Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 13 › Życiorysy › Święta Lutgarda

Święta Lutgarda
Kliknij, aby powiększyć
×
Święta Lutgarda
Święta Lutgarda. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘTA · DZIEWICA

Święta Lutgarda

Dzień wspomnienia
16 czerwca
Okres
Wiek 13
Śmierć
1246

Życie

Święta Lutgarda urodziła się w 1182 roku w Tongeren na terenie dzisiejszej Belgii. W wieku dwunastu lat rodzice powierzyli jej wychowanie klasztorowi benedyktynek świętej Katarzyny w pobliżu Sint-Truiden. W młodości pociągały ją uroda, stroje i zabawy, nie okazywała też szczególnego pragnienia powołania zakonnego. Jednak w siedemnastym roku życia, gdy przebywała w klasztornej rozmównicy, przeżyła wstrząsające widzenie: ukazał się jej Pan Jezus Chrystus, ukazał jej swoją otwartą ranę w boku i wezwał ją, by umiłowała Go całym sercem. Ta chwila całkowicie przemieniła jej życie; w wieku dwudziestu lat złożyła uroczyste śluby jako benedyktynka, poświęcając się modlitwie i najsurowszej pokucie.

Chociaż w dwudziestym piątym roku życia została wybrana przeoryszą wspólnoty, Lutgarda odrzuciła ten zaszczyt, pragnąc jeszcze bardziej ukrytego i surowego życia mniszego. W 1208 roku przeszła do klasztoru cysterek w Aywières. W tym klasztorze mówiono po francusku, którego to języka Lutgarda nie znała; świadomie odmówiła uczenia się go, aby móc żyć w nieustannym milczeniu i skupieniu, obcując jedynie z Bogiem.

Lutgarda stała się jedną z największych mistyczek swojej epoki i pierwszą wielką prekursorką nabożeństwa do Najświętszego Serca Pana Jezusa. W jednej ze słynnych wizji Chrystus zaproponował jej, by wybrała jakikolwiek dar łaski; poprosiła najpierw o lepsze zrozumienie języka łacińskiego, aby lepiej pojmować psalmy w chórze, lecz wkrótce odczuła wewnętrzną pustkę. Powróciła przed oblicze Pana i rzekła z pokorą: »Panie, chcę zamienić ten dar na Twoje Serce!« Wtedy Chrystus w widzeniu wyjął serce z jej piersi i zjednoczył je ze swoim Boskim Sercem. Ostatnie jedenaście lat ziemskiego życia spędziła w całkowitej ślepocie, cierpiąc w pokoju i radośnie ofiarując swe cierpienia za grzeszników oraz dusze w czyśćcu. Chrystus objawił jej z góry dzień śmierci, po czym zmarła spokojnie w klasztorze Aywières 16 czerwca 1246 roku.

Cuda

Lutgarda została obdarzona niezwykłymi charyzmatami: darem proroctwa, widzeń i cudownych uzdrowień chorych. Podczas głębokich uniesień mistycznych przy kontemplacji męki Chrystusa siostry były świadkami, jak z jej czoła kapała prawdziwa krew. Znane jest także jej widzenie papieża Innocentego III, który ukazał się jej bezpośrednio po śmierci w płomieniach czyśćcowych, prosząc o jej modlitwy i dziękując za ofiary, jakie za niego złożyła.

Kult i patronat

Kult świętej Lutgardy został zatwierdzony i wpisany do Martyrologium Rzymskiego w 1584 roku. Jej wspomnienie przypada 16 czerwca. Jej relikwie, które przez wieki przechowywano w Aywières, przeniesiono w 1796 roku do kościoła w Ittre, gdzie do dziś otaczane są czcią. Słynna barokowa rzeźba dłuta Matthiasa Brauna na moście Karola w Pradze przedstawia świętą Lutgardę tulącą się w ekstazie do ukrzyżowanego Chrystusa. Jest drugorzędną patronką Belgii i Flandrii oraz patronką niewidomych, niedowidzących, osób niepełnosprawnych fizycznie i kobiet w trudnych porodach.

Tego samego dnia, 16 czerwca, wspomina się również