ŚWIĘTA · KRÓLOWA
Święta Klotylda
- Dzień wspomnienia
- 3 czerwca
- Okres
- Wiek 6
Wśród najbardziej czczonych: Najbardziej czczeni w obszarze francuskojęzycznym
Życie
Święta Klotylda, królowa Franków, urodziła się około 474 roku, najprawdopodobniej w Lyonie, jako córka króla Burgundii Chilperyka i jego pobożnej małżonki Kareteny. Po śmierci króla Gundioka Królestwo Burgundii zostało podzielone między jego synów, przy czym Chilperyk panował w Lyonie, Gundobad w Vienne, a Godegisil w Genewie. Podczas gdy Gundobad przyjął herezję ariańską, Klotylda odebrała głębokie katolickie wychowanie od swojej matki Kareteny, niewiasty niezwykłych cnót. Po śmierci ojca Klotylda mieszkała z matką pod opieką stryja Godegisila w Genewie.
O jej urodzie, mądrości i szlachetności usłyszał król Franków Chlodwig I i poprosił o jej rękę. Zawarli związek małżeński, a młoda królowa wkrótce zyskała wielki wpływ na swego męża, który wciąż był poganinem. Prowadzona niezłomną wiarą, Klotylda niestrudzenie dążyła do przyprowadzenia Chlodwiga do prawdziwego Boga. Król zezwolił na chrzest ich pierworodnego syna Ingomera, lecz dziecko wkrótce zmarło, co Chlodwig początkowo poczytał za zarzut przeciwko Bogu chrześcijan. Pomimo tego bólu Klotylda doprowadziła do chrztu także ich drugiego syna, Chlodomera.
Całkowite nawrócenie Chlodwiga dokonało się w dramatycznych okolicznościach, w bitwie pod Tolbiac przeciwko Alamanom, kiedy to w śmiertelnym niebezpieczeństwie wezwał Boga swojej żony Klotyldy i obiecał przyjąć chrzest, jeśli zwycięży. Po odniesionym zwycięstwie Chlodwig dotrzymał słowa i w Boże Narodzenie 496 roku w katedrze w Reims został uroczyście ochrzczony przez świętego Remigiusza. W ten sposób święta Klotylda stała się narzędziem Bożej Opatrzności w nawróceniu całego narodu Franków, który przez stulecia stał się przewodnikiem cywilizacji chrześcijańskiej na Zachodzie. Klotylda urodziła Chlodwigowi czterech synów: Ingomera, Chlodomera, Childeberta i Chlotara, oraz córkę Klotyldę.
Po śmierci Chlodwiga w Paryżu w 511 roku królowa kazała pochować męża w kościele Świętych Apostołów (późniejszym kościele świętej Genowefy), który wspólnie zaczęli budować jako grobowiec rodzinny, a jego dokończenia podjęła się sama. Wdowieństwo tej szlachetnej niewiasty naznaczone było ciężkimi próbami i cierpieniami. Jej syn Chlodomer zginął w 524 roku w wojnie przeciwko Burgundczykom, a Klotylda wzięła pod swoją opiekę jego trzech małoletnich synów: Teodoalda, Guntera i Chlodoalda. Jednak jej pozostali synowie, Childebert i Chlotar, wiedzeni chciwością na dziedzictwo brata, podstępem odebrali jej dzieci i zgładzili dwóch starszych chłopców, podczas gdy najmłodszy, Chlodoald (święty Chlodowald), ocalił życie ucieczką do klasztoru.
Pogrążona w smutku z powodu takiego okrucieństwa, Klotylda opuściła Paryż i udała się do Tours. Tam, przy grobie świętego Marcina, do którego żywiła żarliwe nabożeństwo, spędziła resztę życia na nieustannej modlitwie, surowym poście i dziełach chrześcijańskiego miłosierdzia. Żyła w tak wielkiej skromności i pokorze, że nie uważano jej już za królową, lecz za prawdziwą służebnicę Bożą. Próby towarzyszyły jej także w starości: jej córka Klotylda zmarła z wycieńczenia po tym, jak brat Childebert uwolnił ją od udręk zadawanych przez jej ariańskiego męża Amalaryka, króla Wizygotów. Gdy synowie Childebert i Chlotar rozpoczęli wojnę i stanęli naprzeciw siebie w obliczu bratobójczego rozlewu krwi, Klotylda całą noc spędziła we łzach na kolanach przed grobem świętego Marcina, modląc się o pokój. Po trzydziestu czterech latach świętego wdowieństwa, bogata w cnoty, zmarła w Tours 3 czerwca 545 roku. Jej ciało uroczyście przeniesiono do Paryża i pochowano u boku męża Chlodwiga.
Cuda
Święty Grzegorz z Tours w swojej historii opisuje cud, który wydarzył się dzięki żarliwej modlitwie świętej Klotyldy, gdy jej synowie Chlotar i Childebert przygotowywali się do bratobójczej bitwy w lesie Brotonne w Normandii. Podczas gdy Klotylda we łzach błagała przed grobem świętego Marcina, by zapobiegł zgubie jej dzieci, nagle zerwała się straszliwa burza z piorunami i wichrem, która nie uroniwszy kropli deszczu na okoliczne pola, ogarnęła i całkowicie rozproszyła dwa wrogie wojska właśnie w chwili, gdy miały rozpocząć bitwę, ratując w ten sposób braci przed wzajemną rzezią.
Kult i patronat
Wspomnienie liturgiczne świętej Klotyldy przypada 3 czerwca, w dniu jej przejścia do wieczności. Martyrologium Rzymskie wspomina ją w Tours w Galii, podkreślając, że dzięki jej modlitwom król Chlodwig przyjął wiarę chrześcijańską oraz że po jego śmierci pobożnie usunęła się przy bazylice świętego Marcina jako prawdziwa służebnica Boża. W sztuce ukazywana jest w szatach królewskich z koroną i welonem, trzymająca w dłoni makietę kościoła, modlitewnik lub krucyfiks, niekiedy modląca się przed chrztem króla Chlodwiga. Czczona jest jako patronka królowych, żon, wdów, wygnańców oraz rodziców cierpiących z powodu niezgody między dziećmi.
Tego samego dnia, 3 czerwca, wspomina się również
- Błogosławiony Andrzej Caccioli, prezbiter Wiek 13
- Święta Oliwa z Anagni, dziewica Wiek 5
- Święty Dawin z Armenii, pielgrzym Wiek 11
- Święty Genezjusz z Clermont, biskup Wiek 7
- Święty Jan Grande, zakonnik Wiek 16
- Święty Karol Lwanga i dwunastu Towarzyszy, męczennicy Wiek 19
- Święty Kewin z Glendalough, opat Wiek 7
- Święty Konon z Teggiano, zakonnik Wiek 12
- Święty Lifard, prezbiter i pustelnik Wiek 6
- Święty Morand z Cluny, zakonnik Wiek 12
- Błogosławiony Franciszek Ingleby, prezbiter i męczennik Wiek 16
- Błogosławiony Karol Renat Collas du Bignon, prezbiter i męczennik Wiek 18
- Święty Cecyliusz z Kartaginy, prezbiter Wiek 3
- Święty Hilary z Carcassonne, biskup Wiek 5
- Święty Izaak z Kordoby, zakonnik i męczennik Wiek 9
- Święty Piotr Đổng, męczennik Wiek 19