Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 5 › Życiorysy › Święta Pulcheria

Święta Pulcheria
Kliknij, aby powiększyć
×
Święta Pulcheria
Święta Pulcheria. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘTA · CESARZOWA

Święta Pulcheria

Dzień wspomnienia
10 września
Okres
Wiek 5
Śmierć
453

Życie

Święta Pulcheria urodziła się 19 stycznia 399 roku jako najstarsza córka cesarza wschodniorzymskiego Arkadiusza. Po śmierci ojca w 408 roku jej młodszy brat Teodozjusz II został cesarzem w wieku zaledwie siedmiu lat. Pulcheria wcześnie dojrzała i okazała się niezwykle mądra oraz zdolna w prowadzeniu spraw państwowych, wywierając dobroczynny wpływ na młodego cesarza. Senat 4 lipca 414 roku ogłosił ją augustą i regentką cesarstwa. Pulcheria złożyła ślub dziewictwa i zachęciła do tego swoje siostry, zamieniając dwór cesarski w miejsce modlitwy, pobożności i pracy duchowej.

Gdy patriarcha Konstantynopola Nestoriusz zaczął szerzyć kacerstwo, odmawiając Maryi tytułu Bogurodzicy, święta Pulcheria nieustraszenie stanęła w obronie prawdy katolickiej. Święty Cyryl Aleksandryjski posłał jej swoje dzieło teologiczne O wierze do Pulcherii, a jej wytrwałość miała rozstrzygające znaczenie dla potwierdzenia przez cesarza Teodozjusza II potępienia Nestoriusza na Soborze w Efezie w 431 roku. Z powodu intryg dworskich musiała w 446 roku czasowo wycofać się z dworu, prowadząc życie zakonne na przedmieściach Konstantynopola, lecz wkrótce powróciła. Po śmierci brata w 450 roku została ogłoszona cesarzową i zawarła związek małżeński z wodzem Marcjanem pod warunkiem, że jej ślub dziewictwa pozostanie całkowicie nienaruszony.

W czasie gdy archimandryta Eutyches zaczął rozpowszechniać monofizytyzm, Pulcheria ponowie oddała się na służbę Kościołowi, ściśle współpracując ze świętym papieżem Leonem I Wielkim. Papież skierował do niej liczne listy z podziękowaniami, podkreślając jej nieocenione zasługi dla wiary. Pulcheria i cesarz Marcjan osobiście uczestniczyli w szóstej sesji IV Soboru Ekumenicznego w Chalcedonie w 451 roku, na którym pokonano kacerstwo i potwierdzono wiarę w dwie natury w Chrystusie.

Wyróżniła się także wielką działalnością budowlaną: wzniosła trzy wspaniałe kościoły dedykowane Matce Bożej w Konstantynopolu, liczne szpitale i przytuliska dla ubogich. W 438 roku sprowadziła do stolicy szczątki świętego Jana Chryzostoma oraz relikwie Czterdziestu Męczenników z Sebasty. Zmarła w pokoju w Konstantynopolu w 453 roku.

Kult i patronat

Kościół katolicki i Kościoły wschodnie obchodzą wspomnienie świętej Pulcherii 10 września, a w Martyrologium Rzymskim wpisana jest jako obrończyni i krzewicielka prawdziwej wiary. Czczona jest jako patronka władców, dziewic konsekrowanych i ubogich. W ikonografii chrześcijańskiej przedstawiana jest w szatach cesarskich z koroną na głowie, trzymająca krzyż, makietę kościoła lub ikonę Matki Bożej.

Tego samego dnia, 10 września, wspomina się również