii w Hiszpanii. Urodził się w samą uroczystość Zesłania Ducha Świętego, która w narodzie hiszpańskim nazyvana jest świętem Paschy Ducha Świętego, stąd też otrzymał imię Paschalis. Jego rodzice Martin Baylón i Elżbieta Jubera byli ubogimi, ale głęboko pobożnymi chłopami. Od siódmego aż do dwudziestego czwartego roku życia Paschalis pracował jako pasterz, strzegąc stad swoich współmieszkańców. Spędzając dni na samotnych pasturek, nauczył się czytać, pytając przechodniów o poszczególne litery, aby móc odmawiać Małe Oficjum o Najświętszej Maryi Pannie. Spośród pasterzy wyróżniał się łagodnością, zapobiegał przekleństwom i kłótniom oraz dzielił się swoim skromnym posiłkiem z ubogimi. Gdy stado wyrządziło szkodę na cudzym polu, Paschalis ze swojej skromnej zapłaty zawsze wyrównywał szkodę właścicielom.
Od wczesnej młodości odczuwał silne powołanie do życia konsekrowanego. Odrzucił propozycje wstąpienia do bogatszych klasztorów, mówiąc, że urodził się ubogi i pragnie umrzeć w ubóstwie oraz pokucie. W 1564 roku wstąpił do Zakonu Braci Mniejszych surowej reformy alkantaryńskiej w klasztorze świętego Józefa w Orito, gdje 2 lutego 1565 roku złożył uroczyste śluby zakonne jako brat zakonny. Odrzucił propozycje nauki do kapłaństwa, pragnąc pozostać najmniejszym wśród braci. W klasztorach pełnił pokorne posługi furtiana, kucharza, ogrodnika i kwestarza. Jako furtian okazywał nieogarnione miłosierdzie ubogim pukającym do drzwi, mówiąc, że w każdym z nich ukrywa się sam Chrystus. Miał tylko jeden znoszony habit, a zimą chodził po śniegu bez sandałów.
W 1576 roku przełożony posłał go do Francji, aby zaniósł ministrowi generalnemu zakonu ważne pisma. Podróż przez tereny ogarnięte konfliktami religijnymi była niezwykle niebezpieczna. W Orleanie odważnie wdał się w dysputę z kalwinami, nieustraszenie broniąc katolickiej prawdy o rzeczywistej obecności Chrystusa w Najświętszym Sakramencie. Rozjuszony tłum zaatakował go kamieniami, został ranny w ramię i z trudem uniknął śmierci, lecz natychmiast z serca przebaczył napastnikom. Ostatnie lata życia spędził w klasztorze Matki Bożej Różańcowej w Villarreal w pobliżu Walencji. Godziny i noce spędzał na kolanach pred tabernakulum w głębokiej adoracji i ze łzami. Zachorował i zmarł w opinii świętości w klasztorze w Villarreal 17 maja 1592 roku, dzień po swoich pięćdziesiątych drugich urodzinach, ponownie w samą uroczystość Zesłania Ducha Świętego, w którą przyszedł na świat.
Cuda
Pan obdarzył świętego Paschalisa nadzwyczajnymi darami mistycznymi, zachwytami i cudami. Gdy još jako młodzieniec pasł owce na polu i nie mógł udać się do kościoła na Mszę świętą, w momentcie przeistoczenia w odległym kościele widział aniołów przynoszących mu w powietrzu monstrancję z Najświętszym Ciałem Chrystusa, przed którą padał na kolana w adoracji. Według tradycji, podczas jego pogrzebu w Villarreal, gdy jego ciało leżało na marach w kościele, w momencie podniesienia Hostii i Kielicha podczas Mszy żałobnej zmarły święty dwukrotnie otworzył oczy, aby oddać pokłon swojemu Panu eucharystycznemu. Na jego grobie działy się niezliczone cudowne uzdrowienia chorych i niewidomych, którzy wzywali jego wstawiennictwa.
Kult i patronat
Grób świętego Paschalisa Baylóna w Villarreal natychmiast stał się celem licznych pielgrzymek. Papież Paweł V ogłosił go błogosławionym 29 października 1618 roku, a papież Aleksander VIII uroczyście kanonizował 16 października 1690 roku. Podczas hiszpańskiej wojny domowej w 1936 roku bezbožnici zbezcześcili jego grób i spalili jego nienaruszone ciało, lecz pozostałe święte relikwie uratowano i uroczyście złożono w nowej bazylice w Villarreal. Papież Leon XIII ogłosił świętego Paschalisa Baylóna 28 listopada 1897 roku szczególnym patronem niebieskim wszystkich kongresów eucharystycznych i bractw Najświętszego Sakramentu. Jego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 17 maja. W sztuce chrześcijańskiej przedstawiany jest w habicie franciszkańskim, gdy klęczy w zachwyceniu przed monstrancją z Najświętszym Sakramentem trzymaną przez aniołów, często z laską pasterską u stóp. Jest patronem kucharzy, cukierników, pasterzy i ubogich.
Tego samego dnia, 17 maja, wspomina się również
- Święta Restytuta z Bizerty, dziewica i męczennica Wiek 3
- Święci Herakliusz i Paweł, męczennicy Wiek 4
- Święty Adrion, męczennik Wiek 4
- Święty Emilian z Vercelli, biskup Wiek 6
- Święty Piotr Liu Wenyuan, męczennik Wiek 19
- Święty Wiktor, męczennik Wiek 4