Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 17 › Życiorysy › Święty Jan de Brébeuf

Święty Jan de Brébeuf
Kliknij, aby powiększyć
×
Święty Jan de Brébeuf
Święty Jan de Brébeuf. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘTY · PREZBITER I MĘCZENNIK

Święty Jan de Brébeuf

Dzień wspomnienia
16 marca
Okres
Wiek 17
Śmierć
1649

Życie

Święty Jan de Brébeuf urodził się 25 marca 1593 roku w miejscowości Condé-sur-Vire w Normandii. Choć w swojej skromności początkowo pragnął zostać bratem zakonnym, wstąpił do nowicjatu Towarzystwa Jezusowego w Rouen w 1617 roku. Odznaczał się niezwykłą siłą fizyczną, jednak w wieku dwudziestu ośmiu lat zachorował na ciężką postać suchot, co przerwało zwykły tok jego studiów, tak że zdobył jedynie niezbędne wykształcenie teologiczne. Święcenia kapłańskie przyjął w katedrze w Pontoise w lutym 1622 roku. Ponieważ odznaczał się wyjątkowym darem językowym i gorącym pragnieniem zbawienia dusz, prowincjał przeznaczył go w 1625 roku na misje w Nowej Francji, dzisiejszej Kanadzie.

Do Québecu przybył w czerwcu 1625 roku. Od razu udał się wśród rdzennych mieszkańców, spędzając pięć zimowych miesięcy w ich namiotach, a wiosną 1626 roku wyruszył w czółnie ku Wielkim Jeziorom, w niebezpieczną drogę do ludu Huronów. Założył misję Ihonatiria nad zatoką Georgian Bay. Gdy Anglicy w 1629 roku tymczasowo zajęli Québec, musiał powrócić do Francji, gdje złożył uroczyste śluby zakonne, lecz gdy tylko kolonia została zwrócona Francji, już w maju 1633 roku ponownie zmierzał do Huronów. Przez kolejnych szesnaście lat Jan niezmordowanie żył wśród rdzennej ludności, znosząc głód, chłód, choroby i ciągłe nebezpieczeństwa. Mawiał, że wszystkie te cierpienia to tylko róże w porównaniu z tym, co czeka go na końcu.

Huroni nazywali go Échon. Jan głęboko zgłębił ich język i obyczaje, przetłumaczył katechizm, ułożył słownik i napisał pierwszą hurońską kolędę „Iesous Ahatonnia”. W 1640 roku próbował głosić Ewangelię także sąsiednim plemieniom, a później kierował główną stacją misyjną Sainte-Marie. Gdy wybuchła krwawa wojna między plemieniami Irokezów i Huronów, Jan odrzucił wszelkie propozycje schronienia się w bezpiecznym miejscu. Dnia 16 marca 1649 roku irokescy wojownicy zaatakowali wioskę misyjną Saint-Louis. Jan de Brébeuf i jego współbrat Gabriel Lalemant pozostali przy swoim stadzie, chrzcząc katechumenów i udzielając rozgrzeszenia, aż zostali pojmani i rozwleczeni do umocnionej wioski Saint-Ignace.

Tam ponieśli nieopisane męczarnie. Przywiązano ich do palów, a ojciec Jan przed przywiązaniem z miłością ucałował pal swojej męki. Prześladowcy bili go maczugami, krojeli jego ciało nożami, a drwiąc ze chrztu świętego, polewali jego głowę wrzącą wodą. Na szyję włożyli mu naszyjnik z rozżarzonych siekier i wchnęli mu w gardło rozpalone żelazo, aby uciszyć jego głos, którym do ostatniego tchnienia dodawał odwagi zgromadzonym chrześcijanom. Przez wszystkie te straszliwe męki nie wydał z siebie najmniejszego jęku. Gdy skonał, dzicy wrogowie rozcięli jego pierś i zjedli serce, zachwyceni jego nadludzką odwagą.

Kult i patronat

Święty Jan de Brébeuf czczony jest w dniu swojego męczeństwa, 16 marca, a wraz z pozostałymi męczennikami kanadyjskimi wspomina się go 19 października. Jego ciało współbracia z szacunkiem pochowali, a głowa jako cenna relikwia przechowywana jest w szpitalu Hôtel-Dieu w Québecu. Papież Pius XI ogłosił go błogosławionym w 1925 roku, a świętym 29 czerwca 1930 roku, wraz z siedmioma towarzyszami. W Kanadzie cieszy się wyjątkowym kultem i został ogłoszony jednym z patronów Kanady. W sztuce chrześcijańskiej przedstawia się go w szatach jezuickich, z krzyżem w ręku, palmą męczeńską, palem męczeństwa i tomahawkiem. Wierni uciekają się do niego o gorliwość misyjną, męstwo w wierze i cierpliwe znoszenie przeciwności.

Tego samego dnia, 16 marca, wspomina się również