Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 1 › Życiorysy › Święty Klemens I

Święty Klemens I
Kliknij, aby powiększyć
×
Święty Klemens I
Święty Klemens I. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘTY · PAPIEŻ I MĘCZENNIK

Święty Klemens I

Dzień wspomnienia
23 listopada
Okres
Wiek 1
Śmierć
99

Życie

Święty Klemens I, papież i męczennik, zwany Klemensem Rzymskim, był trzecim następcą św. Piotra na stolicy rzymskiej po Linusie i Klecie, sprawującym rządy w Kościele rzymskim pod koniec pierwszego wieku, około lat 88-99 n.e. Należy do najznamienitszych Ojców Apostolskich. Święty Ireneusz z Lyonu w dziele Przeciw herezjom podkreśla, że Klemens osobiście widział błogosławionych apostołów, rozmawiał z nimi, wciąż miał w uszach echo ich żywego nauczania, a przed oczyma ich tradycję. Tertulian i Orygenes wiążą go z kręgiem współpracowników świętego Pawła (Flp 4,3A proszę i ciebie, towarzyszu prawdziwy! pomagaj tym, które w Ewangelii społu zemną pracowały, z Klementem i z innymi pomocniki moimi, których imiona są w księgach żywota.).

Najważniejszym pomnikiem jego pontyfikatu jest słynny List do Koryntian, napisany w imieniu Kościoła rzymskiego około 96 roku n.e., tuż po wygaśnięciu okrutnych prześladowań za Domicjana. Przyczyną były zamieszki w Kościele korynckim, gdzie młodsi członkowie zbuntowali się przeciwko prawowitym prezbiterom. Papież Klemens pisał do nich z wielką pasterską miłością, powagą i autorytetem, wzywając do pokoju, pokory, porządku i jedności kościelnej oraz przypominając, że porządek hierarchiczny opiera się na ustanowieniu apostolskim. List ten cieszył się tak wielkim szacunkiem, że w wielu wczesnych wspólnotach odczytywano go podczas niedzielnych zgromadzeń liturgicznych obok pism biblijnych.

Za panowania cesarza Trajana Klemens został skazany na wygnanie na Półwysep Krymski z powodu swej niezłomnej wierności Chrystusowi. Tam w kamieniołomach odnalazł rzeszę uwięzionych chrześcijan, których pocieszał, krzepił sakramentami i nieustannie pouczał w wierze. Prześladowcy ostatecznie skazali go na śmierć, przywiązując mu żelazną kotwicę do szyi i wrzucając w morskie głębiny. W ten sposób święty pasterz złożył swe życie w dobrowolnej ofierze Zbawicielowi.

Cuda

Podczas pobytu na wygnaniu na Krymie pośród chrześcijańskich skazańców cierpiących nieznośne pragnienie w bezwodnym kamieniołomie, papież Klemens modlił się żarliwie do Pana. Po modlitwie ujrzał na pobliskim wzgórzu Baranka, który prawą nogą wskazywał ziemię. Klemens zaczął kopać w tym miejscu i natychmiast wytrysnęło obfite źródło czystej wody, przynosząc ulgę tysiącom uwięzionych i przyczyniając się do nawrócenia wielu pogan.

Starożytna tradycja podaje ponadto, że po utopieniu papieża morze co roku cofało się w cudowny sposób na dwa tygodnie, odsłaniając grobowiec, w którym spoczywało jego ciało.

Kult i patronat

Wspomnienie liturgiczne świętego Klemensa I przypada 23 listopada, na pamiątkę jego pochówku w Rzymie. Około 861 roku święci Cyryl i Metody odnaleźli na Krymie jego święte relikwie wraz z kotwicą, a w 867 roku uroczyście sprowadzili je do Rzymu. Papież Hadrian II złożył je wraz z relikwiami świętego Ignacego z Antiochii pod ołtarzem głównym starożytnej bazyliki św. Klemensa w Rzymie, położonej między Eskwilinem a Celiusem. W sztuce św. Klemens ukazywany jest w szatach papieskich z kotwicą, księgą listów i źródłem wody. Jest patronem marynarzy, kotlarzy, kamieniarzy i wytwórców kotwic.

Tego samego dnia, 23 listopada, wspomina się również