Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 17 › Życiorysy › Święty Alfons Rodríguez

Święty Alfons Rodríguez
Kliknij, aby powiększyć
×
Święty Alfons Rodríguez
Święty Alfons Rodríguez. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘTY · ZAKONNIK

Święty Alfons Rodríguez

Dzień wspomnienia
31 października
Okres
Wiek 17
Śmierć
1617

Życie

Święty Alfons Rodríguez urodził się 25 lipca 1532 roku w Segowii w Hiszpanii w rodzinie kupca wełny. Gdy błogosławiony Piotr Favre przebywał w ich domu podczas misji ludowych, przygotowywał małego Alfonsa do pierwszej Komunii Świętej. W wieku dwudziestu sześciu lat Alfons ożenił się z Maríą Suárez, z którą miał troje dzieci. Jednak Pan przeprowadził go przez ciężki piec cierpienia: w ciągu kilku lat zmarło mu dwoje dzieci, potem żona, a na koniec trzecie dziecko, podczas gdy jego interes handlowy upadł.

Pozostawszy sam i bez kogokolwiek na świecie, Alfons w wieku trzydziestu jeden lat rozpoczął życie surowej pokuty, postu i nieustannej modlitwy. Próbował uzupełnić wykształcenie w Barcelonie, aby zostać kapłanem, lecz ze względu na wiek i nadwątlone zdrowie nie udało mu się to. Jednak rozpozrawszy jego wyjątkową świętość, prowincjał jezuitów przyjął go 31 stycznia 1571 roku do Towarzystwa Jezusowego jako brata zakonnego, mówiąc: „Przyjmujemy go, aby został świętym”.

Został posłany do nowo założonego kolegium Montesión w Palmie na wyspie Majorce, gdzie przez pełne czterdzieści sześć lat pełnił skromną posługę furtiana klasztornego. W tej pokornej posłudze brat Alfons stał się latarnią duchowości: za każdym razem, gdy dzwonek u drzwi zadźwięczał, podchodził z myślą, że sam Chrystus puka do drzwi. Przyjął setki studentów, ubogich i mieszkańców, dzieląc się z nimi mądrymi radami i duchowym pocieszeniem. Wśród tych, którzy przychodzili do jego drzwi, był także młody święty Piotr Klawer, którego Alfons rozpoznał jako przyszłego apostoła i zachęcił go do wyjazdu na misje do Ameryki Południowej. Pozostawił po sobie głębokie pisma duchowe, napisane z posłuszeństwa przełożonym. Zmarł w Palmie na Majorce 31 października 1617 roku w wieku osiemdziesięciu pięciu lat.

Cuda

Święty Alfons był obdarzony widzeniami Jezusa, Najświętszej Maryi Panny i świętych, a także darem czytania w sercach i przepowiadania przyszłości. Szerzył modlitwę Małego Oficjum o Niepokalanym Poczęciu. Po jego śmierci na jego grobie dokonało się wiele cudownych uzdrowień.

Kult i patronat

Świętym ogłosił go papież Leon XIII 15 stycznia 1888 roku, tego samego dnia ze świętym Piotrem Klawerem. Jego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 31 października (w niektórych kalendarzach 30 października). Jego relikwie spoczywają na Majorce, gdzie senat już w 1633 roku wybrał go na patrona miasta i wyspy. Jest powszechnym patronem jezuickich braci zakonnych, furtianów i portierów.

Tego samego dnia, 31 października, wspomina się również