Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 1 › Życiorysy › Święta Febe

Święta Febe
Kliknij, aby powiększyć
×
Święta Febe
Święta Febe. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘTA · DIAKONISA

Święta Febe

Dzień wspomnienia
3 września
Okres
Wiek 1
Śmierć
100

Życie

Święta Febe była szanowaną chrześcijanką i wierną posługaczką wczesnego Kościoła, żyjącą w pierwszym wieku w greckim mieście portowym Kenchry, wschodnim porcie sławnego Koryntu. W tym czasie młoda wspólnota chrześcijańska w Koryncie i jego portach szybko się rozwijała, a Febe wyróżniała się w niej niezwykłą gorliwością, głęboką pobożnością oraz bezinteresowną miłością do ubogich i wędrowców.

Z powodu swych cnót i poświęcenia Febe pełniła cenioną posługę diakonisy lub służebnicy we wspólnocie wiernych w Kenchrach. Do jej zadań należało pomaganie przy chrzcie kobiet, pouczanie katechumenów w nauce chrześcijańskiej, odwiedzanie chorych i uwięzionych chrześcijan oraz troska o opuszczonych i potrzebujących. Jej dom w Kenchrach był otwarty i stanowił bezpieczne schronienie dla wielu misjonarzy i współpracowników apostolskich, którzy przemierzali ten ruchliwy port.

Jej imię zostało na zawsze utrwalone w Piśmie Świętym dzięki serdecznym słowom polecenia, które skierował do niej święty Paweł w końcowym rozdziale Listu do Rzymian. Paweł pisze do rzymskich wiernych: „Polecam wam Febe, naszą siostrę, która jest diakonisą Kościoła w Kenchrach. Przyjmijcie ją w Panu tak, jak się godzi przyjąć świętych, i wesprzyjcie ją we wszystkim, w czym byłaby wam potrzebna. I ona bowiem była opiekunką dla wielu, a także dla mnie samego” (Rz 16,1-2A zalecam wam Phebę, siostrę naszę, która jest na posłudze kościoła, który jest w Cenchrach,). Według tradycji to właśnie święta Febe zaniosła i doręczyła słynny List do Rzymian Pawła wspólnocie chrześcijańskiej w Wiecznym Mieście. Po owocnym i cnotliwym życiu zasnęła w Panu w pokoju i świętości.

Kult i patronat

Martyrologium Rzymskie obchodzi wspomnienie świętej Febe 3 września, przypominając słowa apostoła Pawła, który nazwał ją opiekunką wielu i jego samego. Kościół czci ją jako wzór chrześcijańskich kobiet, które swe dary i majątek bezinteresownie oddają do dyspozycji ludu Bożego. W sztuce sakralnej przedstawiana jest jako dostojna matrona w welonie, trzymająca w jednej ręce zwój Listu do Rzymian, a w drugiej misę na jałmużnę lub klucze do gospody. Jest patronką chrześcijańskich służebnic, diakonis, pracownic dzieł miłosierdzia i pielęgniarek środowiskowych.

Tego samego dnia, 3 września, wspomina się również