Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 6 › Życiorysy › Święta Radegunda

Święta Radegunda
Kliknij, aby powiększyć
×
Święta Radegunda
Święta Radegunda. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘTA · KRÓLOWA I ZAKONNICA

Święta Radegunda

Dzień wspomnienia
13 sierpnia
Okres
Wiek 6
Śmierć
587

Życie

Święta Radegunda z Turyngii urodziła się około 520 roku jako córka króla Turyngii. Po tym, jak Frankowie pokonali jej lud, została uprowadzona do niewoli na dwór frankijskiego króla Chlotara I, który wychował ją w wierze chrześcijańskiej i dał jej klasyczne wykształcenie, a następnie, zachwycony jej pięknością i szlachetnością, poślubił ją.

Stawszy się królową Franków, Radegunda nosiła królewski blask jak ciężki krzyż: cały wolny czas spędzała na modlitwie, surowym poście i posłudze trędowatym oraz chorym, rozdając jałmużnę ubogim. Gdy król Chlotar z chciwości kazał stracić jej jedynego pozostałego brata, Radegunda zrozumiała, że musi opuścić świecki dwór. Jeszcze za życia męża udała się do świętego biskupa Medarda z Noyon, który na jej gorącą prośbę poświęcił ją i udzielił jej świętego welonu zakonnego.

W Poitiers w Akwitanii założyła słynny klasztor Świętego Krzyża, pierwszą wielką żeńską wspólnotę klasztorną w Galii, w której zgromadziła setki konsekrowanych dziewic. Odmówiwszy zarządzania klasztorem jako opatka, powierzyła ten obowiązek swojej córce duchowej świętej Agnieszce, sama zaś jako pokorna zakonnica wykonywała najcięższe prace: gotowała, nosiła wodę i sprzątała.

Dla swojego klasztoru przyjęła Regułę świętego Cezarego z Arles, poświęcając się modlitwie, studiom i prepisywaniu ksiąg. Jej sanktuarium zostało wzbogacone cząstką Prawdziwego Krzyża, a poeta Wenancjusz Fortunat był jej wiernym duchowym przyjacielem i sekretarzem. Po długiej i świętej służbie zakonnej zasnęła w Panu w Poitiers 13 sierpnia 587 roku.

Kult i patronat

Wspomnienie liturgiczne świętej Radegundy obchodzone jest 13 sierpnia. Martyrologium Rzymskie wymienia jej wspomnienie w Poitiers w Akwitanii, podkreślając, że jako królowa Franków jeszcze za życia męża Chlotara przyjęła święty welon i w klasztorze Świętego Krzyża walczyła pod Regułą świętego Cezarego z Arles. Jej grób znajduje się w kościele Sainte-Radegonde w Poitiers. W sztuce chrześcijańskiej przedstawiana jest w szatach królewskich, na które ma nałożony habit zakonny i welon, z koroną na głowie oraz krzyżem lub cząstką Świętego Krzyża w rękach, niekiedy ze złamanymi kajdanami u stóp. Jest patronką miasta Poitiers, tkaczy, garncarzy i ofiar przemocy domowej.

Tego samego dnia, 13 sierpnia, wspomina się również