Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 5 › Życiorysy › Święty Patryk

Święty Patryk
Kliknij, aby powiększyć
×
Święty Patryk
Święty Patryk. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘTY · BISKUP

Święty Patryk

Dzień wspomnienia
17 marca
Okres
Wiek 5
Śmierć
461

Życie

Święty Patryk, apostoł Irlandii, urodził się około 387 roku w Kilpatrick w Brytanii w znamienitej rodzinie rzymsko-brytyjskiej. Jego ojciec Kalpurniusz był urzędnikiem miejskim i diakonem, a matka Konchessa była spokrewniona ze świętym Marcinem z Tours. W szesnastym roku życia Patryk został porwany podczas łupieżczego najazdu irlandzkich piratów i uprowadzony do Irlandii jako niewolnik. Został sprzedany pogańskiemu panu Milchu w krainie Dalriada, gdzie przez sześć lat pasł trzody na zboczach góry Slemish. W tych trudnych latach niewoli i cierpienia, jak sam zaświadcza w swym Wyznaniu, rozpaliła się w nim miłość do Boga: dniem i nocą, pośród śniegu, mrozu i deszczu, odmawiał po sto modlitw dziennie, a cierpienie stało się dlań szkołą wiary i przygotowaniem do przyszłego posłannictwa. Nauczył się języka celtyckiego i poznał pogańskie obyczaje druidów.

Ostrzeżony przez anioła we śnie, uciekł od swego pana, przebył ponad dwieście mil ku wybrzeżu morskiemu i wsiadł na statek, który powrócił z nim do ojczyzny. W sercu usłyszał jednak nieodparte Boże wezwanie, by poświęcić się służbie ołtarza i powrócić do Irlandii, aby głosić jej ludowi zbawienie. Miał widzenie, w którym dzieci z Irlandii wzywały go, by znów przyszedł między nie. Udał się do Galii, przebywał w klasztorze na wyspie Lérins oraz w Tours, a następnie oddał się pod duchowe kierownictwo wielkiego biskupa świętego Germana z Auxerre, który wykształcił go w Piśmie Świętym i wyświęcił na kapłana.

Papież święty Celestyn I powierzył Patrykowi misję przyprowadzenia narodu irlandzkiego do owczarni Chrystusowej, nadając mu imię Patrycjusz, co oznacza ojca narodu. W drodze do Irlandii, otrzymawszy wieść o śmierci biskupa Palladiusza, przyjął sakrę biskupią w Turynie z rąk świętego Maksyma. Około 433 roku Patryk wylądował na wybrzeżu Irlandii i rozpoczął olbrzymie dzieło ewangelizacji.

W sam dzień Wielkanocy 433 roku na wzgórzu Slane zapalił ogień paschalny wbrew królewskiemu zakazowi, stając mężnie przed wielkim królem Laoghaire i zgromadzeniem druidów na wzgórzu Tara. Swoją wiarą, wymową i cudami pokonał pogańskich czarnoksiężników i zyskał wolność głoszenia Ewangelii w całej Irlandii. Według podania za pomocą trójlistnej koniczyny wyjaśnił zgromadzonym poganom tajemnicę Trójcy Przenajświętszej. Patryk przemierzył całą wyspę, ochrzcił tysiące ludzi, wyświęcił licznych biskupów i kapłanów, budował kościoły i zakładał klasztory, które stały się ogniskami wiary i kultury. Utworzył stolicę biskupią w Armagh, która stała się centrum Kościoła w Irlandii. Wyczerpany świętą pracą, zmarł 17 marca około 461 roku w Saul niedaleko Downpatrick.

Cuda

Bóg potwierdził apostolską działalność Patryka licznymi potężnymi cudami. Kiedy pogański wódz Dihu wzniósł miecz, by go ściąć, jego ręka cudownie zesztywniała, dopóki nie oddał pokłonu Chrystusowi. Przed królem na Tarze rozproszył ciemności wywołane przez druidów i modlitwą strącił głównego czarnoksiężnika, który unosił się w powietrzu. Tradycja przypisuje mu także całkowite wypędzenie wszystkich węży i jadowitych gadów z wyspy irlandzkiej.

Kult i patronat

Kościół katolicki obchodzi wspomnienie świętego Patryka 17 marca, a jego imię wpisane jest do Martyrologium Rzymskiego. Jest głównym patronem Irlandii, inżynierów, górników oraz orędownikiem chroniącym przed ukąszeniami węży. Jego grób w Downpatrick przez wieki pozostaje głównym celem pielgrzymek. W sztuce przedstawiany jest w szatach biskupich z mitrą i pastorałem, trzymający w dłoni koniczynę, depczący stopami węże.

Tego samego dnia, 17 marca, wspomina się również