Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 1 › Życiorysy › Święty Barnaba

Święty Barnaba
Kliknij, aby powiększyć
×
Święty Barnaba
Święty Barnaba. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘTY · APOSTOŁ

Święty Barnaba

Dzień wspomnienia
11 czerwca
Okres
Wiek 1
Śmierć
61

Życie

Święty Barnaba, Apostoł, z domu noszący imię Józef, był lewitą urodzonym na wyspie Cypr na początku ery chrześcijańskiej (Dz 4,36A Józeph, który nazwany był Barnabaszem od Apostołów, (co wyłożywszy jest, syn pocieszenia), Lewit, rodem z Cypru,). Chociaż nie należał do grona Dwunastu, Kościół, za wzorem Pisma Świętego, zalicza go do apostołów ze względu na jego wyjątkową rolę w szerzeniu wiary (Dz 14,14I mówiąc: Mężowie! co to czynicie? i myć śmiertelni jesteśmy, wam podobni ludzie, opowiadając wam, abyście się od tych próżnych rzeczy nawrócili do Boga żywego, który uczynił niebo i ziemię i morze i wszystko, co w nich jest,). Wkrótce po Zesłaniu Ducha Świętego sprzedał swoje pole, a uzyskane pieniądze złożył z pokorą u stóp apostołów; ci zaś, z powodu jego pełnego pociechy i wymownego kaznodziejstwa, nazwali go Barnabą, co oznacza „syn pocieszenia” (Dz 4,36-37A Józeph, który nazwany był Barnabaszem od Apostołów, (co wyłożywszy jest, syn pocieszenia), Lewit, rodem z Cypru,).

Gdy nawrócony Szaweł przybył do Jerozolimy, a wierzący wciąż lękali się dawnego prześladowcy, to właśnie Barnaba podał mu rękę, zaświadczył o jego szczerości i wprowadził go do grona apostołów (Dz 9,27Lecz Barnabasz wziąwszy go, przywiódł do Apostołów i powiedział im, jako w drodze widział Pana, a iż mówił do niego, i jako w Damaszku bezpiecznie sobie poczynał w imię Jezusowe.). Kiedy wśród pogan w syryjskiej Antiochii rozgorzała wiara, Kościół jerozolimski posłał Barnabę, aby zbadał sytuację. Święty Łukasz w Dziejach Apostolskich opisuje go jako męża dobrego, pełnego Ducha Świętego i wiary (Dz 11,24Albowiem był mąż dobry i pełen Ducha Ś. i wiary. I przystała rzesza obfita ku Panu.). Widząc łaskę Bożą, Barnaba udał się niezwłocznie do Tarsu, by odszukać Szawła, i przyprowadził go do Antiochii, gdzie przez cały rok wspólnie nauczali wielkie rzesze (Dz 11,25-26I szedł Barnabasz do Tarsu, aby szukał Szawła; którego gdy nalazł, przyprowadził do Antyochii.).

Z polecenia Ducha Świętego i przez nałożenie rąk Kościoła w Antiochii, Barnaba i Paweł wyruszyli w pierwszą podróż misyjną, zabierając ze sobą Jana Marka (Dz 13,2-5A gdy oni ofiarę czynili Panu i pościli, rzekł Duch Święty: Odłączcie mi Szawła i Barnabasza ku sprawie, do któréjem ich wziął.). Najpierw głosili Ewangelię na Cyprze, a następnie udali się do Azji Mniejszej: do Perge, Antiochii Pizydyjskiej, Ikonium, Listry i Derbe (Dz 13,13-14,21A puściwszy się wodą z Paphu Paweł i ci, co z nim byli, przyszli do Pergi Pamphilii. A Jan odszedłszy od nich, wrócił się do Jeruzalem.). W Listrze, po cudownym uzdrowieniu chromego, pogański lud wziął ich za bogów i pragnął czcić Barnabę jako Zeusa, co apostołowie z oburzeniem odrzucili (Dz 14,8-18Ten słuchał Pawła mówiącego; który nań patrząc i widząc, że miał wiarę, aby był uzdrowion,). Na soborze jerozolimskim około 50 roku Barnaba wraz z Pawłem skutecznie bronił wolności nawróconych pogan od obowiązku obrzezania (Dz 15,1-12A niektórzy przyszedłszy z Żydowskiéj ziemie, nauczali bracią: Iż jeźli się nie obrzeżecie wedle zwyczaju Mojżeszowego, nie możecie być zbawieni.). Później powrócił na rodzinny Cypr, gdzie wraz z Janem Markiem nadal utwierdzał wiernych (Dz 15,39Stała się tedy różnica, tak iż odszedł jeden od drugiego; a Barnabasz wziąwszy z sobą Marka, wiózł się do Cypru.). Według tradycji poniósł tam śmierć męczeńską przez ukamienowanie za imię Jezusa Chrystusa.

Kult i patronat

Wspomnienie liturgiczne świętego Barnaby Apostoła przypada 11 czerwca. Cypr czci go jako swojego pierwszego apostoła i założyciela tamtejszego Kościoła lokalnego, a starożytna tradycja przypisuje mu także zwiastowanie Ewangelii w Mediolanie. W sztuce chrześcijańskiej przedstawiany jest jako apostoł w dojrzałym wieku, trzymający w dłoni Ewangelię według św. Mateusza, którą według tradycji sam przepisywał, oraz palmę męczeńską i kamienie. Jest patronem Cypru, rozjemców oraz orędownikiem w sporach i sprawach pojednania.

Tego samego dnia, 11 czerwca, wspomina się również