ŚWIĘTY · OPAT
Święty Kolumban
- Dzień wspomnienia
- 23 listopada
- Okres
- Wiek 7
- Śmierć
- 615
Ogólny kalendarz rzymskiOsoby życia konsekrowanego
Wśród najbardziej czczonych: Najbardziej czczeni w obszarze anglojęzycznym
Życie
Święty Kolumban, jeden z największych misjonarzy i ojców monastycznych chrześcijańskiej Europy, urodził się w 543 roku w prowincji Zachodni Leinster w Irlandii, w roku, w którym zmarł święty Benedykt. Odznaczał się niezwykłą pięknością ciała i jasnością umysłu, przeto już za młodu musiał stawić czoło ciężkim pokusom młodości. Poszukał rady u pewnej świętej pustelnicy, która powiedziała mu, że jedynym pewnym ratunkiem jest ucieczka ze świata. Pokonawszy sprzeciw swojej matki, która w rozpaczy rzuciła się na próg domu, aby go zatrzymać, Kolumban przeszedł nad nią i na zawsze opuścił dom ojczysty. Najpierw uczył się u opata Sinella nad jeziorem Lough Erne, gdzie ułożył komentarz do Psalmów, a następnie wstąpił do słynnego klasztoru w Bangor pod kierunkiem świętego Komgala, gdzie złożył śluby zakonne i przyjął święcenia kapłańskie.
W swoim czterdziestym roku życia Kolumban usłyszał w sercu nieodparty głos Boży, który wzywał go do opuszczenia ojczyzny dla Chrystusa i udania się na obczyznę. Za zgodą opata Kolumban z dwunastoma mnichami, wśród których byli święty Gall, święty Attala i święty Sigisbert, przeprawił się przez morze do Brytanii, a około 585 roku do Galii. W owym czasie życie religijne i moralne w Królestwie Franków było głęboko naruszone przez wojny i zaniedbanie. Kolumban stanął przed królem Burgundii Guntramem, który podarował mu dawną rzymską twierdzę Annegray w lasach Wogezów, gdzie mnisi rozpoczęli życie w najsurowszym ubóstwie. Gdy tłumy napływały do klasztoru, Kolumban w 590 roku założył słynne opactwo Luxeuil, a następnie Fontaines, wprowadzając nieustanną modlitwę uwielbienia, Laus perennis, oraz surową regułę monastyczną przyniesioną z Irlandii.
W Galii Kolumban pozostał niemal dwadzieścia lat, lecz wszedł w konflikt z biskupami frankijskimi z powodu celtyckiego sposobu obliczania Wielkanocy oraz niezależności klasztorów. W 602 roku skierował do biskupów list pełen ewangelicznej miłości i wolności, a w tej samej sprawie pisał także do papieży rzymskich, wyrażając bezwarunkową wierność Stolicy Piotrowej i nazywając Rzym głową wszystkich Kościołów. Jeszcze cięższy konflikt wybuchł z dworem królewskim. Młody król Burgundii Teodoryk II żył rozpustnie pod wpływem swojej babki, królowej Brunhildy. Kolumban nieustraszenie karcił króla i odmówił błogosławieństwa jego nieprawym dzieciom. Rozwścieczona Brunhilda wygnała Kolumbana z Luxeuil, a żołnierze uprowadzili go do Nantes, aby zaokrętować go do Irlandii. Jednak potężna burza wyrzuciła statek z powrotem na brzeg, dzięki czemu Kolumban pozostał wolny na ziemi europejskiej.
Przez Paryż i Metz udał się na misje wśród ludów germańskich wzdłuż rzeki Ren, działając nad Jeziorem Zuryskim oraz w Bregencji nad Jeziorem Bodeńskim. Gdy obszar ten popadł pod władzę króla Teodoryka, Kolumban w 612 roku przekroczył Alpy i przybył do Mediolanu na dwór króla Longobardów Agilulfa i królowej Teodolindy. Tam zwalczał błędy ariańskie, a w Ligurii, nad rzeką Trebbia, założył słynne opactwo Bobbio. Bobbio pod jego kierunkiem stało się wielkim ośrodkiem duchowości, karności kościelnej i nauki. Pozostawił po sobie liczne listy, reguły monastyczne, kazania i pieśni. Święcie zasnął w pokoju w Bobbio 21 listopada 615 roku, a pochowany został 23 listopada.
Cuda
Życie świętego Kolumbana było pełne cudownych objawów mocy Bożej. Ptaki leśne i wiewiórki siadały na jego ramionach i spokojnie spoczywały w jego łonie. Swoją modlitwą wydobywał wodę z suchej skały, znakiem krzyża rozsadził naczynie z pogańskim piwem przygotowanym na ofiarę bożkom oraz pomnożył chleb w piecu klasztornym, gdy bracia cierpieli głód. Przepowiedział upadek króla Teodoryka i jego rodu, co dokładnie się spełniło.
Kult i patronat
Kościół katolicki obchodzi wspomnienie świętego Kolumbana 23 listopada. Jego święte ciało spoczywa w krypcie bazyliki świętego Kolumbana w Bobbio. Jest patronem Irlandii, Europy, motocyklistów oraz opiekunem chroniącym przed chorobami psychicznymi. W sztuce chrześcijańskiej przedstawiany jest jako opat w habicie monastycznym z kapturem i pastorałem, często trzymający w ręku księgę swoich reguł, ze słońcem na piersiach lub z oswojonym niedźwiedziem leśnym i wilkiem u stóp.
Tego samego dnia, 23 listopada, wspomina się również
- Błogosławiona Małgorzata Sabaudzka, zakonnica Wiek 15
- Święta Felicyta z Rzymu, męczennica Wiek 2
- Święta Mustiola z Chiusi, męczennica Wiek 3
- Święty Amfiloch z Ikonium, biskup Wiek 4
- Święty Grzegorz II z Agrigento, biskup Wiek 7
- Święty Klemens I, papież i męczennik Wiek 1
- Święty Klemens z Metzu, biskup Wiek 3
- Święty Seweryn z Paryża, pustelnik Wiek 5
- Święty Trudo, prezbiter Wiek 7
- Święta Cecylia Yu So-sa, męczennica Wiek 19
- Święta Lukrecja z Meridy, dziewica i męczennica Wiek 4
- Święty Syzyniusz z Kyzikos, biskup i męczennik Wiek 4