Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 16 › Życiorysy › Święty Filip Neri

Święty Filip Neri
Kliknij, aby powiększyć
×
Święty Filip Neri
Święty Filip Neri. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘTY · PREZBITER

Święty Filip Neri

Dzień wspomnienia
26 maja
Okres
Wiek 16
Śmierć
1595

Życie

Święty Filip Neri, w narodzie z miłością nazywany „Apostołem Rzymu” i „świętym radości”, urodził się we Florencji 21 lipca 1515 roku w rodzinie notariusza Francesca Neriego i Lucrezii da Mosciano. Ochrzczony został w słynnym florenckim baptysterium San Giovanni pod imieniem Filippo Romolo. Od wczesnego dzieciństwa odznaczał się wyjątkową łagodnością, pobożnością i pogodą ducha, dlatego współmieszczanie nazwali go „dobrym Pippo”. W wieku osiemnastu lat został wysłany do krewnego w San Germano w pobliżu Monte Cassino, aby nauczyć się zawodu kupieckiego i odziedziczyć znaczny majątek. Filip jednak spędzał dnie na modlitwie w kaplicy na samotnej skale Montagna Spaccata w Gaecie, gdzie poznał, że Bóg nie wzywa go do zdobywania dóbr ziemskich, lecz do pracy nad zbawieniem dusz.

W 1533 roku przybył do Rzymu jako ubogi pielgrzym bez pieniędzy. Podjął służbę wychowawcy synów szlachcica Galeotta Cacci, a w wolnym czasie studiował filozofię na uniwersytecie Sapienza oraz teologię u zakonników augustianów. Gdy uznał, że nauczył się wystarczająco dużo, sprzedał wszystkie swoje książki, a pieniądze rozdał ubogim. Przez kolejne piętnaście lat żył w Rzymie jako świecki, prowadząc samotne życie w całkowitym ubóstwie, śpiąc na podłodze i żywiąc się chlebem, wodą oraz niewielką ilością jarzyn. Dnie spędzał na odwiedzaniu chorych w szpitalach, uczęszczaniu na plac miejskie, do banków i warsztatów, gdzie podchodził do młodzieży i przechodniów, zyskując ich swoją dowcipnością oraz łagodnością i zachęcając do nawrócenia: „Bracia, bądźcie weseli, żartujcie, ile chcecie, tylko nie grzeszcie!”.

W 1548 roku wraz ze swoim spowiednikiem Persianem Rosą założył Bractwo Trójcy Przenajświętszej dla przyjmowania ubogich pielgrzymów i chorych. Na namowę spowiednika, pokonawszy swoją pokorę, Filip 23 maja 1551 roku przyjął święcenia kapłańskie. Zamieszkał przy kościele San Girolamo della Carità, gdzie spędzał godziny w konfesjonale. W małym pokoju na poddaszu zaczął gromadzić młodzież, kapłanów i świeckich na rozmowy duchowe, czytanie Pisma Świętego i śpiewanie pieśni religijnych. Z tych prostych spotkań powstało Oratorium, które papież Grzegorz XIII w 1575 roku uroczyście zatwierdził jako Kongregację Oratorianów. Filip z młodzieżą nawiedzał rzymskie sanktuaria, dając początek słynnemu nabożeństwu odwiedzania Siedmiu Kościołów. Jego ewangeliczna prostota, uśmiech i głęboka pokora przyciągały wszystkie stany, od żebraków po kardynałów i papieży. Zmarł w Rzymie w nocy 26 maja 1595 roku w uroczystość Bożego Ciała, w osiemdziesiątym roku życia.

Cuda

Święty Filip obdarzony był wyjątkowymi darami mistycznymi, zachwytami, proroctwami i darem czytania w ludzkich sercach. Najbardziej znany cud wydarzył się w wigilię Zesłania Ducha Świętego w 1544 roku w katakumbach świętego Sebastiana: gdy gorąco modlił się do Ducha Świętego, ukazała mu się ognista kula, która weszła w jego usta i zstąpiła do piersi. Jego serce z siły boskiej miłości tak bardzo się rozszerzyło, że pękły i wygięły się dwa żebra, co lekarze po jego śmierci potwierdzili anatomicznie. Od owego dnia do końca życia jego serce mocno biło i potrząsało całym ciałem za każdym razem, gdy odprawiał Mszę świętą lub mówił o Bogu. Odnotowano liczne uzdrowienia chorych za jego wstawiennictwem, a najbardziej znane to przywrócenie do życia młodego księcia Paola Massimiego w 1583 roku, którego Filip przywrócił do życia, aby mógł się spowiadać i spokojnie odejść do Pana.

Kult i patronat

Ciało świętego Filipa Neriego spoczywa w kościele Santa Maria in Vallicella (Chiesa Nuova) w Rzymie, w kaplicy wzniesionej na jego cześć. Papież Paweł V ogłosił go błogosławionym w 1615 roku, a papież Grzegorz XV kanonizował go uroczyście 12 marca 1622 roku, razem ze świętym Ignacym Loyolą, Franciszkiem Ksawerym i Teresą z Ávili. Jego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 26 maja. Jest głównym współpatronem miasta Rzymu. W sztuce przedstawiany jest w szatach mszalnych lub habicie kapłańskim, często z pałającym sercem na piersi, z różańcem lub lilią, z wzrokiem skierowanym w niebo, skąd otrzymuje promienie boskiej miłości. Jest patronem młodzieży, wychowawców, humorystów oraz oratorianów.

Tego samego dnia, 26 maja, wspomina się również