Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 6 › Życiorysy › Święta Scholastyka

Święta Scholastyka
Kliknij, aby powiększyć
×
Święta Scholastyka
Święta Scholastyka. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘTA · DZIEWICA

Święta Scholastyka

Dzień wspomnienia
10 lutego
Okres
Wiek 6
Śmierć
543

Życie

Święta Scholastyka urodziła się w Nursji w Umbrii około 480 roku w szlacheckiej rodzinie rzymskiej jako siostra bliźniaczka świętego Benedykta, ojca monacyzmu zachodniego. Od najwcześniejszego dzieciństwa była poświęcona Bogu i złożyła ślub dziewictwa, wybierając Chrystusa na swojego jedynego oblubieńca. Ze swoim świętym bratem miała jedną myśl i jedno serce w Bogu, dzieląc tę samą gorącą pragnienie dóbr niebieskich. Gdy Benedykt osiadł na Monte Cassino, Scholastyka poszła za nim i zamieszkała w pobliskim klasztorze w Piumaroli, gdzie zgromadziła wspólnotę poświęconych Bogu dziewic i żyła według benedyktyńskiej reguły duchowej.

Brat i siostra według zwyczaju spotykali się tylko raz w roku w posiadłości należącej do klasztoru Monte Cassino, niedaleko bramy klasztornej. Tam spędzali cały dzień na wielbieniu Boga, modlitwie i świętych rozmowach duchowych o radościach życia wiecznego. Po ich ostatnim spotkaniu Scholastyka powróciła do swojej celi, a zaledwie trzy dni później przeszła do wieczności, na początku lutego około 543 roku. Święty Benedykt w widzeniu ujrzał jej duszę, jak w postaci białej gołębicy unosi się ku niebu, i posłał braci, aby przynieśli jej ciało i złożyli je w grobowcu, który przygotował dla siebie na Monte Cassino, aby nawet grób nie rozdzielił ciał tych, których dusze były nierozdzielnie zjednoczone w Bogu.

Cuda

Święty Grzegorz Wielki w Dialogach opisuje poruszający cud, którego Bóg dokonał przez miłość Scholastyki. Podczas ich ostatniego spotkania, gdy zapadała już noc, Benedykt zbierał się do powrotu do swojego klasztoru, gdyż jego Reguła surowo zabraniała nocowania poza klasztorem. Scholastyka prosiła go: Proszę cię, nie zostawiaj mnie tej nocy, abyśmy aż do rana mogli rozmawiać o radościach życia niebieskiego. Gdy brat stanowczo odmówił, święta dziewica złożyła splecione dłonie na stole, oparła na nich głowę i wylała gorące łzy, modląc się do Pana.

W tym samym momencie, choć niebo było zupełnie czyste, rozpętała się straszliwa burza z piorunami i tak ulewnym deszczem, że ani Benedykt, ani jego bracia nie mogli uczynić kroku poza dom. Benedykt rzekł do niej: Niech ci Bóg przebaczy, siostro, coś uczyniła? A ona mu odpowiedziała: Prosiłam ciebie, a nie chciałeś mnie wysłuchać; poprosiłam mojego Pana, a On mnie wysłuchał; wyjdź teraz, jeśli możesz, i wróć do klasztoru. W ten sposób spędzili całą noc na świętych rozmowach, a święty Grzegorz dodaje, że jej modlitwa była potężniejsza, ponieważ więcej umiłowała.

Kult i patronat

Wspomnienie liturgiczne świętej Scholastyki obchodzone jest 10 lutego. Martyrologium Rzymskie obchodzi wspomnienie jej przejścia do wieczności, podkreślając jej duchową jedność z bratem Benedyktem oraz ich święte rozmowy na Monte Cassino. Jej relikwie spoczywają pod głównym ołtarzem bazyliki na Monte Cassino wraz z kośćmi świętego Benedykta. Jest główną patronką benedyktynek, zakonnic, dzieci szkolnych oraz położnic, a wierni szczególnie uciekają się do niej w modlitwach przeciwko burzom, piorunom i suszy, prosząc o deszcz w czasach posuchy. W sztuce przedstawiana jest w czarnym habicie z pastorałem opackim i białą gołębicą wylatującą z jej ust lub unoszącą się nad jej głową.

Tego samego dnia, 10 lutego, wspomina się również