ŚWIĘTY · ANACHORETA
Święty Barsanufiusz
- Dzień wspomnienia
- 11 kwietnia
- Okres
- Wiek 6
- Śmierć
- 540
Życie
Święty Barsanufiusz, w chrześcijańskiej tradycji nazwany Wielkim Starcem, urodził się w Egipcie w drugiej połowie V wieku. Od najmłodszych lat żywił głęboką miłość do Boga, toteż wyrzekł się wszelkich więzów doczesnych i poświęcił się życiu mniszemu. Przeniósłszy się do Palestyny, osiadł w pobliżu Gazy, obok klasztoru opata Seridosa. Tam zamknął się całkowicie w niewielkiej celi pustelniczej, postanawiając prowadzić życie anachorety w zupełnym milczeniu, nieustannej modlitwie i najsurowszym poście.
Barsanufiusz spędził dziesięciolecia w tym odosobnieniu, nigdy nie wychodząc na zewnątrz i nie przyjmując nikogo twarzą w twarz. Jedyną więzią ze światem zewnętrznym były listy, które odbierał i na które odpowiadał za pośrednictwem opata Seridosa oraz swego duchowego towarzysza, świętego Jana Proroka. Został obdarzony niezwykłym darem kontemplacji, wnikania w tajemnice słowa Bożego i doskonałą prawością świętego życia. Jego listy kierownictwa duchowego, zachowane pod tytułem Odpowiedzi, przynosiły rady mnichom, biskupom i świeckim w zmaganiach z namiętnościami, nabywaniu pokory, modlitwie serca oraz zdaniu się na Bożą opatrzność. Swą mądrością wychował wielkiego pisarza duchowego, świętego Doroteusza z Gazy. Zmarł w Panu śmiercią świętych w swej celi pod Gazą około 540 roku.
Cuda
Święty Barsanufiusz obdarzony był darem proroczym i zdolnością przenikania najskrytszych myśli ludzkich serc. Wielu tym, którzy zwracali się do niego na piśmie, odsłaniał ich ukryte pułapki duchowe, udzielał niezawodnych wskazówek i pocieszał w najcięższych udrękach. Przekazano, że jego żarliwa modlitwa miała przed tronem Najwyższego tak wielką moc, iż powstrzymywała zarazy nękające okoliczne ziemie i przynosiła pokój duszom dręczonym przez najgwałtowniejsze pokusy szatańskie.
Kult i patronat
Kościół obchodzi wspomnienie świętego Barsanufiusza 11 kwietnia. Martyrologium Rzymskie wspomina go w pobliżu Gazy w Palestynie jako anachoretę pochodzącego z Egiptu, obdarzonego szczególną cnotą kontemplacji i niezwykłą prawością świętego życia. W IX wieku jego relikwie przeniesiono do Włoch, do miasta Oria w Apulii, gdzie po dziś dzień spoczywają z wielką czcią w katedrze jako święty skarb głównego patrona miasta. W ikonografii sakralnej przedstawiany jest jako sędziwy pustelnik z długą, białą brodą, w prostym habicie zakonnym, trzymający w dłoni zwój ze swymi naukami duchowymi. Jest patronem samotników, kierowników duchowych, spowiedników oraz miasta Oria.
Tego samego dnia, 11 kwietnia, wspomina się również
- Błogosławiona Helena Guerra, dziewica Wiek 20
- Błogosławiona Sancja Portugalska, dziewica Wiek 13
- Błogosławiony Anioł z Chivasso, prezbiter Wiek 15
- Błogosławiony Lanwin, zakonnik Wiek 12
- Święta Gemma Galgani, dziewica Wiek 20
- Święty Antypas z Pergamonu, męczennik Wiek 1
- Święty Dujam, biskup i męczennik Wiek 4
- Święty Filip z Gortyny, biskup Wiek 2
- Święty Stanisław ze Szczepanowa, biskup i męczennik Wiek 11
- Błogosławiony Jerzy Gervase, prezbiter i męczennik Wiek 17
- Błogosławiony Symforian Ducki, zakonnik i męczennik Wiek 20
- Święty Izaak ze Spoleto, zakonnik Wiek 6