Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 6 › Życiorysy › Święty Lifard

Święty Lifard
Kliknij, aby powiększyć
×
Święty Lifard
Święty Lifard. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘTY · PREZBITER I PUSTELNIK

Święty Lifard

Dzień wspomnienia
3 czerwca
Okres
Wiek 6
Śmierć
550

Życie

Święty Lifard żył w VI wieku na ziemiach Galii, w krainie orleańskiej. Pochodził ze znakomitego rodu i w młodości pełnił świeckie urzędy sędziowskie oraz administracyjne, lecz w dojrzałym wieku postanowił porzucić wszelkie świeckie zaszczyty, aby całkowicie poświęcić się Chrystusowi.

Wyrzekłszy się dóbr doczesnych, przyjął święcenia kapłańskie i udał się w całkowitą samotność do miejscowości Meung-sur-Loire (Magdunum) nad rzeką Loarą. Tam w ciszy i ukryciu spędzał dni na modlitwie, nieustannym rozważaniu Pisma Świętego i surowym poście. Jego pustelnicza cela wkrótce stała się schronieniem dla wielu dusz poszukujących duchowego przewodnictwa i pociechy. Wokół niego zgromadzili się uczniowie, dla których stał się duchowym ojcem oraz wzorem ascezy i miłości do Boga. Swoje owocne życie samotnicze zakończył w głębokim pokoju, przechodząc do Ojca niebieskiego.

Kult i patronat

Wspomnienie świętego Lifarda przypada 3 czerwca. Martyrologium Rzymskie odnotowuje jego wspomnienie w Meung-sur-Loire na ziemi orleańskiej w Galii, czcząc go jako prezbitera, który spędził tam życie samotnicze. W sztuce kościelnej ukazywany jest w szacie kapłańskiej lub pustelniczej, z krucyfiksem, księgą i laską, niekiedy na tle nadrzecznego brzegu, gdzie wzniósł swą celę. Czczony jest jako patron samotników, sędziów poszukujących sprawiedliwości oraz mieszkańców doliny Loary.

Tego samego dnia, 3 czerwca, wspomina się również