ŚWIĘTY · PREZBITER I MĘCZENNIK
Święty Tomasz Garnet
- Dzień wspomnienia
- 23 czerwca
- Okres
- Wiek 17
Życie
Święty Tomasz Garnet urodził się około 1575 roku w Southwark w Londynie w znamienitej rodzinie katolickiej. Jego ojciec Richard był stałym obrońcą wiary na uniwersytecie w Oksfordzie, a stryj Henry Garnet został prowincjałem jezuitów w Anglii. Tomasz kształcił się w Horsham, a następnie był paziem w szlacheckiej rodzinie. W 1593 roku udał się na kontynent i został jednym z pierwszych uczniów nowo założonego kolegium w Saint-Omer.
W styczniu 1595 roku wyruszył z kilkoma towarzyszami do Kolegium Angielskiego w Valladolid w Hiszpanii pod przewodem jezuity Williama Baldwina. Statek nawiedził sztorm w kanale i w porcie The Downs zostali odkryci przez angielskich żeglarzy. Młodzieńcy zostali aresztowani i przekazani anglikańskiemu arcybiskupowi w Londynie, który rozdzielił ich po domach protestanckich biskupów w celu przymusowej reedukacji. Tomasz zachorował, lecz zdołał uciec i po licznych trudach ponownie dotrzeć do Saint-Omer, a ostatecznie do Valladolid w marcu 1596 roku.
Święcenia kapłańskie otrzymał w 1599 roku i natychmiast powrócił do ojczyzny. Działał w ukryciu pod nazwiskiem Thomas Rokewood, odwiedzając wioski i przywracając zagubione dusze na łono Kościoła katolickiego. W wrześniu 1604 roku stryj przyjął go do Towarzystwa Jezusowego. Po nieudanym spisku prochowym w 1605 roku, z którym nie miał żadnego związku, Tomasz został aresztowany i uwięziony w twierdzy Tower w Londynie. Tam był poddawany ciężkim torturom poprzez zgniatanie kciuków, aby oskarżył swojego stryja, lecz pozostał nieugięty. Po siedmiu miesiącach więzienia został wygnany na kontynent pod groźbą śmierci, jeśli kiedykolwiek powróci.
W Louvain ukończył nowicjat jezuicki jako pierwszy nowicjusz i we wrześniu 1607 roku ponownie powrócił do Anglii. Po zaledwie sześciu tygodniach został zdradzony przez zbłąkanego kapłana Rouse'a. Zaoferowano mu życie, jeśli złoży przysięgę na królewską zwierzchność, lecz Tomasz stanowczo odmówił. Został skazany na śmierć z powodu swojego kapłaństwa. W dniu 23 czerwca 1608 roku na miejscu straceń Tyburn w Londynie poniósł śmierć męczeńską przez powieszenie w wieku trzydziestu dwóch lat, oświadczając przed śmiercią, że jest najszczęśliwszym człowiekiem na świecie, i śpiewając hymn „O Stworzycielu, Duchu, przyjdź”.
Kult i patronat
Świętym ogłosił go papież Paweł VI w dniu 25 października 1970 roku w gronie Czterdziestu Męczenników Anglii i Walii, po tym jak Pius XI beatyfikował go w 1929 roku. Jego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 23 czerwca. Czczony jest jako protomęczennik kolegiów Saint-Omer i Stonyhurst.
Tego samego dnia, 23 czerwca, wspomina się również
- Błogosławiona Maria z Oignies, pustelnica Wiek 13
- Błogosławiony Lanfrank Beccari, biskup Wiek 12
- Święci Męczennicy z Nikomedii, męczennicy Wiek 4
- Święta Etheldreda, ksieni Wiek 7
- Święty Józef Cafasso, prezbiter Wiek 19
- Święty Waler z Bouvignes, prezbiter i męczennik Wiek 12
- Błogosławiony Piotr Jakub z Pesaro, prezbiter Wiek 15
- Święty Bili z Vannes, biskup i męczennik Wiek 10