Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 13 › Życiorysy › Święty Serapion

Święty Serapion
Kliknij, aby powiększyć
×
Święty Serapion
Święty Serapion. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘTY · MĘCZENNIK

Święty Serapion

Dzień wspomnienia
14 listopada
Okres
Wiek 13
Śmierć
1240

Życie

Święty Serapion urodził się w Londynie w 1179 roku w szlacheckiej rodzinie będącej na službie angielskiego króla Henryka II. Wychowany w duchu wojskowym i rycerskim, wczesną młodością brał udział w wyprawach krzyżowych pod dowództwem angielskiego króla Ryszarda Lwie Serce oraz austriackiego księcia Leopolda VI. Uczestniczył także w walkach o wyzwolenie Hiszpanii w wojsku króla Kastylii Alfonsa VIII, zwłaszcza w słynnym zwycięstwie sił chrześcijańskich pod Las Navas de Tolosa w 1212 roku.

Po długich zmaganiach wojskowych i wyprawach wojennych Serapion spotkał w Hiszpanii świętego Piotra Nolasco, założyciela Zakonu Najświętszej Maryi Panny Miłosierdzia dla Odkupienia Niewolników. Głęboko poruszony losami uwięzionych chrześcijan, którzy w mauretańskich lochach tracili nadzieję i wiarę, złożył broń i w 1222 roku w Barcelonie przywdział habit mercedarzy. Obok zakonnych ślubów ubóstwa, posłuszeństwa i czystości złożył także czwarty ślub: że sam odda się jako zastaw i zamiana za jeńców, jeśli braknie pieniędzy na wykup.

Serapion podjął kilka niezwykle niebezpiecznych wypraw na ziemie pod panowaniem muzułmańskim, aby przynieść wykup i uwolnić uwięzionych chrześcijan. W 1240 roku udał się do Algieru wraz z bratem Berengarem de Bañeras, aby uratować grupę chrześcijan zagrażanych utratą wiary. Ponieważ zebrana jałmużna nie wystarczyła na wszystkich jeńców, Serapion dobrowolnie pozostał w więzieniu jako zakładnik, podczas gdy jego brat zakonny wrócił do Hiszpanii po resztę pieniędzy. Czekając w więzieniu, nieustraszenie głosił Ewangelię i umacniał współwięźniów, co rozgniewało jego strażników. Gdy pieniądze nie nadeszły w wyznaczonym terminie, został skazany na okrutną śmierć. Oprawcy 14 listopada 1240 roku przybili go do krzyża w kształcie litery X, poćwiartowali jego członki i poderżnęli mu gardło, przez co Serapion stał się pierwszym męczennikiem swojego zakonu, który oddał życie za braci na wzór Chrystusa (J 15,13).

Kult i patronat

Kult świętego Serapiona zatwierdził papież Benedykt XIII w 1728 roku, a papież Benedykt XIV wpisał go w 1743 roku do Martyrologium Rzymskiego jako sławnego pierwszego męczennika zakonu mercedarzy. Jego wspomnienie w Kościele katolickim obchodzone jest 14 listopada.

W sztuce sakralnej najbardziej znany jest ze słynnego obrazu hiszpańskiego mistrza Francisca de Zurbarána z 1628 roku, na którym przedstawiony jest w białym habitu mercedarskim, ze związanymi rękami i pochyloną głową w chwili oddania się Bogu. Ukazywany jest także na krzyżu świętego Andrzeja z ranami i gałązką palmową. Wierni wzywają go jako patrona chorych, zwłaszcza cierpiących na bóle stawów, artrozę i dolegliwości brzuszne, jest również współpatronem miast Pampeluna w Hiszpanii i Azul w Argentynie.

Tego samego dnia, 14 listopada, wspomina się również