Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 6 › Życiorysy › Święty Eutychiusz

Święty Eutychiusz
Kliknij, aby powiększyć
×
Święty Eutychiusz
Święty Eutychiusz. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘTY · BISKUP

Święty Eutychiusz

Dzień wspomnienia
6 kwietnia
Okres
Wiek 6
Śmierć
582

Życie

Święty Eutychiusz urodził się około 512 roku we Frygii i został wychowany w chrześcijańskiej pobożności. Wstąpiwszy do stanu zakonnego, został archimandrytą klasztoru w Amasei w Poncie. W 552 roku wysłano go do Konstantynopola w sprawach kościelnych, gdzie swoją uczonością teologiczną i bystrością umysłu wywarł niezwykłe wrażenie na cesarzu Justynianie I, toteż w tym samym roku, po śmierci patriarchy Menasa, został wybrany na patriarchę Konstantynopola.

W owym czasie Kościołem wstrząsał głęboki spór o Trzy Rozdziały. Eutychiusz w 553 roku przewodniczył Soborowi Konstantynopolitańskiemu II (Piątemu Soborowi Powszechnemu), na którym mężnie walczył o prawowierną naukę, potwierdzając potępienie błędów oraz prawowierność formuły o Ukrzyżowanym w Trójcy Przenajświętszej. W 562 roku uroczyście poświęcił odbudowaną bazylikę Mądrości Bożej (Hagia Sophia).

Kiedy jednak cesarz Justynian w 564 roku wydał edykt sprzyjający herezji aftartodoketów, którzy twierdzili, że ciało Chrystusa na ziemi było niezniszczalne i niepodlegające cierpieniu, Eutychiusz nieulękle sprzeciwił się władcy. Z tego powodu w styczniu 565 roku został przemocą pojmany w kościele, złożony ze stolicy patriarchalnej i zesłany na długie wygnanie, podczas którego spędził w Amasei pełne dwanaście lat. Na stolicę w Konstantynopolu przywrócił go cesarz Justyn II w 577 roku.

Pod sam koniec życia Eutychiusz popadł w błąd teologiczny, uznając, że zmartwychwstałe ciało sprawiedliwych będzie niedotykalne i subtelniejsze od powietrza. W Konstantynopolu przebywał wówczas jako poseł papieski przyszły papież święty Grzegorz Wielki, który prowadził z patriarchą głębokie dysputy, przytaczając słowa Ewangelii według świętego Łukasza: »Dotknijcie się Mnie i przekonajcie: duch nie ma ciała ani kości, jak widzicie, że Ja mam« (Łk 24,39). Na łożu śmierci Eutychiusz wobec zgromadzonych ujął skórę swej dłoni i wyznał prawowierną wiarę: »Wyznaję, że wszyscy zmartwychwstaniemy w tym ciele«. Zmarł w pokoju w samą Wielkanoc, 5 kwietnia 582 roku.

Kult i patronat

Wspomnienie liturgiczne świętego Eutychiusza przypada 6 kwietnia. Martyrologium Rzymskie wspomina go w Konstantynopolu, zaznaczając, że przewodniczył Soborowi Konstantynopolitańskiemu II, na którym bronił prawowiernej wiary, poniósł długie wygnanie oraz na łożu śmierci wyznał zmartwychwstanie ciała. W ikonografii sakralnej ukazywany jest w szatach patriarchy Konstantynopola z omoforionem, trzymając w dłoni księgę dekretów soborowych z napisem o zmartwychwstaniu ciała. Doznaje czci jako obrońca soborowej prawowierności i patron teologów.

Tego samego dnia, 6 kwietnia, wspomina się również