Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 13 › Życiorysy › Święty Tomasz Cantilupe

Święty Tomasz Cantilupe
Kliknij, aby powiększyć
×
Święty Tomasz Cantilupe
Święty Tomasz Cantilupe. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘTY · BISKUP

Święty Tomasz Cantilupe

Dzień wspomnienia
25 sierpnia
Okres
Wiek 13
Śmierć
1282

Życie

Święty Tomasz Cantilupe urodził się około 1218 roku w Hambleden w Anglii jako syn barona Williama de Cantilupe i damy Milicent de Gournay. Należał do jednej z najbardziej znamienitych i wpływowych rodzin możnowładczych w królestwie. Wychowanie i pierwsze nauki pobierał pod opieką swego stryja Waltera de Cantilupe, biskupa Worcesteru. Studiował sztuki wyzwolone i prawo kanoniczne na uniwersytetach w Oksfordzie, Paryżu i Orleanie, uzyskując tytuł magistra. W 1245 roku uczestniczył w Pierwszym Soborze Lyońskim, na którym papież mianował go swoim kapelanem.

Powróciwszy do ojczyzny, Tomasz z wielkim uznaniem wykładał prawo kanoniczne na uniwersytecie w Oksfordzie, a w 1261 roku został wybrany na kanclerza tej uczelni. W burzliwych czasach konfliktu między królem Henrykiem III a angielskimi baronami Tomasz opowiadał się za sprawiedliwością i obroną ludu, toteż w 1265 roku mianowano go lordem kanclerzem Anglii. Na tym wysokim urzędzie państwowym zyskał powszechny szacunek dzięki swej nieskazitelności, prawości i mądrości. Po upadku rządów baronów udał się do Francji, gdzie w Paryżu nauczał teologii i Pisma Świętego, a następnie powrócił na stanowisko zwierzchnika uniwersytetu w Oksfordzie.

Po Drugim Soborze Lyońskim w 1274 roku Tomasz został w 1275 roku mianowany biskupem Herefordu, a sakry biskupiej udzielił mu jego bliski przyjaciel, dominikanin Robert Kilwardby. Jako pasterz swej diecezji Tomasz prowadził niezwykle surowe i pokutne życie: był bezwzględny wobec samego siebie, spędzał noce na modlitwie, a dla ubogich i strapionych okazywał bezgraniczną hojność i współczucie. Niestrudzenie wizytował parafie, udzielał sakramentów i bronił praw oraz dóbr Kościoła przed potężnymi feudałami.

Gdy na czele Kościoła w Anglii stanął nowy arcybiskup Canterbury John Peckham, doszło między nimi do ostrego sporu o jurysdykcję kościelną i prawa diecezji. Peckham ostatecznie rzucił na Tomasza ekskomunikę, wobec czego biskup Herefordu udał się osobiście do Włoch, aby złożyć apelację do Stolicy Apostolskiej. Papież Marcin IV przyjął go w Orvieto z wielką życzliwością i ojcowską łagodnością, uwalniając od wszelkiej niesprawiedliwej kary. Jednak wycieńczony długą podróżą, letnim upałem i nadwątlonym zdrowiem, święty biskup zachorował i zmarł w drodze powrotnej, w Ferento koło Montefiascone w Lacjum, 25 sierpnia 1282 roku.

Cuda

Święty Tomasz Cantilupe wsławił się licznymi cudami. Po jego śmierci przy jego grobie w Anglii dokonało się wiele uzdrowień niewidomych, chromych i chorych. Najbardziej znanym spośród odnotowanych cudów przypisywanych jego orędownictwu było wskrzeszenie walijskiego buntownika Williama Cragha, który w 1290 roku został powieszony i uznany za zmarłego, po czym dzięki wstawiennictwu świętego biskupa przywrócono go do życia.

Kult i patronat

Ciało Tomasza pochowano w katedrze w Herefordzie, podczas gdy jego serce złożono w klasztorze w Ashridge. Jego grób w Herefordzie stał się jednym z najważniejszych miejsc pielgrzymkowych w całej Anglii, przyciągając tysiące wiernych, a także samego króla Edwarda I.

Papież Jan XXII uroczyście go kanonizował 17 kwietnia 1320 roku po długim i wnikliwym procesie kanonizacyjnym. W Martyrologium Rzymskim jego narodziny dla nieba wspomina się 25 sierpnia, natomiast w Anglii jego święto uroczyście obchodzi się na początku października. W sztuce przedstawiany jest w uroczystych szatach biskupich, z pastorałem i księgą, w otoczeniu ubogich, którym rozdaje jałmużnę.

Tego samego dnia, 25 sierpnia, wspomina się również