ŚWIĘTY · BISKUP
Święty Apolinary z Valence
- Dzień wspomnienia
- 5 października
- Okres
- Wiek 6
- Śmierć
- 520
Życie
Święty Apolinary urodził się w Vienne w 453 roku w znakomitej rodzinie patrycjuszowskiej, bogatej w świętych. Jego ojcem był biskup Hezychiusz, a bratem słynny święty Awit, biskup Vienne. Apolinary w wieku dwudziestu kilku lat przyjął święcenia kapłańskie, a w 486 roku, mając trzydzieści trzy lata, został wybrany i konsekrowany na biskupa Valence. Stolica biskupia w Valence była wcześniej nieobsadzona przez pełne pięćdziesiąt lat z powodu zgorszenia, jakie wywołał niegodny biskup Maksym. Pod niestrudzonym i świętym zarządem Apolinarego Kościół w Valence szybko odzyskał dawny blask: wykorzenił on nadużycia, odnowił obyczaje i umocnił karność kościelną. Lud pokochał go tak bardzo, że jego pierwsza choroba napełniła całe miasto trwogą, a jego wyzdrowienie poczytywano za prawdziwy cud.
Apolinary wyróżnił się wielką wymową i wiedzą teologiczną podczas debaty religijnej w Lyonie, która odbyła się w obecności burgundzkiego króla Gundobada między biskupami katolickimi a arianami. Zapamiętany został szczególnie z racji nieustraszonej obrony świętości chrześcijańskiego małżeństwa. Gdy królewski skarbnik Stefan wszedł w kazirodczy związek, czterej biskupi prowincji, w tym Apolinary, nakazali mu opuszczenie grzesznej towarzyszki. Stefan zwrócił się do króla, który stanął w obronie swego dworzanina i skazał czterech biskupów na wygnanie na Sardynię. Ponieważ biskupi trwali niewzruszenie, król po pewnym czasie zezwolił im na powrót, z wyjątkiem samego Apolinarego, który najbardziej naraził mu się swą bezkompromisowością, i przetrzymywał go jeszcze przez rok w ścisłym odosobnieniu.
Gdy burgundzkiego władcę dotknęła ciężka i śmiertelna choroba, król okazał skruchę, a królowa osobiście przybyła błagać biskupa, by udał się na dwór i wyprosił zdrowie dla króla. Apolinary odmówił udania się na dwór, lecz królowa wyprosiła jego płaszcz, aby położyć go na chorego męża. Zaledwie nałożono płaszcz na króla, władca w cudowny sposób wyzdrowiał i natychmiast odszukał biskupa, prosząc o rozgrzeszenie ze swoich grzechów. Apolinary w wieku sześćdziesięciu czterech lat powrócił z wygnania do Valence, gdzie lud powitał go z niewypowiedzianą radością. Zmarł w sześćdziesiątym siódmym roku życia, około 520 roku, po trzydziestu czterech latach świętych rządów w diecezji.
Cuda
Święty Apolinary został obdarzony darem cudownego uzdrawiania. Najbardziej znany cud wydarzył się za sprawą jego biskupiego płaszcza, który królowa położyła na ciężko chorego króla Gundobada. Za dotknięciem szaty świętego król w tej samej chwili został uwolniony od śmiertelnej choroby, co skłoniło władcę do całkowitego nawrócenia i prośby o przebaczenie Kościoła.
Kult i patronat
Kościół obchodzi wspomnienie świętego Apolinarego 5 października. Martyrologium Rzymskie sławi go jako brata świętego Awita, biskupa pałającego gorliwością o sprawiedliwość i prawość, który po długim wakansie przywrócił dawny blask i moc wierze chrześcijańskiej w Valence. Katedra w Valence została poświęcona ku jego czci, a jego relikwie przez stulecia przechowywano tam z wielką czcią. W sztuce sakralnej przedstawiany jest w szatach biskupich z mitrą i pastorałem, trzymający w dłoni swój płaszcz lub księgę kanonów. Jest patronem czystości małżeńskiej, chorych oraz diecezji Valence.
Tego samego dnia, 5 października, wspomina się również
- Błogosławiony Rajmund z Kapui, prezbiter Wiek 14
- Błogosławiony Santo z Cory, prezbiter Wiek 4
- Święta Flora z Beaulieu, dziewica Wiek 14
- Święty Atylan z Zamory, biskup Wiek 10
- Święty Froilan z Leónu, biskup Wiek 10
- Święty Mejnulf z Böddeken, diakon Wiek 9
- Święty Placyd, mnich Wiek 6
- Błogosławieni Wilhelm Hartley, Jan Hewett, prezbiterzy, i Robert Sutton, męczennicy Wiek 16
- Błogosławiony Mateusz Carreri, prezbiter Wiek 15
- Błogosławiony Piotr z Imoli, rycerz Wiek 13
- Święci męczennicy z Trewiru, męczennicy Wiek 4
- Święta Charytyna, męczennica Wiek 4
- Święta Mamlacha, dziewica i męczennica Wiek 4
- Święty Hieronim z Nevers, biskup Wiek 9