ŚWIĘTY · BISKUP
Święty Bernard Calbó
- Dzień wspomnienia
- 25 października
- Okres
- Wiek 13
- Śmierć
- 1243
Życie
Święty Bernard Calbó urodził się około 1180 roku w zamku Mas Calbó niedaleko Reus w Katalonii, w szlacheckiej rodzinie rycerskiej. Zdobył wyższe wykształcenie prawnicze na uniwersytecie i w młodym wieku podjął służbę jako znakomity prawnik oraz zarządca kurii arcybiskupstwa w Tarragonie. Ceniono go za sprawiedliwość i fachowość, lecz po przebyciu ciężkiej choroby przeżył głębokie nawrócenie wewnętrzne i postanowił porzucić świecką karierę prawniczą.
W 1214 roku zapukał do bram klasztoru cystersów w Santes Creus i przywdział biały habit zakonny. W klasztorze wyróżniał się surowością życia, umiłowaniem milczenia i głębokim rozważaniem tajemnic zbawienia. Ze względu na swe cnoty i doświadczenie zarządcze został wybrany na pierwszego opata klasztoru Santes Creus. Jego świetlany przykład pobudził wielu do nawrócenia, a papież Grzegorz IX dostrzegł jego prawomyślność i powierzył mu delikatne posługi kościelne, w tym obronę czystości nauki przed herezjami.
W 1223 roku Bernard został wybrany na biskupa Vic. Jako biskup był niestrudzonym pasterzem, który bronił integralności prawdziwej nauki, odnawiał karność wśród duchowieństwa i troszczył się o najuboższych w swej diecezji. Gdy król Aragonii Jakub I podjął wyprawę wojenną w celu wyzwolenia Walencji spod panowania mauretańskiego, biskup Bernard wyruszył z wojskiem, niosąc krzyż oraz niosąc duchową i materialną pomoc żołnierzom. Gdy miasto zostało wyzwolone w 1238 roku, Bernard dostąpił zaszczytu odprawienia pierwszej uroczystej Mszy świętej w głównym meczecie miasta, który został ponownie poświęcony jako katedra ku czci Matki Bożej. Pomógł także w ułożeniu nowych, sprawiedliwych praw dla wyzwolonych ziem. Po życiu poświęconym obronie Kościoła i głoszeniu prawdy zmarł w Vic 26 października 1243 roku.
Kult i patronat
Kult świętego Bernarda Calbó potwierdził papież Aleksander IV, ogłaszając go błogosławionym w 1260 roku, a papież Klemens XI uroczyście go kanonizował 26 września 1710 roku. W Martyrologium Rzymskim jego wspomnienie przypada 25 października, podczas gdy cystersi wspominają go 24, a diecezja Vic 26 października. Jego ciało przez wieki spoczywało w katedrze w Vic w bogato zdobionej srebrnej urnie, a cząstki jego relikwii przechowywane są w przeoracie świętego Piotra w Reus i w parafii w Vila-seca. W sztuce sakralnej przedstawiany jest zazwyczaj jako biskup w białym habicie cysterskim z czarnym szkaplerzem, z mitrą, pastorałem i księgą, niekiedy z krzyżem przypominającym o jego roli w wyzwoleniu Walencji.
Tego samego dnia, 25 października, wspomina się również
- Święty Fronton z Périgueux, biskup Wiek 1
- Święty Fruktus (Frutos), pustelnik Wiek 8
- Święty Gaudenty, biskup Wiek 5
- Święty Hilary z Mende, biskup Wiek 6
- Święty Maur z Pécs, biskup Wiek 11
- Święty Minias z Florencji, męczennik Wiek 3
- Błogosławiony Tadeusz MacCarthy, biskup Wiek 15
- Święci Chryzant i Daria, męczennicy Wiek 3
- Święci Kryszpin i Kryszpinian, męczennicy Wiek 3
- Święci Martoriusz, poddiakon, i Marcjan, kantor, męczennicy Wiek 4