Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 5 › Życiorysy › Święty Beniamin Perski

Święty Beniamin Perski
Kliknij, aby powiększyć
×
Święty Beniamin Perski
Święty Beniamin Perski. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘTY · DIAKON I MĘCZENNIK

Święty Beniamin Perski

Dzień wspomnienia
31 marca
Okres
Wiek 5
Śmierć
424

Życie

Święty Beniamin był diakonem Kościoła w Persji, który poniósł chwalebne męczeństwo za Pana Jezusa Chrystusa na początku V wieku, w czasie wielkiego prześladowania za perskiego króla Wararana V. Beniamin był człowiekiem gorącej gorliwości ewangelicznej, oddanym służbie liturgicznej, głoszeniu Dobrej Nowiny i trosce o wspólnotę chrześcijańską.

Z powodu swojego otwartego głoszenia słowa Bożego został uwięziony i wtrącony do lochu, gdzie spędził dwa lata w ciężkich kajdanach. Gdy poseł bizantyjski zażądał jego uwolnienia, król zgodził się pod warunkiem, że Beniamin przestanie głosić chrześcijaństwo zoroastryjskim poddanym. Jednakże święty diakon nieustraszenie odpowiedział, że nie może milczeć ani zakopać talentu, który powierzył mu Pan, a sumienie nakazuje mu głosić zbawienie w Chrystusie każdemu stworzeniu.

Jak tylko wyszedł z więzienia, Beniamin z jeszcze większym zapałem kontynuował głoszenie Ewangelii w miejscowości Argol w Persji, przyprowadzając wielu pogan do prawdziwego Boga. Gdy król Wararan V dowiedział się o jego działalności, wpadł w gniew i nakazał poddać go najokrutniejszym mękom. Oprawcy wbili mu pod paznokcie rąk i nóg ostre trzciny, zadając mu niewypowiedziany ból, a następnie przebijali go kolczastymi palami, aż oddał ducha Bogu. Święty Beniamin ukończył w ten sposób swój chwalebny bój męczeński, uświęcając ziemię perską własną krwią.

Kult i patronat

Wspomnienie świętego Beniamina Perskiego obchodzone jest 31 marca. Martyrologium Rzymskie trwale zachowuje pamięć o jego bohaterskim męczeństwie w miejscowości Argol w Persji pod panowaniem króla Wararana V, podkreślając jego stałość w głoszeniu słowa Bożego i męki od ostrych trzcin pod paznokciami. Kościół czci go jako wzór diakońskiej wierności, nieustraszoności i gorliwości w głoszeniu Ewangelii. Jest patronem diakonów i kaznodziejów. W sztuce przedstawia się go w dalmatyce diakońskiej z kadzielnicą i księgą Ewangelii, trzymającego palmę męczeńską oraz wiązkę ostrych trzcin, symbole jego zwycięstwa w Chrystusie.

Tego samego dnia, 31 marca, wspomina się również