Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 5 › Wspomnienie › Święta Eufrazja

ŚWIĘTA · DZIEWICA

Święta Eufrazja

Dzień wspomnienia
24 lipca
Okres
Wiek 5

Życie

Święta Eufrazja urodziła się w Konstantynopolu pod koniec IV wieku w zacnej i bogatej rodzinie senatorskiej, spokrewnionej z rodem cesarskim cesarza Teodozjusza. Po wczesnej śmierci ojca matka zabrała ją do Egiptu, gdzie odwiedzały klasztory pełne świętości. Młoda Eufrazja zachwyciła się świętością życia monastycznego do tego stopnia, że postanowiła pozostać na pustyni w Tebaidzie i całkowicie poświęcić się Bogu.

Odrzuciła cesarskie bogactwa, blask pałaców i zaręczyny z dostojnym szlachcicem, składając ślub wieczystego dziewictwa. Żyła w klasztorze pustynnym w największej pokorze, ubóstwie i surowym posłuszeństwie wobec przełożonej. Dobrowolnie podejmowała najcięższe prace, nosiła wodę, rąbała drewno i sprzątała pomieszczenia, żywiąc się zaledwie raz dziennie skromnymi warzywami i chlebem. Jej serce było nieustannie wzniesione ku niebu w kontemplacji bożych tajemnic. Zmarła w kwiecie wieku w Tebaidzie, łagodnie oddając duszę swojemu niebieskiemu Oblubieńcowi.

Cuda

Swoją głęboką pokorą święta Eufrazja pokonała liczne pokusy diabelskie. Przekaz głosi, że dzięki jej modlitwom Bóg cudownie uzdrowił kulawego chłopca oraz uwolnił wielu opętanych, których przyprowadzano do niej do klasztoru.

Kult i patronat

Wspomnienie świętej Eufrazji obchodzone jest 24 lipca, jak podaje Martyrologium Rzymskie. Czci się ją jako wzór dziewiczej czystości, pokory i samozaparcia. W ikonografii chrześcijańskiej przedstawiana jest w habicie zakonnym z welonem, trzymająca krzyż i księgę psalmów lub nosząca w pokorze ciężkie kamienie, co czyniła jako ćwiczenie pokutne.

Tego samego dnia, 24 lipca, wspomina się również