ŚWIĘTA · DZIEWICA
Święta Flora z Beaulieu
- Dzień wspomnienia
- 5 października
- Okres
- Wiek 14
- Śmierć
- 1347
Życie
Święta Flora z Beaulieu urodziła się około 1300 lub 1309 roku w szlacheckiej rodzinie Ponsa i Melhory w Maurs we Francji. Wychowywana w licznej rodzinie chrześcijańskiej, Flora od najmłodszych lat wykazywała wielkie przywiązanie do modlitwy, ukrycia i słowa Bożego, stroniąc od próżnych zabaw dziecięcych i rozrywek światowych. Kiedy rodzice próbowali zaaranżować małżeństwo odpowiednie dla jej stanu, Flora stanowczo się temu sprzeciwiła, pragnąc podarować swoje życie wyłącznie niebiańskiemu Oblubieńcowi.
W wieku około czternastu lat opuściła dom rodzinny i wstąpiła do klasztornego szpitala Beaulieu w Issendolus, w prowincji Quercy, gdzie przebywały już jej trzy siostry. Ta instytucja, położona na słynnym szlaku pielgrzymkowym do Rocamadour, znajdowała się pod zarządem sióstr Zakonu Rycerskiego Świętego Jana Jerozolimskiego (joannitów). Flora złożyła śluby zakonne i przywdziała habit joannitów.
W klasztorze poświęciła się opiece nad chorymi, ubogimi i słabymi pielgrzymami, jednak jej życie duchowe było przede wszystkim naznaczone głębokim mistycznym zjednoczeniem z męką Chrystusa i tajemnicą Eucharystii. Na początku przeżywała ciężkie wewnętrzne udręki, niezrozumienie i oschłość duchową; siostry potrafiły uważać jej łzy i zachwyty mistyczne za błąd lub słabość umysłu. Jednak jej niezłomna pokora i miłość szybko pokazały prawdziwe dzieło Boże w jej duszy. Flora codziennie spowiadała się i przyjmowała Komunię świętą z taką gorliwością, że regularnie wpadała w ekstazy po przyjęciu najświętszego sakramentu, tak iż siostry musiały podtrzymywać ją w drodze do ławki. W swoim sercu i na swoim ciele mistycznie przeżywała mękę Ukrzyżowanego, szczególnie w piątki i w Wielkim Tygodniu, cierpiąc ból w boku, rękach i nogach. Wyczerpana surowym postem, bezinteresowną pracą dla chorych i zapałem mistycznym, święta Flora zmarła w Panu w szpitalu Beaulieu w 1347 roku.
Cuda
Świętej Florze towarzyszyło wiele cudów za życia i po śmierci. Dawne zapiski przekazują ponad sto cudownych uzdrowień, które dokonały się za jej wstawiennictwem. Niewidomi odzyskiwali wzrok, paralitycy zaczynali chodzić, a wiele matek podczas ciężkich porodów zostało cudownie uratowanych po wezwaniu jej imienia. Po jej odejściu do Pana z jej grobu rozchodził się przyjemny, nieziemski zapach, który świadczył o jej anielskiej czystości. We zachodniej Francji lud w czasie strasznych burz i piorunów z ufnością wzywał imienia świętej Flory, aby chroniła ich przed uderzeniem pioruna.
Kult i patronat
Kult świętej Flory rozpoczął się bezpośrednio po jej śmierci, a biskup Cahors uroczyście podniósł jej relikwie 11 czerwca 1360 roku. Jej wspomnienie w Kościele katolickim oraz w Zakonie Maltańskim obchodzone jest 5 października. Jej relikwie przez wieki były celem pielgrzymek w Issendolus. W sztuce sakralnej przedstawiana jest w habicie zakonnym joannitek z białym ośmioramiennym krzyżem, często z lilią w ręku, krucyfiksem lub monstrancją, pogrążona w zachwycie eucharystycznym. Jest patronką chorych, pielgrzymów i położnic.
Tego samego dnia, 5 października, wspomina się również
- Błogosławiony Rajmund z Kapui, prezbiter Wiek 14
- Błogosławiony Santo z Cory, prezbiter Wiek 4
- Święty Apolinary z Valence, biskup Wiek 6
- Święty Atylan z Zamory, biskup Wiek 10
- Święty Froilan z Leónu, biskup Wiek 10
- Święty Mejnulf z Böddeken, diakon Wiek 9
- Święty Placyd, mnich Wiek 6
- Błogosławieni Wilhelm Hartley, Jan Hewett, prezbiterzy, i Robert Sutton, męczennicy Wiek 16
- Błogosławiony Mateusz Carreri, prezbiter Wiek 15
- Błogosławiony Piotr z Imoli, rycerz Wiek 13
- Święci męczennicy z Trewiru, męczennicy Wiek 4
- Święta Charytyna, męczennica Wiek 4
- Święta Mamlacha, dziewica i męczennica Wiek 4
- Święty Hieronim z Nevers, biskup Wiek 9