ŚWIĘTY · PREZBITER I MĘCZENNIK
Święty Kutbert Mayne
- Dzień wspomnienia
- 30 listopada
- Okres
- Wiek 16
- Śmierć
- 1577
Życie
Święty Kutbert Mayne urodził się w 1543 lub 1544 roku w Youlston koło Barnstaple w hrabstwie Devon w Anglii. Został ochrzczony 20 marca, w święto dawnego angielskiego świętego Kutberta, po którym otrzymał imię. Jego wuj, kapłan, który przyjął schizmę anglikańską, aby zachować swoje posiadłości kościelne, zadbał o wykształcenie chłopca z zamiarem przekazania mu pewnego dnia swoich dochodowych beneficjów. W ten sposób Kutbert już wczesnym wieku przyjął święcenia anglikańskie i udał się na Uniwersytet w Oksfordzie. Tam uzyskał tytuł magistra sztuk wyzwolonych w 1570 roku.
Podczas studiów w Oksfordzie Kutbert zetknął się z uczonymi i pobożnymi ludźmi, którzy w sercu pozostali wierni dawnej wierze, wśród których byli błogosławiony Edmund Campion i Grzegorz Martin. Zaczął dostrzegać błędy schizmy i zrodziło się w nim pragnienie powrotu do jedności Kościoła katolickiego. Pod koniec 1570 roku list Grzegorza Martina skierowany do Kutberta wpadł w ręce protestanckiego biskupa Londynu. Władze natychmiast wysłały strażników, aby go aresztować, lecz Kutbert, w porę ostrzeżony przez przyjaciół, uniknął pogoni i schronił się w Kornwalii. W 1573 roku zdołał zbiec na kontynent europejski i dotrzeć do Kolegium Angielskiego w Douai we Flandrii, które założył Wilhelm Allen w celu kształcenia kapłanów do przywrócenia wiary katolickiej w ojczyźnie.
W Douai Kutbert uroczyście pojednał się z Kościołem katolickim, ukończył studia teologiczne i w 1575 roku przyjął święcenia kapłańskie. W następnym roku uzyskał także stopień naukowy bakałarza teologii. Dnia 24 kwietnia 1576 roku, pełen zapału apostolskiego, powrócił potajemnie do Anglii w towarzystwie kapłana Jana Payne'a, stając się w ten sposób pierwszym misjonarzem z seminarium w Douai, który stanął na angielskiej ziemi.
W Kornwalii osiadł w posiadłości Golden w parafii świętego Probusa, w domu szlachcica Franciszka Tregiana, fałszywie podając się za jego zarządcę majątku. Pod tym pozorem odwiedzał rodziny katolickie, głosił słowo Boże, pocieszał prześladowanych wiernych i potajemnie udzielał sakramentów. Jednak władze królewskie niestrudzenie go poszukiwały. Dnia 8 czerwca 1577 roku wysoki szeryf Kornwalii Ryszard Grenville wtargnął z uzbrojoną eskortą do zamku. Podczas przeszukania pokoju Kutberta znaleziono mszał, kielich i szaty kościelne, a na jego piersiach przedmiot pobożny Agnus Dei.
Został uwięziony w niesławnym lochu zamku Launceston w najcięższych warunkach. Na procesie we wrześniu 1577 roku oskarżono go w pięciu punktach o zdradę stanu: z powodu posiadania papieskich dokumentów o jubileuszu, odprawiania mszy świętej i odrzucenia władzy kościelnej królowej. Chociaż oskarżenia nie miały żadnej wagi politycznej, ława przysięgłych na polecenie stronniczego sędziego skazała go na śmierć. Kutbert na wyrok odpowiedział spokojnie: „Bogu niech będą dzięki!”. Przed samą egzekucją zaoferowano mu życie, jeśli uzna królową za głowę Kościoła, lecz on ucałował Pismo Święte i stanowczo powiedział: „Królowa nigdy nie była, ani nie jest, ani nigdy nie będzie głową Kościoła w Anglii!”. Został stracony przez powieszenie i poćwiartowanie ciała w Launceston 29 listopada 1577 roku, osiągając zwycięską koronę męczeństwa.
Cuda
W nocy 27 listopada 1577 roku, gdy Kutbert czekał na wykonanie wyroku śmierci w podziemnym lochu zamku Launceston, inni więźniowie przez kraty ujrzeli, jak jego mroczna cela nagle została rozświetlona cudownym, jasnym niebiańskim światłem, które świadczyło o Bożej obecności i pokoju wypełniającym duszę męczennika. Tradycja odnotowuje, że w chwili powieszenia i ćwiartowania ciała był pozbawiony odczuwania bólu, oddając swoją duszę Panu w świętym pokoju. Po jego męczeńskiej śmierci za jego wstawiennictwem zaczęły dziać się liczne wysłuchania wśród prześladowanych katolików.
Kult i patronat
Święty Kutbert Mayne czczony jest jako protomęczennik angielskich seminarzystów kształconych na kontynencie. Papież Leon XIII ogłosił go błogosławionym 29 grudnia 1886 roku, a papież Paweł VI uroczyście zaliczył go do grona Czterdziestu Męczenników Anglii i Walii 25 października 1970 roku. Jego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 30 listopada.
Części jego świętych relikwii, szczególnie fragment czaszki, są troskliwie przechowywane w klasztorze karmelitańskim Lanherne w Kornwalii oraz w katedrze w Plymouth. W sztuce chrześcijańskiej święty Kutbert przedstawiany jest w szatach kapłańskich z palmą męczeństwa, trzymając w ręku księgę Ewangelii i woskowy medalion Agnus Dei, często obok sznura i noża jako symboli poniesionego męczeństwa dla Chrystusa.
Tego samego dnia, 30 listopada, wspomina się również
- Święty Andrzej, apostoł Wiek 1
- Święty Galgano Guidotti, pustelnik Wiek 12
- Święty Józef Marchand, prezbiter i męczennik Wiek 19
- Święty Mirokles, biskup Wiek 4
- Święty Tadeusz Liu Ruiting, prezbiter i męczennik Wiek 19
- Święty Tudwal z Tréguier, opat i biskup Wiek 6
- Błogosławiony Aleksander Crow, prezbiter i męczennik Wiek 16
- Błogosławiony Fryderyk z Regensburga, zakonnik Wiek 14
- Błogosławiony Jan z Vercelli, prezbiter Wiek 13