Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 17 › Życiorysy › Święty Dawid Lewis

Święty Dawid Lewis
Kliknij, aby powiększyć
×
Święty Dawid Lewis
Święty Dawid Lewis. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘTY · PREZBITER I MĘCZENNIK

Święty Dawid Lewis

Dzień wspomnienia
27 sierpnia
Okres
Wiek 17
Śmierć
1679

Życie

Święty Dawid Lewis, znany pod nazwiskiem Charles Baker i nazywany przez lud "Tad y Tlodion" (Ojciec ubogich), urodził się w 1616 roku w Abergavenny w Monmouthshire w Walii. Jego ojciec był dyrektorem szkoły i anglikaninem, a matka pobożną katoliczką. W wieku szesnastu lat, przebywając w Paryżu, nawrócił się na wiarę katolicką. Po śmierci ojca udał się do Rzymu i w 1638 roku wstąpił do Kolegium Angielskiego. Święcenia kapłańskie przyjął 20 lipca 1642 roku, a w 1645 roku wstąpił do Towarzystwa Jezusowego.

Po krótkim pobycie w Rzymie, w 1648 roku na stałe powrócił do Walii, gdzie ponad trzydzieści lat spędził na niezmordowanym, ukrytym apostolstwie. Działał z ośrodka jezuickiego w Cwm, lecz większość czasu spędzał w drodze, pieszo odwiedzając rozproszone i ubogie rodziny katolickie. Nocami przemierzał kilometry po niebezpiecznych górach, aby przynieść sakramenty umierającym i pocieszyć prześladowanych, zyskując ogromną miłość ludu za swoją troskę o potrzebujących.

Gdy w 1678 roku wybuchła panika wokół spisku Oatesa, znany łowca kapłanów John Arnold wyznaczył za niego wysoką nagrodę pieniężną. Ojciec Dawid został aresztowany w niedzielę 17 listopada 1678 roku w Llantarnam, właśnie gdy przygotowywał się do odprawienia Mszy świętej. Uwięziony na zamku Monmouth, a następnie w Usk, został oskarżony o zdradę stanu, ponieważ był katolickim kapłanem odprawiającym Mszę. Choć podczas przesłuchań w Londynie nie zdołano udowodnić mu żadnego związku ze spiskiem, został skazany na śmierć.

Szeryf, który go szanował, odraczał egzekucję przez sześć miesięcy w nadziei na ułaskawienie. Dnia 27 sierpnia 1679 roku został doprowadzony na szubienicę w Usk. Zwrócił się do zgromadzonego ludu w języku walijskim i angielskim, zaświadczając, że umiera za wiarę katolicką i przebaczając prześladowcom. Lud żądał, aby wisiał, dopóki nie skona, by oszczędzić mu mąk rozczłonkowania na żywo. Został pochowany na cmentarzu przy kościele Świętej Marii w Usk.

Kult i patronat

Świętym ogłosił go papież Paweł VI dnia 25 października 1970 roku w gronie Czterdziestu Męczenników Anglii i Walii, po tym jak Pius XI beatyfikował go w 1929 roku. Jego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 27 sierpnia. Na miejscu jego egzekucji w Usk wzniesiono katolicki kościół parafialny pod jego wezwaniem oraz świętego Franciszka Ksawerego.

Tego samego dnia, 27 sierpnia, wspomina się również