ŚWIĘTY · PIERWOMĘCZENNIK I DIAKON
Święty Szczepan
- Dzień wspomnienia
- 26 grudnia
- Okres
- Wiek 1
- Śmierć
- 36
MęczennicyOgólny kalendarz rzymskiKapłaniŚwięci z Pisma Świętego
Wśród najbardziej czczonych: Najbardziej czczeni w obszarze chorwackim, Najbardziej czczeni w obszarze anglojęzycznym, Najbardziej czczeni w obszarze niemieckojęzycznym, Najbardziej czczeni w obszarze włoskim, Najbardziej czczeni w obszarze hiszpańskojęzycznym, Najbardziej czczeni w obszarze francuskojęzycznym, Najbardziej czczeni w obszarze polskim, Najbardziej czczeni w obszarze słoweńskim
Życie
Święty Szczepan był jednym z siedmiu mężów cieszących się dobrą sławą, pełnych Ducha Świętego i mądrości, których apostołowie ustanowili przez modlitwę i nałożenie rąk pierwszymi diakonami Kościoła w Jerozolimie (Dz 6,1-6A we dni one, gdy rosła liczba uczniów, stało się szemranie Greków przeciw Żydom, iż w poługowaniu powszedniem bywały pogardzone wdowy ich.). Zaszła bowiem potrzeba sprawiedliwego uporządkowania codziennego rozdawania jałmużny wdowom i ubogim ze wspólnoty hellenistycznej, aby apostołowie nie musieli zaniedbywać modlitwy i posługi słowa. Szczepan był Żydem o hellenistycznym rodowodzie, utalentowanym mówcą i głębokim znawcą Pisma Świętego.
Jako diakon Szczepan nie ograniczał się jedynie do posługi przy stołach, lecz z wielkim zapałem i mocą zwiastował Dobrą Nowinę. Mądrości i Duchowi, z którego natchnienia przemawiał, nie zdołali się przeciwstawić członkowie synagogi zwanej synagogą Libertynów, Cyrenejczyków, Aleksandryjczyków oraz przybysze z Cylicji i Azji (Dz 6,9-10I powstali niektórzy z bóżnice, którą zowią Libertynów i Cyrenejczyków i Alexandryanów i tych, którzy byli z Cylicyi i z Azyi, gadając się z Szczepanem.). Pokonani w dyspucie, podburzyli fałszywych świadków, którzy oskarżyli go o bluźnierstwo przeciwko Mojżeszowi i Świątyni. Pojmali go i postawili przed Sanhedrynem (Dz 6,12-14A tak wzruszyli lud i starsze i Doktory a zbieżawszy się, porwali go i przywiedli do rady.). Gdy członkowie rady wpatrywali się w niego, widzieli jego oblicze jaśniejące jak twarz anioła (Dz 6,15A patrząc nań pilnie wszyscy, którzy siedzieli w radzie, widzieli oblicze jego jako oblicze Anielskie.).
Wezwany do obrony, Szczepan wygłosił przed Radą wielką mowę z zakresu historii zbawienia (Dz 7,1-53I rzekł najwyższy kapłan: Jeźli się to tak ma?). Przedstawił dobrodziejstwa Boga wyświadczone narodowi wybranemu od Abrahama, przez Mojżesza i Dawida, aż po proroków, lecz wytknął także ciągły upór i niewiarę ludu, który nieustannie sprzeciwiał się Duchowi Świętemu. Swe wystąpienie zakończył zarzutem, że jego słuchacze stali się zdrajcami i mordercami Sprawiedliwego, którego zapowiadali prorocy. Słowa te doprowadziły członków rady do wściekłości. Lecz Szczepan, pełen Ducha Świętego, utkwił wzrok w niebie i zawołał: „Oto widzę niebiosa otwarte i Syna Człowieczego stojącego po prawicy Boga!” (Dz 7,56A krzyknąwszy głosem wielkim, zatulili sobie uszy i rzucili się nań jednomyślnie.). Podniósłszy głośny krzyk, zatkali sobie uszy, rzucili się na niego jednomyślnie, wyprowadzili poza mury miasta i ukamienowali (Dz 7,57-58A wyrzuciwszy go z miasta, kamionowali, a świadkowie składali szaty swe u nóg młodzieńca, którego zwano Szawłem.). Podczas gdy ciskali w niego kamieniami, Szczepan modlił się: „Panie Jezu, przyjmij ducha mego!”, a padłszy na kolana, zawołał donośnym głosem: „Panie, nie poczytaj im tego grzechu!” (Dz 7,59-60A klęknąwszy na kolana, zawołał głosem wielkim, mówiąc: Panie! nie przyczytaj im tego grzechu. A to rzekłszy, zasnął w Panu. A Szaweł zezwalał na zabicie jego.). Wypowiedziawszy to, zasnął w Panu jako pierwszy męczennik Kościoła. Świadkowie złożyli swe szaty u stóp młodzieńca zwanego Szawłem.
Cuda
Pismo Święte wyraźnie odnotowuje, że Szczepan, pełen łaski i mocy, czynił wielkie cuda i znaki wśród ludu (Dz 6,8A Szczepan pełen łaski i mocy czynił cuda i znaki wielkie między ludem.), czym Bóg potwierdzał prawdziwość jego nauczania. Na chwilę przed samym wyrokiem dane mu było ujrzeć otwarte niebiosa i chwałę Bożą (Dz 7,55A będąc pełen Ducha S. patrząc pilnie w niebo, ujrzał chwałę Bożą i Jezusa stojącego po prawicy Bożéj. I rzekł: Oto widzę niebiosa otworzone, a Syna człowieczego stojącego po prawicy Bożéj.). Kiedy kapłan Lucjan w 415 roku w Kafr Gamala odnalazł grób Szczepana dzięki cudownemu widzeniu, przeniesieniu jego relikwii towarzyszył szereg niezwykłych uzdrowień i uwolnień, o czym zaświadczają święty Augustyn i inni Ojcowie Kościoła.
Kult i patronat
Święto świętego Szczepana, Pierwszego Męczennika, obchodzone jest w Kościele rzymskokatolickim 26 grudnia, bezpośrednio po uroczystości Narodzenia Pańskiego. Jego ciało z pobożnością pochowali bogobojni mężowie (Dz 8,2I pogrzebli Szczepana ludzie bogobojni i uczynili nad nim wielkie płakanie.). Po odnalezieniu relikwii w V wieku część z nich przeniesiono na Syjon w Jerozolimie, a następnie do okazałej bazyliki, którą poza Bramą Damasceńską wzniosła cesarzowa Eudoksja. Z czasem relikwie rozprzestrzeniły się po świecie chrześcijańskim, zwłaszcza w Konstantynopolu i Rzymie, gdzie spoczywają w bazylice św. Wawrzyńca za Murami. W sztuce chrześcijańskiej święty Szczepan przedstawiany jest jako młody diakon odziany w dalmatykę, z palmą męczeńską w dłoni, księgą Ewangelii oraz kamieniami na głowie lub w fałdach szaty. Jest patronem diakonów, murarzy, kamieniarzy, cieśli, tkaczy, cierpiących na bóle głowy i koni, a także licznych parafii, kościołów, miast i diecezji na całym świecie.
Tego samego dnia, 26 grudnia, wspomina się również
- Święta Wincencja Maria López Vicuña, dziewica Wiek 19
- Święty Dionizy, papież Wiek 3
- Święty Eutymiusz z Sardes, biskup i męczennik Wiek 9
- Święty Zozym, papież Wiek 5
- Święty Zenon z Majumy, biskup Wiek 5