ŚWIĘTA · ZAKONNICA
Święta Melania Młodsza
- Dzień wspomnienia
- 31 grudnia
- Okres
- Wiek 5
- Śmierć
- 439
Życie
Święta Melania Młodsza urodziła się w Rzymie około 383 roku w jednej z najbogatszych i najbardziej znamienitych rodzin patrycjuszowskich Waleriuszy. Jej rodzicami byli Publikola i Albina, a jej babką była słynna Melania Starsza. Choć od najwcześniejszego dzieciństwa pragnęła poświęconego dziewictwa, z posłuszeństwa rodzicom w wieku trzynastu lat wyszła za mąż za swojego krewnego, patrycjusza Piniana. W małżeństwie urodziła dwoje dzieci, lecz oboje dzieci wkrótce zmarły. Po tej ciężkiej próbie rodzinnej Melania uzyskała zgodę męża, aby rozpoczęli wspólne życie w ewangelicznej czystości, ubóstwie i ascezie, stając się duchowym bratem i siostrą na drodze świętości.
Melania i Pinian podjęli decyzję o wyprzedaniu swoich ogromnych majątków we Włoszech, Galii, Hispania i Afryce oraz rozdaniu całego dochodu ubogim, kościołom i klasztorom. Uciekając przed najazdem Wizygotów Alaryka, opuścili Rzym w 408 roku i przebywali na Sycylii, a w 410 roku przeprawili się do Afryki Północnej. Tam spędzili siedem lat w bliskiej przyjaźni ze świętym Augustynem i świętym Alipiuszem. Melania założyła w Tagaste klasztor dla dziewic, zostając ich przełożoną, podczas gdy Pinian kierował klasztorem dla mężczyzn.
W 417 roku Melania, jej matka Albina i Pinian udali się przez Aleksandrię do Ziemi Świętej. W Jerozolimie mieszkali w gospodzie dla pielgrzymów oraz poznali świętego Hieronima w Betlejem. Po odwiedzeniu ośrodków monastycznych w Egipcie Melania wycofała się do pustelni na Górze Oliwnej, gdzie spędziła dwanaście lat na modlitwie i poście. Na Górze Oliwnej wzniosła klasztor dla kobiet, a po śmierci męża zbudowała także klasztor dla mnichów, kaplicę i wielki kościół.
Pod koniec 436 roku udała się do Konstantynopola, gdzie doprowadziła do chrztu chrześcijańskiego swojego stryja, poganina Woluzjana, oraz odważnie walczyła z błędami nestorianizmu. W Jerozolimie w 438 roku przyjęła cesarzową Eudoksję, żonę cesarza Teodozjusza Młodszego. Wykończona długotrwałą ascezą i dziełami miłości, święta Melania zmarła w pokoju w Jerozolimie 31 grudnia 439 roku.
Kult i patronat
Wspomnienie świętej Melanii Młodszej obchodzone jest 31 grudnia. Martyrologium Rzymskie trwale zachowuje pamięć o jej odjeździe z Rzymu z mężem świętym Pinianem do Świętego Miasta Jerozolimy, gdzie oboje w stanie zakonnym poświęcili swoje życie Bogu i święcie zasnęli. Kościół wschodni czci ją od dawna, a na Zachodzie jej kult ponownie rozkwitł po tym, jak kardynał Rampolla pod koniec XIX wieku odkrył jej pierwotne żywoty łacińskie i greckie. Papież Pius X zatwierdził jej kult liturgiczny w 1908 roku. Jest patronką zakonnic, wdów oraz tych, którzy dobrowolnie wyrzekają się bogactw ze względu na Chrystusa. W sztuce przedstawiana jest w prostym stroju zakonnym z welonem, trzymając w ręku czaszkę, krzyż i naczynie z jałmużną, często z makietą klasztoru na Górze Oliwnej.
Tego samego dnia, 31 grudnia, wspomina się również
- Błogosławiony Alan de Solminhac, biskup Wiek 17
- Święta Katarzyna Labouré, dziewica Wiek 19
- Święta Kolumba z Sens, dziewica i męczennica Wiek 3
- Święte Donata, Paulina, Rogata, Dominanda, Serotyna, Saturnina i Hilaria, męczennice Wiek 1
- Święty Barbacjan z Rawenny, prezbiter Wiek 5
- Święty Zotyk z Konstantynopola, prezbiter Wiek 4
- Święty Jan Franciszek Régis, prezbiter Wiek 17
- Święty Mariusz z Lozanny, biskup Wiek 6