Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 1 › Życiorysy › Święty Tomasz

Święty Tomasz
Kliknij, aby powiększyć
×
Święty Tomasz
Święty Tomasz. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘTY · APOSTOŁ

Święty Tomasz

Dzień wspomnienia
3 lipca
Okres
Wiek 1
Śmierć
72

Życie

Święty Tomasz, apostoł, zwany Didymos, co po aramejsku i grecku oznacza Bliźniak, był jednym z Dwunastu osobiście powołanych przez Pana Jezusa (Mt 10,3Jakób, syn Zebedeuszów, i Jan, brat jego. Filip i Bartłomiéj, Tomasz i Mateusz celnik, Jakób Alpheuszów i Taddeusz,; J 11,16Rzekł tedy Tomasz, który się wykłada Dydymus, do współuczniów: Pójdźmy i my, abyśmy z nim pomarli.). Ewangelia według świętego Jana ukazuje niezwykle wyrazisty obraz jego oddania i żarliwości. Gdy Pan zapowiedział powrót do Judei pośród gróźb ukamienowania, aby obudzić Łazarza, Tomasz bez lęku rzekł do współuczniów: „Chodźmy także i my, aby razem z Nim umrzeć” (J 11,16Rzekł tedy Tomasz, który się wykłada Dydymus, do współuczniów: Pójdźmy i my, abyśmy z nim pomarli.). Podczas Ostatniej Wieczerzy, gdy Jezus mówił o swym odejściu do Ojca, to właśnie Tomasz z prostotą zawołał: „Panie, nie wiemy, dokąd idziesz. Jakże więc możemy znać drogę?”, na co Chrystus skierował do niego wieczne słowa: „Ja jestem drogą i prawdą, i życiem” (J 14,5-6Rzekł mu Thomasz: Panie! nie wiemy, dokąd idziesz, a jakoż możemy drogę wiedzieć?).

Po chwalebnym Zmartwychwstaniu Chrystusa Tomasz nie był obecny podczas pierwszego ukazania się apostołom i oświadczył, że nie uwierzy, dopóki nie zobaczy śladu gwoździ i nie włoży ręki do Jego przebitego boku (J 20,25Mówili mu tedy drudzy uczniowie: Widzieliśmy Pana. A on im rzekł: Jeźli nie ujrzę w ręku jego przebicia gwoździ, a nie włożę palca mego na miejsce gwoździ, i nie włożęli ręki mojéj w bok jego, nie uwierzę.). Osiem dni później Pan ukazał mu się ponownie, wyciągnął swe święte rany i wezwał go, by nie był niedowiarkiem, lecz wierzącym (J 20,26-27A po ośmi dni byli zasię uczniowie jego w domu, i Thomasz z nimi. Przyszedł Jezus drzwiami zamknionemi i stanął w pośrodku i rzekł: Pokój wam!). Poruszony do głębi Tomasz padł na kolana i wypowiedział najwznioślejsze ewangeliczne wyznanie wiary w bóstwo Chrystusa: „Pan mój i Bóg mój!” (J 20,28Odpowiedział Thomasz i rzekł mu: Pan mój i Bóg mój!). Przy tej okazji Jezus wypowiedział błogosławieństwo dla wszystkich przyszłych pokoleń: „Uwierzyłeś dlatego, ponieważ Mnie ujrzałeś? Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli” (J 20,29Powiedział mu Jezus: Iżeś mię ujrzał, Thomaszu, uwierzyłeś: błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli.).

Po Zesłaniu Ducha Świętego, według trwałej tradycji przekazanej przez ojców Kościoła: Efrema Syryjczyka, Ambrożego i Hieronima, Tomasz wyruszył na Wschód, głosząc Ewangelię w Partii, Persji i dalekich Indiach. W południowych Indiach, na Wybrzeżu Malabarskim i w rejonie Koromandelu, założył wspólnoty chrześcijańskie, które po dziś dzień nazywają siebie chrześcijanami świętego Tomasza. W mieście Mylapore niedaleko Madrasu poniósł śmierć męczeńską, przebity włóczniami przez pogańskich kapłanów, gdy modlił się na wzgórzu, przyjmując wieniec niebiańskiej chwały.

Kult i patronat

Święto świętego Tomasza Apostoła obchodzone jest w całym Kościele 3 lipca, w dniu przeniesienia jego relikwii. Jego święte szczątki przeniesiono w IV wieku do Edessy, następnie na wyspę Chios, a od 1258 roku spoczywają w katedrze we włoskim mieście Ortona nad Adriatykiem. W sztuce sakralnej przedstawiany jest z włócznią, którą został przebity, lub z węgielnicą budowlaną, na pamiątkę podania o budowie pałacu dla króla Gondofara. Jest patronem Indii, architektów, budowniczych, kamieniarzy, mierniczych oraz tych, którzy zmagają się z wątpliwościami w wierze.

Tego samego dnia, 3 lipca, wspomina się również