Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 13 › Wspomnienie › Święta Aleydis

ŚWIĘTA · DZIEWICA

Święta Aleydis

Dzień wspomnienia
11 czerwca
Okres
Wiek 13

Życie

Święta Aleydis, znana także jako Alida lub Alicja ze Schaerbeek, urodziła się w pobliżu Brukseli w Brabancji. Już w wieku siedmiu lat została powierzona na wychowanie siostrom cysterskom w klasztorze La Cambre. Tam wzrastała w cnotach chrześcijańskich, pociągnięta pięknem powołania mniszego, a we wczesnej młodości z radością przyoblekła habit cysterski i złożyła śluby zakonne. Była wzorem pokory, posłuszeństwa i anielskiej czystości.

Lecz Pan przygotował dla swej oblubienicy drogę ciężkiego i wzniosłego współcierpienia z Ukrzyżowanym. Gdy ukończyła dwadzieścia dwa lata, zachorowała na trąd. Ze względu na niebezpieczeństwo zarażenia pozostałych braci i sióstr musiała opuścić życie wspólnotowe i wycofać się w całkowitą izolację w obrębie klasztoru, żyjąc jako zamknięta samotnica. Cierpiała nieznośne bóle, podczas gdy choroba powoli toczyła jej ciało. W ostatnich latach życia zupełnie ociemniała, a trąd zniszczył jej członki tak dalece, że na jej ciele nie pozostało ani jedno zdrowe miejsce z wyjątkiem języka. Ów język jednak Aleydis nieustannie wykorzystywała do tego, co najświętsze: bez przerwy śpiewała chwałę Bogu, odmawiała psalmy i dziękowała Stwórcy za łaskę cierpienia dla nawrócenia grzeszników i zbawienia dusz. Jej cela stała się miejscem, gdzie krzyż przemienił się w niebiańską radość. Pokrzepiona świętymi sakramentami, zmarła cicho w klasztorze La Cambre w 1250 roku.

Kult i patronat

Kościół rzymskokatolicki czci świętą Aleydis 11 czerwca, a jej wspomnienie święte jest wpisane do Martyrologium Rzymskiego. Cześć odbiera szczególnie w Belgii oraz w zakonie cysterskim jako wzór heroicznej cierpliwości i mistycznego zjednoczenia z męką Chrystusa. W sztuce ukazywana jest w białym habicie cysterskim z czarnym welonem, pokryta ranami lub ze wzrokiem wzniesionym ku niebu, z krucyfiksem w dłoniach. Jest patronką niewidomych, chorych na trąd i ciężkie choroby cielesne, a także wszystkich żyjących w osamotnieniu i odrzuceniu.

Tego samego dnia, 11 czerwca, wspomina się również