Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 1 › Życiorysy › Święty Kleofas

Święty Kleofas
Kliknij, aby powiększyć
×
Święty Kleofas
Święty Kleofas. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘTY · UCZEŃ PAŃSKI

Święty Kleofas

Dzień wspomnienia
25 września
Okres
Wiek 1
Śmierć
100

Życie

Święty Kleofas był oddanym uczniem Pańskim z pierwszego pokolenia wierzących w Ziemi Świętej w pierwszym wieku. Należał do szerszego kręgu naśladowców Chrystusa, którzy z bojaźnią i miłością słuchali nauki Zbawiciela i towarzyszyli Jego dziełom. Jego imię zostało wpisane w złote stronice świętej Ewangelii według Łukasza w słynnym opisie dwóch uczniów, którzy w sam dzień Zmartwychwstania Chrystusa wędrowali z Jerozolimy do wsi Emaus (Łk 24,13-35A oto dwaj z nich tegóż dnia szli do miasteczka, które było na sześćdziesiąt stajów od Jeruzalem, na imię Emmaus.).

Gdy przygnębieni smutkiem i zmieszani wydarzeniami związanymi z Męką Chrystusa rozmawiali w drodze, przyłączył się do nich sam zmartwychwstały Jezus, lecz ich oczy były zasłonięte, tak że Go nie rozpoznali (Łk 24,15-16I stało się, gdy rozmawiali i społu się pytali, i sam Jezus przybliżywszy się, szedł z nimi.). Na pytanie Jezusa, o czym rozmawiają, właśnie Kleofas odpowiedział: „Czyż jesteś jedynym z przebywających w Jerozolimie, który nie wie, co się tam w tych dniach stało?” (Łk 24,18A odpowiadając jeden, któremu imię Kleophas, rzekł mu: Tyś sam gościem w Jeruzalem, a nie wiesz, co się w nim w te dni działo?). Kiedy Zbawiciel, zaczynając od Mojżesza i wszystkich Proroków, wyjaśnił im wszystko, co w Pismach odnosiło się do Niego, serce Kleofasa, jak i serce jego towarzysza drogi, pałało w piersiach boskim żarem (Łk 24,27.32A począwszy od Mojżesza i wszystkich proroków, wykładał im we wszystkich Piśmiech, co o nim było.).

Przybrawszy pod wieczór do Emaus, uczniowie gorąco Go zatrzymywali, mówiąc: „Zostań z nami, gdyż ma się ku wieczorowi i dzień się już nachylił” (Łk 24,29I przymusili go, mówiąc: Zostań z nami; boć się ma ku wieczoru, i dzień się już nachylił. I wszedł z nimi.). Jezus wszedł do nich, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał go i podał im (Łk 24,30I stało się, gdy siedział z nimi u stołu, wziął chleb i błogosławił i łamał i podawał im.). W tym momencie otworzyły się im oczy i przy łamaniu chleba rozpoznali swego zmartwychwstałego Mistrza, który następnie zniknął sprzed ich oczu (Łk 24,31I otworzyły się oczy ich, i poznali go: a on zniknął z oczu ich.). Napełniony niewypowiedzianą radością Kleofas ze swym towarzyszem tej samej godziny powrócił do Jerozolimy, aby dać świadectwo apostołom, że Pan rzeczywiście zmartwychwstał (Łk 24,33-35A wstawszy téjże godziny, wrócili się do Jeruzalem i znaleźli zgromadzonych jedenaście i tych, którzy z nimi byli,). Według tradycji Kleofas poniósł później śmierć męczeńską za Chrystusa, pieczętując swą wiarę krwią w Emaus.

Kult i patronat

Martyrologium Rzymskie obchodzi wspomnienie świętego Kleofasa 25 września, podkreślając płomień wiary, który płonął w jego sercu, gdy Chrystus wyjaśniał mu Pisma, oraz jego radość z rozpoznania Zbawiciela przy łamaniu chleba. Miejsce jego spotkania ze zmartwychwstałym Panem w Emaus stało się jednym z najmilszych celów pielgrzymkowych chrześcijan w Ziemi Świętej. W sztuce liturgicznej święty Kleofas przedstawiany jest w szacie podróżnej z laską pielgrzymią, tykwą na wodę i przełamanym chlebem na stole. Jest patronem pielgrzymów, podróżnych i tych, którzy szukają głębszego poznania Chrystusa w Piśmie Świętym i Eucharystii.

Tego samego dnia, 25 września, wspomina się również